Przez rok codziennie przyjmowali witaminę C. Różnica była zauważalna

W badaniu EVITA uczestniczyło 109 osób z klonalną cytopenią o nieokreślonym znaczeniu (CCUS) lub zespołem mielodysplastycznym (MDS). Pierwszy z tych stanów jest uznawany za przednowotworowy, drugi należy do nowotworów krwi. Oba mogą prowadzić do rozwoju ostrej białaczki szpikowej (AML).

Uczestnicy nie byli w momencie rozpoczęcia eksperymentu leczeni onkologicznie. Losowo podzielono ich na dwie grupy. Jedna codziennie przez rok przyjmowała doustnie 1000 mg witaminy C, druga otrzymywała placebo. Badanie przeprowadzono metodą podwójnie ślepej próby, więc ani pacjenci, ani personel nie wiedzieli, kto otrzymuje witaminę.

Na początku niedobór witaminy C występował u ponad połowy badanych. U osób otrzymujących suplement jej stężenie we krwi wróciło do prawidłowego poziomu.

Naukowcy nie zaobserwowali istotnej różnicy pomiędzy grupami pod względem tempa zwiększania się liczby nieprawidłowych komórek krwi. To ważny parametr wykorzystywany do oceny postępu choroby w kierunku białaczki.

Inaczej wyglądały jednak wstępne wyniki dotyczące przeżycia. W okresie obserwacji trwającym około trzech lat osoby, które wcześniej przyjmowały witaminę C, miały istotnie większe szanse na przeżycie niż uczestnicy otrzymujący placebo. W tej grupie odnotowano również mniej zdarzeń niepożądanych podczas badania i późniejszej obserwacji.

Badacze zauważyli ponadto zmiany dotyczące związków związanych ze stanem zapalnym. Obniżył się poziom interleukiny-6 (IL-6). Może to sugerować wpływ witaminy C na procesy zapalne uczestniczące w rozwoju choroby.

Jednym z kierunków dalszych prac jest sprawdzenie wpływu witaminy C na mechanizmy epigenetyczne, czyli regulujące aktywność genów bez zmiany sekwencji DNA. Szczególne zainteresowanie budzi enzym TET2. Witamina C jest jego ważnym partnerem, natomiast mutacje genu kodującego TET2 często występują w białaczkach i mogą sprzyjać namnażaniu zmienionych komórek.

- Te obiecujące wstępne wyniki stanowią podstawę do przeprowadzenia zakrojonego na szerszą skalę badania klinicznego, które zweryfikuje, czy witamina C może przyczynić się do poprawy wyników leczenia pacjentów – skomentowała kierująca badaniem dr Kirsten Gronbaek z Uniwersytetu w Kopenhadze.

Badaczka podkreśla jednocześnie, że na obecnym etapie nie można jeszcze formułować jednoznacznych zaleceń. Wyniki badania II fazy wymagają potwierdzenia w większym badaniu klinicznym III fazy.

Źródło: PAP