Shih tzu – wygląd, charakter, pielęgnacja, cena

Trudno do dziś powiedzieć, skąd pochodzi shih tzu. Legenda głosi, że pieski tej rasy towarzyszyły Buddzie podczas jego wędrówki przez świat, a w chwili zagrożenia ten malutki zwierzak przeistaczał się w groźnego lwa. Jak było naprawdę, nie wie nikt, wiadomo jednak, że shih tzu w Chinach od zawsze traktowane były z ogromnym szacunkiem. Największą popularnością cieszyły się w I połowie XIX wieku. I choć zachodni dyplomaci mieszkający w Pekinie często decydowali się na zakup shih tzu, żaden z psów nigdy nie mógł opuścić terytorium Chin.

Inna wersja zakłada, że shih tzu wywodzą się ze skrzyżowania Lhasa apso (będących w posiadaniu cesarza z dynastii Qing) z pekińczykiem (przesłanym w darze dla cesarza od Dalajlamy). Nazwa shih tzu pochodzi od cesarzowej Tzu Shi, podczas jej panowania rozpoczęła się regularna hodowla psów.

Duży nacisk nakładano na niewielki rozmiar hodowanych zwierząt, dlatego aby zatrzymać wzrost czworonogów, często je głodzono i przetrzymywano w ciasnych klatkach. Wspomniana cesarzowa była przeciwna takiemu traktowaniu zwierząt, jednak większe osobniki rozprzestrzeniły się po całych Chinach dopiero po jej śmierci. Doprowadziło to do powstania kolejnych krzyżówek, w tym psa shih tzu o genach i rozmiarach, jakie znane są obecnie.

Dopiero w latach 30. XX wieku rasa shih tzu pojawiła się w Europie, w Polsce zaś dopiero w 1981 roku.

Shih tzu charakteryzuje przede wszystkim mały rozmiar (około 27-28 centymetrów wysokości w kłębie i waga w przedziale od 4 do 8 kilogramów), a także długa i gęsta sierść z obfitym podszerstkiem. Dopuszczalne są wszystkie umaszczenia, od jednolitych po różnokolorowe z białymi zaznaczeniami.

Głowa shih tzu jest okrągła i duża z krótką kufą. Shih tzu uroku dodają duże oczy, przeważnie ciemne, które są szeroko rozstawione. Uszy psa są obficie owłosione i zwisające. Sylwetka shih tzu jest wpisana w prostokąt, pies ma długi i prosty grzbiet. Pomimo niewielkich rozmiarów, łapy w porównaniu do całej sylwetki są stosunkowo mocne i muskularne, a dzięki gęstości sierści, cały pies wygląda na bardziej masywnego niż jest w rzeczywistości.

Warto zaznaczyć, że odróżnia się dwie odmiany shih tzu. Amerykańska odmiana jest dużo delikatniejsza niż europejska i charakteryzuje się większą klatką piersiową, dłuższą szyją i mniejszą głową. Łapy są krótsze, a także mniej masywne niż u psów z odmiany europejskiej. Przedstawiciele odmiany europejskiej są też więksi i mocniejsi.

Charakter shih tzu jest bardzo spokojny. Jest to pies niezależny, wesoły i towarzyski. Jest dobrą rasą dla rodzin z dziećmi (lepiej jednak, aby shih tzu był towarzyszem starszego dziecka). Najczęściej toleruje inne zwierzęta domowe. Mimo niewielkich rozmiarów, shih tzu to pies, którego wszędzie pełno. Lubi się bawić, lubi biegać i spacerować, a także jest w stanie się przystosować do różnych warunków (dobrze odnajdzie się zarówno w kawalerce, jak i w domu z ogrodem).

Zachowanie shih tzu może trochę przypominać zachowanie kota. Mimo to, że shih tzu bardzo chętnie przesiaduje na kolanach właściciela, lubi się bawić i przytulać, to sam decyduje, kiedy przychodzi pora na głaskanie. Dodatkowo, shih tzu lubi chodzić własnymi ścieżkami i jest bardzo ciekawski.

Pieski shih tzu są bardzo inteligentne. Łatwo i szybko uczą się nowych sztuczek i podstawowego posłuszeństwa, ale są to zwierzęta uparte i czasem lubią manifestować swoje niezadowolenie, dlatego bardzo ważne jest odpowiednie wychowanie czworonoga.

