Nowy lek na alzheimera coraz bliżej w UE. Może spowalniać rozwój choroby

Choroba Alzheimera jest postępującym, nieuleczalnym schorzeniem neurodegeneracyjnym, które, jak podaje Ministerstwo Zdrowia i NFZ, dotyka w Polsce około 360–470 tys. osób, jednak diagnozę ma zaledwie 18–20 proc. z nich. Jak wskazała prof. Joanna Siuda, lekarz kierująca Oddziałem Neurologii z Pododdziałem Udarowym w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym im. prof. Kornela Gibińskiego w Katowicach oraz kierownik Katedry Neurologii na Śląskim Uniwersytecie Medycznym, najczęściej występuje u osób po 80. roku życia, ale zdarzają się też przypadki w wieku około 50 lat.

Nowa terapia opiera się na przeciwciele monoklonalnym skierowanym przeciwko złogom beta-amyloidu – białka tworzącego tzw. blaszki starcze, które uszkadzają neurony i zaburzają pracę mózgu. Lek podaje się dożylnie raz w miesiącu, a jego działanie polega na rozkładaniu patologicznego białka i usuwaniu go z mózgu.

– Co bardzo ważne - nowe leki nie są przeznaczone dla każdej osoby cierpiącej na chorobę Alzheimera. To grupa leków dla osób na bardzo wczesnym etapie tej choroby. I jak w wypadku każdej choroby - im szybciej nastąpi prawidłowa diagnoza, tym lepiej dla pacjenta – podkreśliła prof. Siuda.

– Najnowsze kryteria choroby Alzheimera pozwalają postawić rozpoznanie na etapie przedklinicznym, to znaczy pacjent nie ma jeszcze objawów choroby, nie ma otępienia, a już możemy powiedzieć, że dana osoba najprawdopodobniej zachoruje. Kluczowe są biomarkery: to one pozwalają na rozpoznanie tzw. biologicznej choroby Alzheimera. Są to: obniżone stężenie białka beta-amyloidu i podwyższone stężenie patologicznie uformowanego białka tau (hyperfosforylowane białko tau) w płynie mózgowo-rdzeniowym – wskazała profesor.

Przy kwalifikacji do leczenia ocenia się także stan naczyń mózgowych w rezonansie magnetycznym (MRI) oraz wykonuje badania psychologiczne. Prof. Joanna Siuda podkreśla, że wczesne rozpoznanie pozwala wdrożyć leczenie w najbardziej efektyjnym momencie. Zwraca też uwagę na konieczność rozwijania diagnostyki ambulatoryjnej, aby ograniczyć hospitalizacje, które dla pacjentów z otępieniem są szczególnie obciążające. Dodała też, że problemem pozostaje brak refundacji badania amyloid-PET oraz ograniczenia w dostępie do niektórych testów i badań obrazowych w ramach podstawowej opieki zdrowotnej.

Pierwsze objawy choroby bywają subtelne – to m.in. problemy z pamięcią krótkotrwałą, trudności w przypominaniu sobie niedawnych wydarzeń, gubienie przedmiotów czy powtarzanie tych samych pytań. Mogą pojawić się kłopoty z orientacją w czasie i przestrzeni, zapominanie słów, problemy z planowaniem i wykonywaniem codziennych czynności, a także zmiany nastroju, drażliwość czy wycofanie z kontaktów społecznych. Z czasem objawy narastają, prowadząc do znacznej utraty samodzielności.

Źródło: PAP MediaRoom