Przesiadywanie przed telewizorem we wczesnym dzieciństwie wpływa na rozwój zachowań antyspołecznych i agresji

„Nie jest do końca jasne, w jakim stopniu zbyt długie oglądanie telewizji we wczesnym dzieciństwie, szczególnie krytycznym momencie rozwoju obszarów mózgu zaangażowanych w samoregulację inteligencji emocjonalnej, może niekorzystnie wpływać na interakcje społeczne" - powiedziała Pagani.

„Wczesne wykrycie modyfikowalnych czynników, które wpływają na późniejsze samopoczucie dziecka, jest ważnym celem dla zdrowia dzieci. Od czasu ustanowienia silnych relacji z rówieśnikami, dzieci powinny budować swoją tożsamość społeczną. Podjęliśmy badania mające na celu analizę wpływu długotrwałego przesiadywania przed telewizorem na normalny rozwój dzieci w wieku 13 lat” – dodaje.

Aby to zrobić, Pagani i jej zespół zbadali zgłaszane przez rodziców nawyki związane z oglądaniem telewizji przez ich dzieci.

„Dzieci, które oglądają dużo telewizji, dorastając częściej wolą samotność. Zauważono także przyjmowanie agresywnych i antyspołecznych zachowań wobec rówieśników pod koniec pierwszego roku szkoły średniej wśród tych dzieci.

Przejście do gimnazjum jest kluczowym etapem w rozwoju młodzieży. Zaobserwowaliśmy, że długotrwałe oglądanie telewizji w wieku 13 lat stwarza dodatkowe ryzyko upośledzenia społecznego" - wykazał główny autor badania.

Agresja wśród dzieci w przedszkolu

Pagani i współautorzy badania, François Lévesque-Seck i Caroline Fitzpatrick, doszli do swoich wniosków po przeanalizowaniu danych z „Quebec” o dzieciach urodzonych w latach 1997/1998. „Quebec Longitudinal Study of Child Development” jest największym zbiorem danych publicznych.

Rodzice 991 dziewczynek i 1 006 chłopców na cele badania podali liczbę godzin, które ich pociechy spędzają oglądając telewizję po ukończeniu dwóch i pół roku. Po 13 latach, te same dzieci oceniono pod względem ich trudności związanych z dostosowaniem się do społeczeństwa, izolacji społecznej, agresji wobec rówieśników i zachowań antyspołecznych.

Zespół Pagani następnie przeanalizował dane w celu identyfikacji wszelkich znaczących powiązań tych problemów i wcześniejszego przesiadywania przed telewizorem.

Przesiadywanie przed telewizorem jest powszechną rozrywką wczesnego dzieciństwa, a niektóre dzieci w badaniu przekroczyły zalecaną ilość godzin spędzonych przed ekranem.

Upośledzenie społeczne u dzieci jest coraz większym problemem dla pracowników sektora zdrowia publicznego i edukacji. Według Pagani, umiejętności społeczne, takie jak dzielenie się, uznanie i szacunek są zakorzenione we wczesnym dzieciństwie.

„Im więcej dzieci czasu spędzają przed telewizorem, tym mniej czasu mają go na twórczą zabawę, zajęcia interaktywne i inne podstawowe doświadczenia społeczno-poznawcze. Aktywne życie codzienne w wieku przedszkolnym może pomóc w rozwoju podstawowych umiejętności społecznych, które będą przydatne później i ostatecznie odgrywają kluczową rolę w sukcesie osobistym i zawodowym" -  podsumowała Pagani.