Najważniejsze jest, aby szkolenie i socjalizację rozpocząć kiedy pies jest jeszcze mały. Ze względu na charakter i upór shih tzu, warto wykazać się dużą cierpliwością i stanowczością, unikając przy tym przymusu fizycznego, a stosując motywację w postaci pochwał i smakołyków.

Szczeniak do dwunastego tygodnia życia powinien poznawać nowych ludzi, dzieci w różnym wieku, odwiedzać nowe miejsca, a także poznawać inne psy i zwierzęta domowe. Bardzo ważne jest dostarczenie jak największej ilości bodźców, jednak powinno się uważać, żeby młody shih tzu nie nabył w tym okresie odruchów lękowych. Jeżeli pies się czegoś wystraszy, powinno się go nie pocieszać, ani nie głaskać (najlepiej jest zignorować sytuację).

Niezwykle ważnym aspektem jest nauka czystości w domu. Wymaga ona czasu i dużego zaangażowania ze strony właściciela. Małego shih tzu należy wynosić na zewnątrz zawsze kiedy się obudzi, zje lub wypije dużo wody, a także po zabawie. Warto zaznaczyć, że młody shih tzu (do około 6-8 miesiąca życia) nie powinien w ogóle chodzić po schodach, aby nie obciążać kręgosłupa i stawów.

Ze względu na szczególną pielęgnację, która jest wymagana warto od małego przyzwyczajać szczeniaka do czesania, kąpieli i strzyżenia. Warto zacząć od regularnego czesania młodego shih tzu przez około 3 minuty, stopniowo wydłużając ten czas (z każdym tygodniem o kilka minut). W przypadku układania fryzur szczeniąt należy też unikać spinek typu żabka, gdyż występuje ryzyko połknięcia lub urazu.

Ze względu na tendencję do tycia, ilość pożywienia musi być dokładnie kontrolowana przez właściciela. Bardzo ważna jest rezygnacja z podawania psu smakołyków między posiłkami. Najlepszym rozwiązaniem w przypadku shih tzu jest sucha, dobrze zbilansowana karma. Dodatkowo, taki sposób żywienia nie utrudnia pielęgnacji czworonoga, gdyż sierść psa nie brudzi się podczas jedzenia.

W przypadku szczeniąt shih tzu (w wieku do około 3 miesiąca życia) karmę przed podaniem powinno się namoczyć i odstawić do napęcznienia. Tak młode psy początkowo należy karmić cztery razy dziennie, aby stopniowo zmniejszać ilość posiłków w ciągu doby. Dorosłego shih tzu można karmić raz lub dwa razy dziennie (wtedy należy dzienną porcję podzielić na pół).

Ważne jest, aby pożywienie dostarczało psu wszystkich niezbędnych składników odżywczych. W sytuacji, kiedy shih tzu będzie karmiony pożywieniem domowym może pojawić się konieczność podawania zwierzakowi suplementów witaminowo-mineralnych.

Suplementy diety u shih tzu mogą być również pomocne w przypadkach, kiedy pies nie zjada całej porcji suchej karmy, występują u niego problemy z układem pokarmowym lub gdy dorosły pies zaczyna tracić sierść. W takich sytuacjach, weterynarz powinien dobrać odpowiednie suplementy tak, aby uzupełnić powstałe niedobory.

Odpowiednia dieta shih tzu jest bardzo ważna dla utrzymania dobrego stanu skóry i sierści czworonoga. Składniki, które wpływają na funkcje skóry to między innymi:

• nienasycone kwasy tłuszczowe;
• składniki mineralne (wapń, miedź, cynk);
• białko;
• witaminy;
• związki biologicznie czynne pochodzenia roślinnego.

Shih tzu wyróżnia się na tle innych ras charakterystyczną sierścią. Jest ona długa, gęsta, lśniąca, ale też wymaga szczególnej pielęgnacji. W przeciwnym razie ulegnie skołtunieniu, dlatego musi być czesana codziennie przez co najmniej pół godziny (najlepiej drewnianą szczotką z metalowymi drucikami).

