choroby jelita grubego (strona 3 z 3)

Nowotwory są drugą, zaraz po chorobach serca, przyczyną zgonów w Polsce. Zapadamy na nie coraz częściej, a specjaliści przewidują, że liczba pacjentów onkologicznych w ciągu kilkunastu lat jeszcze bardziej wzrośnie. Najbardziej śmiertelne są nowotwory płuca, prostaty, jajnika i piersi. Nieprawdą jest, że za zachorowanie na raka odpowiadają tylko i wyłącznie geny. Niektóre zachowania społeczne i żywieniowe zwiększają to ryzyko. Oto kilka z nich. Na następnym slajdzie obejrzysz WIDEO Zobacz także: Polskie produkty, które obniżają cholesterol. Oczyszczają tętnice ze złogów

Żylaki i szczelina odbytu, nowotwór jelita oraz zespół jelita nadwrażliwego, to choroby, które brzmią tajemniczo, a o których w ostatnim czasie dużo się słyszy. Przyjrzyjmy się bliżej tym chorom jelit i odbytu.

Zespół jelita drażliwego może wystąpić w dwóch postaciach. Zespół jelita drażliwego występuje w formie zaparć lub w formie biegunki. Jeżeli chodzi o postać zaparć to mogą pojawić się też inne objawy, takie jak bóle napadowe w formie kolki. Objawy zespołu jelita drażliwego mogą być różne - u niektórych osób może pojawić się zgaga, nudności, wymioty, wzdęcia. W postaci biegunkowej pojawia się również luźny stolec, bóle żołądka czy wzdęcia.

Laparoskopia i ręcznie wspomagana chirurgia laparoskopowa są minimalnie inwazyjnymi procedurami powszechnie stosowanymi w leczeniu chorób przewodu pokarmowego. W odróżnieniu od tradycyjnych operacji okrężnicy lub innych części jelit, które wymagają długich cięć brzucha, laparoskopia wymaga tylko małego nacięcia w jamie brzusznej. W przypadku ręcznie wspomaganych operacji stosuje się 3-4-calowe nacięcia, by chirurg mógł dosięgnąć do narządów jamy brzusznej. Osoby, które poddają się takim zabiegom jak laparoskopia mogą odczuwać mniej bólu, blizny po operacji są mniejsze i szybciej wracają do zdrowia.

Wykrycie raka w jego wczesnym stadium daje możliwość całkowitego wyleczenia. W tym celu warto przeprowadzać badania profilaktyczne. Od kilku lat prowadzony jest program badań przesiewowych w celu wczesnego wykrycia raka. Badania są bezpłatne.

Do grupy nieswoistych zapaleń jelit zaliczamy dwie główne jednostki chorobowe: wrzodziejące zapalenie jelita grubego oraz chorobę Leśniowskiego-Crohna. Przyczyna tych chorób nie jest do końca poznana, jednakże w jednej i drugiej ważną rolę odgrywa autoimmunologia. Szczyt zachorowań przypada ok. 30 r.ż.

Odbytnica to końcowy fragment jelita grubego. W obrębie tego narządu dojść może do rozwoju wielu chorób, m.in. raka jelita grubego.

Choroba Crohna to schorzenie autoimmunologiczne zaliczane do przewlekłych nieswoistych zapaleń jelit. Etiologia tej choroby nie została całkowicie poznana. Zmiany w obrębie jelit cechują się charakterystycznym ogniskowym bądź odcinkowym rozmieszczeniem. Rozpoznanie choroby Leśniowskiego-Crohna jest możliwe po wykonaniu kolonoskopii oraz badania histopatologicznego wycinków pobranych w czasie jej trwania. Ta choroba autoimmunologiczna zazwyczaj objawia się biegunkami, kolkowymi dolegliwościami bólowymi brzucha. Ból, z którym zmagają się pacjenci jest tępy i niezwykle intensywny. Wśród innych objawów choroby Leśniowskiego-Crohna należy wymienić: wzdęcia, ogólne osłabienie, anemię, owrzodzenia, szczeliny i przetoki okołoodbytowe.

Naukowcy informują, że już niewielka dzienna dawka kwasu acetylosalicylowego może w znacznym stopniu obniżyć ryzyko raka jelita u każdego, bez względu na to, czy osoba jest grupie ryzyka, czy nie.

Badania wskazują, że połączenie chemioterapii z inhibitorami PARP (poli ADP-rybozy polimerazy) w leczeniu raka jelita grubego z przerzutami sprawdza się, gdy inne metody leczenia zawiodą.

W większości przypadków punktem wspólnym dla pojawienia się choroby są polipy. Wraz z rakiem szyjki macicy i rakiem skóry, rak jelita grubego jest jednym z nowotworów złośliwych, których czynniki warunkujące występowanie są najlepiej zdefiniowane, a ryzyko występowania jest ściśle z nimi związane.