Nie rozpoznał u siebie objawów zawału. Uratowała go rozmowa z żoną pacjenta

Dr. Chris Loreto, doświadczony ratownik z Kanady przeżył zawał serca, który zdiagnozował dzięki przypadkowemu spotkaniu. Do tej sytuacji doszło w listopadzie ubiegłego roku.

Jak podaje MedicalDaily, Loreto od miesięcy zmagał się z bólem w klatce piersiowej, który przypisywał refluksowi żołądkowemu. W końcu po udziale meczu hokejowym zignorował ból rąk i poszedł do pracy.

Podczas dyżuru w szpitalu Timmins and District Hospital, leczył pacjenta po masywnym zawale serca. Rozmowa z żoną pacjenta uświadomiła mu, że ich objawy są dosłownie identyczne.

Loreto, podobnie jak jego pacjent, przyjmował leki na refluks, które nie przynosiły ulgi. Zaniepokojony podobieństwami, zwrócił się do kolegów, którzy natychmiast przeprowadzili badania. Wyniki potwierdziły zawał serca, a Loreto został przewieziony do Health Sciences North w Sudbury.

W szpitalu Loreto i jego pacjent znaleźli się w sąsiednich salach. Żona pacjenta podziękowała Loreto za uratowanie męża, na co lekarz odpowiedział: "Nie, to pani uratowała moje życie".

Obecnie, trzy miesiące po zdarzeniu i już z założonymi stentami, Loreto przebywa na zwolnieniu lekarskim i przechodzi rehabilitację kardiologiczną.

Zawał serca to stan zagrożenia życia, który wymaga natychmiastowej interwencji. Objawy mogą się różnić w zależności od osoby, ale najczęstsze to:

• silny ból w klatce piersiowej - uczucie gniecenia, ucisku lub pieczenia, które może promieniować do ramienia (częściej lewego), pleców, szyi, żuchwy lub nadbrzusza.

• duszność - trudności z oddychaniem, uczucie braku powietrza,

• zimne poty - nagłe, intensywne pocenie się bez wyraźnej przyczyny,

• nudności i wymioty - szczególnie u kobiet, mogą być mylone z zatruciem pokarmowym,

• zawroty głowy, osłabienie, omdlenia - poczucie skrajnego zmęczenia lub nagła utrata przytomności,

• niepokój i lęk - często określany jako „przeczucie śmierci”.

Objawy mniej typowe (częściej u kobiet, osób starszych, cukrzyków):

• ból brzucha (podobny do zgagi),

• uczucie zmęczenia i osłabienia,

• długotrwała duszność bez bólu w klatce piersiowej**.

Im szybciej chory trafi do szpitala, tym większa szansa na skuteczne leczenie (np. angioplastykę, czyli udrożnienie tętnic). Liczy się każda minuta!

• wezwać pomoc - natychmiast zadzwonić pod numer 112 lub 999 i zgłosić podejrzenie zawału serca,

• ułożyć chorego w pozycji półsiedzącej - z podparciem pleców, aby zmniejszyć obciążenie serca,

• poluzować ubranie - rozpiąć kołnierzyk, zdjąć krawat lub pasek, aby ułatwić oddychanie,

• zapewnić dostęp do świeżego powietrza - otworzyć okno, jeśli to możliwe.

• podać aspirynę (jeśli chory nie ma przeciwwskazań) - 150–300 mg (najlepiej do rozgryzienia), ponieważ pomaga rozrzedzić krew,

• podanie nitrogliceryny (jeśli chory już ją stosuje) - 1 dawka pod język co 5 minut (maksymalnie 3 dawki),

• monitorować stanchorego - jeśli przestanie oddychać, rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową (RKO): 30 uciśnięć klatki piersiowej (tempo 100–120/min), potem 2 oddechy ratownicze i na zmianę kontynuować do przyjazdu karetki.

Czego nie robić? Przede wszystkim nie zostawiać chorego samego, nie podawać jedzenia ani napojów, nie lekceważyć objawów - im szybsza pomoc, tym większa szansa na przeżycie i mniejsze uszkodzenie serca.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl

Źródła

1. Medical Daily