Ostre eozynofilowe zapalenie płuc - co to jest, przyczyny, objawy, diagnostyka

Ostre eozynofilowe zapalenie płuc to schorzenie, w przebiegu którego dochodzi do nagromadzenia granulocytów kwasochłonnych, czyli rodzaju krwinek białych w pęcherzykach płucnych oraz tkance śródmiąższowej płuc. U pacjentów z ostrym eozynofilowym zapaleniem płuc często rozpoznaje się także znaczą eozynofilię krwi obwodowej.

Eozynofile (Eo), nazywane również granulocytami kwasochłonnymi, stanowią część układu immunologicznego. Ich dojrzałe formy wytwarzają mediatory, czyli komórki odpowiadające za wywołanie i podtrzymanie stanu zapalnego. Pełnią niezwykle istotną rolę w reakcjach alergicznych, uczestniczą także w zwalczaniu chorobotwórczych patogenów – pasożytów.

Ostre eozynofilowe zapalenie płuc charakteryzuje się odkładaniem w pęcherzykach płucnych płucnych i tkance śródmiąższowej płuc granulocytów kwasochłonnych, które są popularnie nazywane eozynofilami. Skumulowane komórki tworzą tzw. eozynofilowy naciek zapalny, który może obejmować w różnym zakresie płuca, oskrzela i naczynia krwionośne. Duża ilość granulocytów kwasochłonnych, wywodzących się z komórki macierzystej szpiku kostnego, może występować także we krwi chorego.

Objawy ostrego eozynofilowego zapalenia płuc to przede wszystkim:

• obniżony apetyt,
• zmniejszenie tolerancji wysiłku fizycznego,
• dolegliwości bólowe mięśni,
• złe samopoczucie,
• osłabienie,
• kaszel,
• gorączka,
• nadmierna potliwość,
• utrudnione oddychanie, duszność,
• odpluwanie wydzieliny,
• obecność krwi w wypluwanej wydzielinie,
• ból opłucnowy.

Ostre eozynofilowe zapalenie płuc może mieć ścisły związek z nadmierną ekspozycją na dym tytoniowy, kurz czy zanieczyszczenia powietrza. Choroba niejednokrotnie bywa spowodowana przez infekcje pasożytnicze. Tego rodzaju zapalenie płuc mogą wywołać filarie, pasożyty z rodzaju Ascaris lumbricoide, Ancylostoma duodenale, tzw. tęgoryjce. Zespół larwy wędrującej trzewnej również może być powiązany z eozynofilowym zapaleniem płuc.

Jeśli chodzi o diagnostykę eozynofilowego zapalenia płuc, pierwszym krokiem jest zebranie dokładnego wywiadu dotyczącego historii choroby, przebiegu objawów oraz wszelkich istotnych czynników ryzyka. Specjalista powinien dowiedzieć się, czy pacjent był w ostatnim czasie narażony na kontakt z pasożytami, alergenami czy substancjami toksycznymi.

Badania laboratoryjne krwi, w tym morfologia krwi obwodowej, są kluczowe dla oceny poziomu eozynofilii, która jest charakterystyczna dla tego schorzenia. Dzięki wynikom tomografii komputerowej klatki piersiowej można dowiedzieć się z kolei czy w płucach występują obustronne, rozlane nacieki.

Stosowanie glikokortykosteroidów może u niektórych pacjentów skutkować pewnymi działaniami niepożądanymi. Leczenie tymi szeroko stosowanymi w farmakologii hormonami steroidowymi może powodować bezsenność, uczucie lęku, zwiększoną drażliwość.

U osób przyjmujących glikokortykosteroidy niejednokrotnie obserwuje się także wzrost ciśnienia śródczaszkowego. Zwiększone ciśnienie wewnątrz czaszki manifestuje się najczęściej dolegliwościami bólowymi głowy, wymiotami, sennością, wyczerpaniem.

W przypadku dorosłych pacjentów prawidłowy poziom eozynofilów, czyli granulocytów kwasochłonnych wynosi od 50 do 500/uL. Eozynofile powinny stanowić od 2 do 4 proc. białych krwinek we krwi obwodowej dorosłego pacjenta.