Opiekunowie medyczni tracą etaty. RPP wskazuje zagrożenie dla chorych

Problemy finansowe placówek medycznych coraz częściej przekładają się na decyzje dotyczące zatrudnienia. Wśród osób tracących pracę są opiekunowie medyczni, którzy pomagają pacjentom w utrzymaniu higieny, zmianie pozycji ciała, jedzeniu i wykonywaniu codziennych czynności.

Jak informowała "Rzeczpospolita", w Szpitalu Czerniakowskim w Warszawie od 30 lipca wypowiedzenia otrzymało 15 opiekunów medycznych, a kolejnych dziewięć osób ma stracić pracę. Ich zadania mają zostać podzielone między pielęgniarki i personel pomocniczy. Placówka planuje również zatrudnić pięciu dodatkowych pracowników pomocniczych. Zmiany kadrowe mają przynieść szpitalowi około 5,8 mln zł oszczędności rocznie.

Podobne sygnały napływają także z innych regionów Polski. Jednym z problemów jest to, że przepisy dotyczące finansowania świadczeń przez NFZ nie nakładają na szpitale ogólnego obowiązku zatrudniania opiekunów medycznych. W praktyce może to sprawiać, że właśnie ta grupa zawodowa jest szczególnie narażona na redukcję etatów.

Decyzje placówek wywołały protesty. Opiekunowie medyczni manifestowali 6 października przed Biurem Polityki Zdrowotnej warszawskiego ratusza, domagając się ochrony miejsc pracy i zwracając uwagę na znaczenie swojego zawodu w opiece nad pacjentami.

Do sprawy odniósł się Bartłomiej Chmielowiec, rzecznik praw pacjenta. Podkreślił, że odpowiednia liczba pracowników medycznych i pomocniczych ma bezpośrednie znaczenie dla jakości opieki, zwłaszcza w przypadku osób, które nie są w stanie samodzielnie zaspokajać podstawowych potrzeb.

"Opiekun medyczny jest osobą wykonującą zawód medyczny. Realizuje czynności w zakresie medyczno-pielęgnacyjnym i opiekuńczym. Stanowi zatem istotny element opieki nad pacjentem. Ograniczenie zatrudnienia tych osób może mieć wpływ na jakość i bezpieczeństwo opieki nad pacjentami niesamodzielnymi" – wskazuje RPP.

Zmniejszenie liczby opiekunów nie oznacza bowiem, że pacjenci przestają potrzebować pomocy. Czynności pielęgnacyjne nadal muszą być wykonywane, niezależnie od tego, jak szpital zdecyduje się podzielić obowiązki między pracowników.

Rzecznik przypomina, że zgodnie z art. 8 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta każdy chory ma prawo do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością.

RPP zwraca również uwagę na odpowiedzialność placówek za osoby niesamodzielne, które wymagają pomocy przy podstawowych czynnościach.

"Na szpitalu spoczywa obowiązek zapewnienia niesamodzielnemu pacjentowi podstawowych czynności pielęgnacyjnych i opiekuńczych. Brak zatrudnienia opiekunów medycznych nie może usprawiedliwiać szpitala w niedopełnieniu tych obowiązków" – podkreśla Bartłomiej Chmielowiec.

Oznacza to, że nawet jeśli placówka ograniczy zatrudnienie opiekunów medycznych, musi zorganizować pracę w taki sposób, aby chorzy nadal otrzymywali niezbędną pomoc.

Równie ważna jest kwestia zaangażowania rodzin. Bliscy mogą uczestniczyć w pielęgnacji hospitalizowanego pacjenta, ale jest to dodatkowa forma opieki, a nie obowiązek zastępujący zadania szpitala.

Stanowisko rzecznika jest więc jasne: decyzje kadrowe należą do placówek, jednak oszczędności nie mogą prowadzić do ograniczenia opieki, do której pacjenci mają prawo.

Źródło: Rzeczpospolita