Suchość skóry – przyczyny i leczenie

Suchość skóry jest problemem nie tylko natury estetycznej, ale i zdrowotnej. Dlaczego? Po pierwsze skóra sucha nie tylko nieładnie wygląda, ponieważ cechuje się nadmiernym złuszczaniem, szorstkością przy dotyku, odczynem rumieniowym oraz tendencją do pękania naskórka, ale i wywołuje dyskomfort. Często towarzyszy jej świąd, uczucie ściągnięcia skóry czy pieczenie.

Po drugie skóra jest jednym z najważniejszych narządów człowieka. Pełni wiele ważnych funkcji. Bierze udział w procesach immunologicznych, termoregulacyjnych, wydzielniczych, metabolicznych, również w oddychaniu, resorpcji czy utrzymaniu równowagi wodno-elektrolitowej.

Jej najważniejszą rolą jest jednak ochrona organizmu przed szkodliwymi czynnikami fizycznymi i chemicznymi, jak i drobnoustrojami oraz urazami mechanicznymi.

Osłabienia bariery naskórkowej, co manifestuje się suchością skóry, ma negatywny wpływ na jej funkcjonowanie. Suchość skóry sprawia, że ta jest bardziej wrażliwa na czynniki środowiskowe takie (np. promieniowanie ultrafioletowe, wiatr, ciepło, zimno, detergenty), ale i bardziej podatna na zakażenia bakteryjne, wirusowe czy grzybicze.

Bardzo sucha skóra na nogach, sucha skóra na rękach, a nawet sucha skóra na całym ciele to problem, z którym mierzy się wiele osób niezależnie od wieku czy stanu zdrowia.

Według specjalistów główną przyczynę problemu stanowią zaburzenia wiązania i zatrzymywania wody oraz w zbyt mała ilość lipidów w warstwie rogowej naskórka. Ustalili także, że za suchość skóry może odpowiadać:

• nieodpowiednia pielęgnacja skóry, zarówno zbyt częste kąpiele w gorącej wodzie, jak i stosowanie nieodpowiednich kosmetyków,
• przebywanie przez długi czas w niskich, ale i wysokich temperaturach, długotrwałe narażenie na promieniowanie UV (opalanie),
• kontakt z detergentami, które wysuszają skórę,
• przebywanie w pomieszczeniach klimatyzowanych,
• niedobory witaminowe – głównie witaminy A i jej pochodnych.

Suchość skóry może mieć również związek z różnymi chorobami, tak ogólnoustrojowymi, jak i dermatologicznymi. To przede wszystkim:

• AZS (atopowe zapalenie skóry), alergia (głównie kontaktowa, kontaktowe zapalenie skóry, ale również pokarmowa czy wziewna), łuszczyca, rybia łuska, wyprysk zimowy,
• cukrzyca, niedoczynność tarczycy, choroba Hashimoto, przewlekła choroba nerek.

Należy także pamiętać, że ponieważ z wiekiem zmienia się skład płaszcza hydrolipidowego, a skóra traci zdolność zatrzymywania wody, suchość skóry może być także przejawem zachodzących w organizmie procesów starzenia.

Gdy dokucza bardzo sucha skóra twarzy – co robić? Podstawą jest stosowanie produktów kosmetycznych, które mogą poprawić stopień jej nawilżenia i natłuszczenia. Pomocne są mleczka, lotiony czy balsamy do ciała przeznaczone do pielęgnacji skóry suchej i bardzo suchej, odwodnionej i delikatnej.

Wsparciem są dermokosmetyki i emolienty, to jest preparaty o właściwościach nawilżających i natłuszczających do stosowania zewnętrznego. Wyróżnia się:

• emolienty o działaniu okluzyjnym zawierające wazelinę i lanolinę, które zmniejszają przeznaskórkową utratę wody,
• humektanty, na przykład mocznik, glicerol czy kwas hialuronowy. To substancje, które wiążą wodę, co pozwala na zgromadzenie jej zapasu w skórze.

Ważne jest, by aplikować je co najmniej raz dziennie, choć czynność można i należy powtarzać także w razie potrzeby.

W przypadku suchej skóry na stopach pomocne mogą być preparaty z mocznikiem. Sucha skóra rąk lubi preparaty z wazeliną, kwasem hialuronowym i peptydami. Na suche łokcie i kolana pomoże kwas mlekowy oraz kwas glikolowy.

Gdy dokucza suchość skóry, bardzo ważne jest, by unikać czynników, które ją wysuszają i podrażniają. Domowe prace trzeba wykonywać w rękawiczkach, a i zmienić detergenty na te, które są przyjazne dla skóry (i środowiska).

Jeżeli pomimo starań problem suchej skóry wciąż jest dokuczliwy, warto skontaktować się z dermatologiem. Czasem, by pozbyć się problemu, konieczne bywa wykonanie dodatkowych badań laboratoryjnych i specjalistycznych, które umożliwiają postawienie diagnozy i rozpoczęcie terapii.