Popularny lek przeciwbólowy ma kolejne skutki uboczne. Są nowe badania

Ibuprofen, popularny lek przeciwbólowy, jest powszechnie stosowany jako środek łagodzący ból i stany zapalne. Jego główne działanie to:

• przeciwbólowe - łagodzi ból o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, np. ból głowy, zęba, mięśni, lekki miesiączkowy,

• przeciwgorączkowe - obniża podwyższoną temperaturę ciała,

• przeciwzapalne - zmniejsza obrzęk, zaczerwienienie i uczucie ciepła w miejscu zapalenia.

Jednak najnowsze badania nieoczekiwanie wskazują, że jego długotrwałe stosowanie może również zmniejszać ryzyko wystąpienia chorób takich jak rak jelita grubego, demencja czy cukrzyca.

Zespół badawczy pod kierunkiem profesora Paula Breslina z Rutgers University opublikował wyniki swoich badań w "British Journal of Pharmacology". Naukowcy odkryli, że substancje czynne, takie jak naproksen i ibuprofen, mogą hamować działanie receptorów słodkich w ustach i innych komórkach ciała. Receptory te są odpowiedzialne za rozpoznawanie cukru i przetwarzanie glukozy w organizmie.

Badania wykazały, że już po standardowej dawce ibuprofenu, testowane osoby odczuwały słodki smak znacznie słabiej. Sugeruje to, że może on wpływać na cały metabolizm cukrów, a nie tylko działać miejscowo.

Chociaż wyniki są obiecujące, naukowcy podkreślają, że nie należy stosować ibuprofenu jako środka zapobiegawczego - jest na to o wiele za wcześnie. Aby potwierdzić nowo odkryty mechanizm działania, potrzebne są dalsze badania i testy kliniczne. Jeśli jednak mechanizm ten zostanie potwierdzony, ibuprofen mógłby w przyszłości odegrać istotną rolę w profilaktyce chorób metabolicznych, zwłaszcza cukrzycy.

Musimy pamiętać także o już udowodnionych negatywnych skutkach przesadzania z ibuprofenem. Są to:

• podrażnienia żołądka,

• wrzody,

• krwawienia z przewodu pokarmowego,

• zaburzenia czynności nerek,

• wzrost ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych (np. zawału, udaru),

• reakcje alergiczne.

Najlepiej ibuprofen przyjmować po posiłku i nie należy przekraczać dawki maksymalnej (zwykle 1200–2400 mg/dobę, zależnie od zaleceń lekarza). Nie należy też łączyć go z innymi NLPZ (np. aspiryną, naproksenem).