Operacja wrzodu żołądka

Leczenie zachowawcze z zastosowaniem farmakoterapii wrzodów ma na celu zagojenie niszy wrzodowej i zapobieganie nawrotom choroby. Terapia wrzodów polega na przyjmowaniu odpowiednich leków i stosowaniu właściwej diety (zrezygnowanie ze spożywania pikantnych potraw, ciężkostrawnych i tłustych dań, owoców cytrusowych i ich soków, ograniczenie picia kawy oraz mocnej herbaty i napojów gazowanych).

Osoby, które są zakażone bakterią Helicobacter pylori oraz stosują przewlekle w dużych ilościach niesteroidowe leki przeciwzapalne są szczególnie narażone na pojawienie się choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. W związku z rozpowszechnieniem oraz większą dostępnością badań na obecność Helicobacter pylori skutecznie można zwalczać jej zakażenie przed rozwojem pełnoobjawowej choroby wrzodowej.

Niekiedy powikłania choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Najczęściej operacji wymaga krwawienie z wrzodu lub jego perforacja, a także te choroby układu pokarmowego, w których występują owrzodzenia (choroba Leśniowskiego-Crohna lub zespół Zollingera-Ellisona). Metody operacyjne stosowane w leczeniu wrzodów żołądka to całkowite lub częściowe wycięcie żołądka, przecięcie nerwów błędnych z poszerzeniem odźwiernika.

Operacja wrzodu żołądka polega na wycięciu fragmentu ściany żołądka z wrzodem oraz szerszym marginesem zdrowej skóry. Wycięcie to powoduje przerwanie ciągłości układu pokarmowego, dlatego konieczna jest rekonstrukcja. Odtworzenie polega na połączeniu fragmentu żołądka z końcem dwunastnicy lub z pierwszą pętlą jelita (zaczynającą się za dwunastnicą). Jeśli podejrzewa się krwawienie z wrzodu, przed operacją należy jak najszybciej wykonać gastroskopię. Podczas badania można na krótki czas zahamować krwawienie za pomocą klipsów naczyniowych lub środków obkurczających naczynia. Kolejnym krokiem jest operacja na otwartym brzuchu i zaszycie otworu oraz wycięcie zmienionej zapalnie skóry żołądka.

Powikłania pooperacyjne:

• zaburzenia wchłaniania i trawienia pokarmów;
• niedokrwistość niedoborowa;
• zaburzenia dyspeptyczne: nudności, wymioty i wzdęcia.

Niebezpiecznym powikłaniem choroby wrzodowej jest krwawienie. Ryzyko krwawienia zwiększa się u osób przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne. Ponadto do powikłań choroby wrzodowej zaliczamy przedziurawienie wrzodu. Perforacja wrzodu najczęściej ma miejsce w przedniej ścianie dwunastnicy. Zwężenie odźwiernika jest kolejnym poważnym powikłaniem choroby wrzodowej. Nieleczona choroba wrzodowa żołądka może prowadzić do poważnych powikłań ogólnoustrojowych oraz może stanowić zagrożenie życia i zdrowia pacjenta.

Źródła

1. Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy
2. Konturek S. Gastroenterologia i hepatologia kliniczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006, ISBN 83-200-3188-5
3. Fibak J. CHIRURGIA. Podręcznik dla studentów medycyny., Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2002, ISBN 83-200-2708-X
4. Popiela T. (red.), Davidson Chirurgia. Podręcznik dla studentów, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-128-0