choroby tarczycy (strona 3 z 3)

Podstawowymi jednostkami chorobowymi dotyczącymi tarczycy są niedoczynność lub nadczynność tego gruczołu. Tarczyca, jako gruczoł wydzielania wewnętrznego, produkuje hormony - tyroksynę i trójjodotyroninę. Oba te hormony wydzielane są u zdrowej osoby, pod wpływem innego hormonu - TSH, wydzielanego przez przysadkę mózgową.

Wole tarczycy w medycynie to powiększenie tarczycy wywołane przez różne czynniki. Jest skutkiem nieprawidłowości funkcjonowania tarczycy. Powiększeniu mogą ulec różne części tarczycy. Wole może się uwidocznić na szyi lub rozrastać za mostkiem i w klatce piersiowej, co w przeciwieństwie do wola na szyi można stwierdzić dopiero na zdjęciach rentgenowskich. Wole może przebiegać trojako: z nadczynnością, niedoczynnością lub prawidłową czynnością tarczycy.

Tarczyca to gruczoł położony z przodu szyi, w jej dolnej części. Leży tuż przed tchawicą. Składa się z prawego i lewego płata, które są ze sobą połączone. Gruczoł ten przypomina swym kształtem motyla. Jeśli tarczyca jest powiększona, powoduje to widoczny obrzęk szyi zwany wolem. Wytwarza hormony - tyroksynę (T4) i trijodotyroninę (T3), które poprzez krwiobieg są rozprowadzane na cały organizm. Kontrolują one poziom metabolizmu i sprawiają, że organizm pracuje w odpowiednim tempie. Biopsja tarczycy jest badaniem polegającym na pobraniu fragmentu narządu w celu przeprowadzenia na nim badania cytologicznego pod mikroskopem. Biopsja tarczycy jest bezpieczna i zazwyczaj niebolesna.

Przełom tarczycowy to stan zaostrzenia objawów nadczynności tarczycy u osób cierpiących na to schorzenie. Symptom, który pozwala odróżnić przełom tarczycowy od zwykłej nadczynności tarczycy to wysoka temperatura (powyżej 40 stopni Celsjusza). Podczas przełomu tarczycowego może dojść do niewydolności wielu narządów i układów. Stan ten zdarza się bardzo rzadko, jednak stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Osoba, u której pojawią się jego objawy, powinna być jak najszybciej hospitalizowana.

Tarczyca może przysparzać nam wielu problemów. Cierpimy na jej niedoczynność, nadczynność lub zmagamy się z licznymi guzkami w jej okolicach. To narząd odpowiadający za wiele ważnych funkcji w organizmie. I właśnie dlatego powinniśmy o niego dbać. Tarczyca jest odpowiedzialna za produkcję hormonów: tyroksyny (T4) oraz trójjodotyroniny (T3). Substancje te przesyłane są wraz z krwią przez cały organizm i biorą udział we wszystkich najważniejszych procesach komórkowych. Zaburzenia związane z hormonami mogą powodować wiele niepożądanych objawów. Sprawdź, za jakie problemy zdrowotne odpowiada tarczyca.

DIAGNOZA: 7 lat Choroba ta dotyka od 7 do 15 proc. miesiączkujących kobiet. Często błędnie diagnozowana jako zespół jelita drażliwego (IBS), szczególnie u starszych kobiet, zaś u młodszych jako zaburzenia miesiączkowania. Symptomy jakie towarzyszą tej dolegliwości to bolesna menstruacja, ból podczas stosunku płciowego, niepłodność, a także infekcje dróg moczowych, szczególnie w czasie okresu. U kobiet cierpiących na to schorzenie, komórki błony śluzowej trzonu macicy pojawiają się poza jej jamą. W procesie ich wydalania dochodzi do krwawień, zapaleń, a także rozwoju guzów.

Choroba Plummera, inaczej wole guzkowe toksyczne, to nieprawidłowy rozrost tarczycy. Gruczoł ten powiększa się, pojawiają się guzki wydzielające dodatkowo hormony tarczycy, wywołując w ten sposób nadczynność tarczycy. Ta choroba może być spowodowana długotrwałym niedoborem jodu lub nadmierną jego podażą. Najczęściej dotyka kobiety w wieku 45-60 lat. Poziom hormonu TSH jest obniżony, przy czym stężenie hormonów tarczycy jest prawidłowe lub podwyższone.

Osteoporoza jest spowodowana problemami hormonalnymi i zazwyczaj występuje u kobiet. Oprócz tego, że można ja wywołać nieodpowiednią dietą i może być odziedziczona po rodzicach, badania pokazują, że także nadczynność tarczycy może sprawić, że osteoporoza zaatakuje nasze kości.

Choroba Gravesa-Basedowa jest schorzeniem autoimmunologicznym o podłożu genetycznym, charakteryzującym się nadczynnością tarczycy oraz obecnością takich objawów towarzyszących, jak: powiększenie tarczycy (tzw. wola), wytrzeszcz gałek ocznych i obrzęk przedgoleniowy. Zapadają na nią głównie osoby w średnim wieku, pięciokrotnie częściej kobiety.

Paratyreoidektomia to usunięcie jednego lub więcej gruczołów przytarczycznych. Gruczoły przytarczyczne to cztery, małe gruczoły umiejscowione na szyi po bokach tchawicy i obok gruczołu tarczycy. Najczęściej gruczoły rozłożone są po dwa po obu stronach tchawicy. Może być obecna zmienna ilość gruczołów przytarczycznych wokół typowej lokalizacji, a czasem gruczoł może znajdować się w nietypowym miejscu. Funkcją przytarczyc jest produkcja parathormonu (PTH), hormonu, który pomaga regulować poziom wapnia w organizmie.

Wycięcie zmiany tarczycy oraz wycięcie całej tarczycy to dwa zabiegi chirurgiczne, które ratują życie pacjentów z chorobami tarczycy. Zazwyczaj jeśli pojedynczy guzek pojawił się w jednym z płatów, usuwa się jedynie ten płat. Na przykład, gdy guzek gorący tarczycy produkuje nadmierną ilość hormonu (co skutkuje nadczynnością tarczycy), wycięcie płata z guzem zlikwiduje problem zdrowotny. Jeśli natomiast wykryto lub podejrzewa się obecność guza złośliwego, koniecznością może się stać wycięcie całej tarczycy.

Tarczyca to narząd niezbędny do życia, odpowiedzialny za prawidłowy metabolizm organizmu. Czasami jednak zdarza się, że nie jest on przyczyną zdrowia, ale choroby. Zarówno niedoczynność jak i nadczynność tarczycy powoduje, że metabolizm nie jest prawidłowy. W przypadku nadczynności jest on przyspieszony, a w niedoczynności zwolniony. Hormony tarczycy nie pozostają także bez wpływu na stan włosów, a ich nieprawidłowy poziom może skutkować łysieniem.