Opryszczka wargowa - zakażenie, leczenie

Źródłem zakażenia jest nosiciel wirusa opryszczki lub chory. Opryszczką wargową można zarazić się przez kontakt bezpośredni z nosicielem wirusa opryszczki (przez całowanie) lub przez kontakt pośredni w wyniku styczności z przedmiotami, na których znajduje się ślina chorego (na przykład na kubku).

Wyróżnia się dwa rodzaje zakażeniaopryszczką: zakażenie pierwotne i nawracające zakażenie skóry. Zakażenie pierwotne opryszczką ma zwykle miejsce we wczesnym etapie życia i niekiedy nie daje żadnych objawów. U niektórych osób zakażenie wirusem opryszczki wargowej ma postać ostrego zapalenia jamy ustnej, po którym wirus pozostaje w organizmie w formie utajonej.

Kiedy pojawią się sprzyjające warunki, na przykład gorączka, miesiączka, zbyt długie przebywanie na słońcu, wyziębienie organizmu, uraz skóry, spadek odporności, stres lub uraz błon śluzowych, ma miejsce nawracające zakażenie skóry.

Wirus opryszczki wargowej jest bardziej powszechny w rodzinach żyjących w gorszych warunkach sanitarnych. Jeśli doszło do zarażenia opryszczką wargową, należy być bardzo ostrożnym w kontaktach z innymi ludźmi i pod żadnym pozorem nikogo nie całować. Kiedy pojawią się pęcherzyki lub strupy nie wolno ich drapać, aby nie doszło do rozprzestrzeniania zakażenia. Niezwykle ważna jest higiena osobista.

Widoczne objawy opryszczki wargowej to świąd i bolesność skóry na granicy krawędzi ust oraz zaczerwienienie w tym miejscu. Po jakimś czasie pojawiają się małe, bolesne pęcherzyki, które pękają i tworzą powierzchowne owrzodzenia.

Około 10 dni później następuje wygojenie owrzodzeń. Nie tworzą się blizny.

Jak leczyć opryszczkę wargową? Kiedy pojawi się opryszczka wargowa o niewielkim nasileniu, zwykle stosuje się lek miejscowy, a czasmi kosmetyki na opryszczkę. Po umyciu zmian wodą z mydłem należy dokładnie osuszyć zmiany, aby wilgoć nie pogorszyła stanu skóry. Aby zwalczyć opryszczkę stosuje się pasty cynkowe, które wysuszają zakażone miejsce.

Istnieją też leki dożylne i domięśniowe, które pomagają w walce z opryszczką wargową. Można także przyjmować leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Istotne jest, aby chory stosował witaminy z grupy B. Gdy pojawi się opryszczka wargowa, bezwzględnie zakazane jest odrywanie z niej strupka.

Leczenie opryszczki polega przede wszystkim na przyjmowaniu przeciwwirusowych leków w formie tabletek doustnych. Pozwalają one skrócić czas trwania opryszczki wargowej oraz łagodzą jej objawy. Jeśli u chorego z opryszczką wystąpi zapalenie mózgu lub zajęcie narządów wewnętrznych chorobą, konieczny jest pobyt w szpitalu i leczenie specjalistyczne.

Zauważono także, że leki przeciwwirusowe, zażywane każdego dnia, znacznie zmniejszają częstotliwość nawrotów choroby. W łagodzeniu objawów opryszczki wargowej nie powinno się stosować maści, których skład zawiera antybiotyk, ponieważ tego rodzaju substancje są nieskuteczne w walce z wirusem i wydłużają rekonwalescencję.

Antybiotyk do terapii wprowadza się tylko wtedy, gdy doszło do zakażenia bakteryjnego. Obecnie naukowcy prowadzą badania nad szczepionką przeciw opryszczce, jednak jak do tej pory nie udało im się wynaleźć środka, który skutecznie pomógłby w walce z wirusem.

Źródła

1. Cianciara J., Juszczyk J., Choroby zakaźne i pasożytnicze, Czelej, Lublin 2007, ISBN 978-83-60608-34-0
2. Dziubek Z. Choroby zakaźne i pasożytnicze, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2748-9
3. Magdzik W., Naruszewicz-Lesiuk D., Zieliński A., Choroby zakaźne i pasożytnicze - epidemiologia i profilaktyka, Alfa Medica Press, Bielsko-Biała 2007, ISBN 978-83-7522-010-0
4. Bannister B., Begg N., Gillespie S., Choroby zakaźne, Urban & Partner, Wrocław 1998, ISBN 83-85842-14-4