Dla utrzymania estetycznego wyglądu shih tzu bardzo ważne są również regularne kąpiele. Shih tzu powinien być kąpany raz w tygodniu, z użyciem specjalnych szamponów przeznaczonych dla psów o gęstym podszerstku. Po delikatnym zmoczeniu sierści psa, należy wcierać szampon niewielkimi, okrężnymi ruchami, zaczynając od grzbietu i stopniowo schodząc w dół sylwetki zwierzęcia.

To co wyróżnia psy shih tzu to ich bujna fryzura. Jest to z całą pewnością rasa, z którą należy regularnie odwiedzać stylistę lub samemu nauczyć się czesać psa. Stylizacje dla shih tzu to dziś prawdziwa sztuka. Wielu psich fryzjerów zajmuje się tym na co dzień. W porze letniej warto wybrać krótszą fryzurę, zimą jednak lepiej zostawić dłuższą sierść, aby ochronić psa przed zimnem. Mimo to, sierść na spodzie tułowia powinna zostać skrócona na tyle, żeby nie zbierała zabrudzeń z chodników.

Związanie włosów okalających pysk jest konieczne, by te nie wchodziły do oczu i uszu oraz nie przeszkadzały w jedzeniu i piciu. Ze szczególną starannością trzeba pielęgnować oczy i uszy psa. Zdarza się, że do tego celu niezbędne są leki, zwłaszcza gdy dojdzie do zapalenia rogówki i spojówki. Problem ten często dotyczy tej rasy również dlatego, że shih tzu wydzielają niewiele łez.

Nie można zapominać o regularnych kontrolach stanu zdrowia shih tzu u weterynarza, a także regularnym odrobaczaniu psa. Bardzo ważne są także szczepienia psa, które pomogą uniknąć wielu chorób, między innymi parwowirozy, która może doprowadzić nawet do śmierci zwierzęcia.

O ile szczeniaki shih tzu zostaną kupione w sprawdzonej hodowli i będą wolne od chorób wrodzonych, taki pies najpewniej będzie cieszył się dobrym zdrowiem i długim życiem. Psy tej rasy żyją nawet 17-20 lat. Zdarza się jednak, że wypadnie im dysk lub dojdzie do zwichnięcia rzepek kolanowych.

Słabą stroną shih tzu są też zęby, stąd należy o nie dbać i systematycznie usuwać kamień. Zdarza się, że kilkuletnie shih tzu mają dość duże ubytki, dlatego niezwykle ważna jest odpowiednia higiena. Starsze zwierzęta mogą mieć przetrwałe zęby mleczne, co najczęściej kończy się ich usunięciem, aby uniknąć powstawania wad zgryzu.

Wrodzoną chorobą genetyczną mogącą wystąpić u szczeniąt shih tzu jest rozszczep podniebienia. Rozszczepem nazywana jest szczelina znajdująca się w podniebieniu, łącząca jamę ustną z jamą nosową. U szczeniąt z rozszczepem podniebienia występują problemy z przyjmowaniem pokarmu, a mleko przez szczelinę przedostaje się do jamy nosowej, co w konsekwencji może prowadzić do zachłyśnięcia się mlekiem i rozwinięciem zachłystowego zapalenia płuc.

Problemy zdrowotne mogą dotknąć również narządu wzroku shih tzu. Często spotykana jest niedrożność kanalików łzowych, która przyczynia się do nadmiernego łzawienia, a w efekcie powstawania przebarwień pod oczami psa. Dwurzędowość rzęs może powodować podrażnienie oczu, zapalenie rogówki i spojówek, a nawet uszkodzenie rogówki.

U shih tzu może dojść do wypadnięcia gruczołu trzeciej powieki. Schorzenie polega na wypadnięciu gruczołu łzowego znajdującego się w trzeciej powiece, a objawem jest pojawienie się w przyśrodkowym kąciku oka różowej, owalnej tkanki. Nieleczone wypadnięcie gruczołu prowadzi do zmniejszenia ilości łez, co w efekcie przyczynia się do słabszego nawilżenia oka i zwiększonego ryzyka podrażnień.

Ze względu na specyficzną budowę czaszki, shih tzu są narażone na wypadanie gałki ocznej (oko jest płytko osadzone w oczodole). Wypadnięcie może nastąpić jako efekt wypadku lub urazu, a nawet podczas zabawy. Ważne jest, aby nawilżać oko płynem fizjologicznym i niezwłocznie poszukać pomocy lekarskiej. Jeśli repozycja gałki ocznej nie jest możliwa, przeprowadzana jest amputacja.

Budowa trzewioczaszki shih tzu, sprawia, że u czworonoga może wystąpić zespół oddechów psów krótkoczaszkowych. Dochodzi wtedy do niedrożności dróg oddechowych, a w konsekwencji niedotlenienia. Warto zaznaczyć, że niedrożność może wystąpić na poziomie nosa jako zwężenie otworów wlotowych do nozdrzy, na poziomie gardła, kiedy mamy do czynienia ze zbyt długim podniebieniem miękkim, a także na poziomie tchawicy i krtani, przez zapadanie się tych części dróg oddechowych. Efektem niedotlenienia może być wzrost ciśnienia, problemy gastryczne (w związku ze zwiększonym połykaniem powietrza podczas trudności z oddychaniem), zakażenia dróg oddechowych, a nawet przerost mięśnia sercowego. Leczenie polega na interwencji chirurgicznej, a także łagodzeniu pozostałych objawów.

Skrócona kufa shih tzu jest przyczyną złego znoszenia wysokich temperatur i zwiększonego ryzyka wystąpienia udaru cieplnego. Ze względu na średnią odporność psa na warunki atmosferyczne niezbędne jest zapewnienie mu przewiewnego i zacienionego miejsca podczas upałów, a także chłodnej wody do picia. Korzystne będzie ograniczenie spacerów w ciągu dnia i zmniejszenie ich intensywności. Pod warunkiem, że shih tzu nie jest ostrzyżony zbyt krótko, dobrze znosi niskie temperatury.

Psy rasy shih tzu mają też bardzo wrażliwą skórę. Ich właściciele często zgłaszają się do weterynarza z objawami reakcji alergicznej u swoich czworonożnych pupili. Schorzenia dermatologiczne są u nich nawet 6-7 razy częstsze niż w ogólnej populacji psów.

Pierwsza cieczka u shih tzu zazwyczaj pojawia się wcześniej (może wystąpić już około 6 miesiąca życia) niż u innych ras psów. Najczęściej trwa około 3-4 tygodnie, w ciągu których może dojść do zapłodnienia, a ciąża shih tzu trwa około 59-67 dni.

Warto zaznaczyć, że większość samic shih tzu nie plami zbyt mocno. Cieczki najczęściej występują dwa razy w roku i pojawiają się co sześć do ośmiu miesięcy. Jeśli właściciele nie planują rozmnażania shih tzu warto zdecydować się na sterylizację, która dodatkowo pozwoli uniknąć wielu chorób, takich jak ropomacicze czy nowotwory gruczołu mlekowego.

Ze względu na rodzaj włosa jaki posiada shih tzu, pies tej rasy może być dobrym towarzyszem dla osób z alergią na sierść. Dodatkowym atutem tych czworonogów jest to, że shih tzu linieje tylko raz w życiu. Dzieje się to około ósmego miesiąca życia, kiedy młody pies zmienia sierść, na taką jaką posiada osobnik dorosły. Dodatkowo, dzięki odpowiedniej pielęgnacji ogranicza się ilość wydzielanych alergenów, a co za tym idzie ryzyko wystąpienia objawów alergii jest zminimalizowane.

Szczenięta shih tzu bez rodowodu kosztują najczęściej około 1000 złotych. Więcej, bo nawet około trzech tysięcy złotych trzeba zapłacić za szczeniaka rodowodowego. Nie należy zapominać też o kosztach utrzymania, które w przypadku shih tzu wynoszą około 100-300 złotych miesięcznie. Warto pamiętać, by psy zawsze kupować w sprawdzonych hodowlach.

Shih tzu niewątpliwie wymaga dokładnej i systematycznej pielęgnacji, jednak duże przywiązanie do właściciela, a także inteligencja oraz spokojny i zrównoważony temperament sprawiają, że pies tej rasy jest idealnym towarzyszem zarówno osób starszych, jak i rodzin z dziećmi.