konsekwencje traumatycznych przeżyć

Ministerstwo Zdrowia zdecydowało o przedłużeniu pilotażowego programu opieki nad osobami z traumą do czerwca 2026 roku. Decyzja ta ma na celu poprawę jakości leczenia pacjentów oraz opracowanie standardów opieki.

Makabryczna zbrodnia na kampusie Uniwersytetu Warszawskiego, a wcześniej zabójstwo lekarza w Krakowie. Takie wydarzenia wstrząsają Polakami, ale i mogą pozostawić trwały ślad w psychice, a nawet doprowadzić do traumy. - W konsekwencji może rozwinąć się PTSD, z którym można się zmagać nawet wiele lat - ostrzega psychotraumatolog dr Anna Pluskota.

Świat filmu pożegnał kolejną młodą, utalentowaną osobę. Sophie Nyweide, aktorka znana m.in. z roli w hollywoodzkim hicie "Noe: Wybrany przez Boga” oraz w filmie "Mamut", zmarła 14 kwietnia w wieku zaledwie 24 lat. O śmierci poinformowała jej rodzina, nie ujawniając bezpośrednio, jaka była przyczyna śmierci Sophie Nyweide. Jednak nekrolog opublikowany przez bliskich rzuca światło na dramatyczne tło tej tragedii.

"Można założyć, że u podstaw toczącej się za naszą granicą wojny leży spaczone myślenie Władimira Putina. W ten sam sposób działali Hitler i Stalin - zaznacza w rozmowie z PAP psychiatra i seksuolog prof. Zbigniew Lew-Starowicz.

Ofiarami zespołu stresu pourazowego (PTSD) są najczęściej osoby, które doświadczyły silnie stresujących doświadczeń, takich jak wojna lub atak brutalnej przemocy. Dotyka też tych, którzy mocno koncentrują się na śmierci bliskiej osoby. W obliczu przeżywanych emocji nie potrafią poradzić sobie z nawrotami traumatycznych wspomnień, przez co izolują się od otoczenia. Jak pomóc i rozmawiać z osobą cierpiącą na zespół stresu pourazowego? Jakich błędów unikać? Wyjaśnia psycholog Kamila Demczuk.

Trauma to trwały i silny uraz wywołany przez wydarzenia zagrażające życiu i zdrowiu. Istnieją ciche skutki traumy, których można tak szybko nie zauważyć. - Ukryte skutki traumy możemy mylić z depresją. Uruchamiają się wtedy mechanizmy obronne, takie jak tłumienie czy maskowanie – mówi psycholog Anna Ingarden. Oto sygnały, jakie powinny wzbudzić naszą czujność.

Jesteśmy świadkami konfliktu zbrojnego w Ukrainie. Codziennie otrzymujemy sporą dawkę informacji na temat dramatycznych wydarzeń za wschodnią granicą Polski. Rośnie w nas lęk, niepokój, jesteśmy przemęczeni ciągłym strachem. Obecne wydarzenia i silny stres odbijają się na psychice zarówno uchodźców, jak i tych, którzy obserwują wydarzenia w mediach. Jak radzić sobie z lękiem i nie zabetonować traumy? Jak wpierać uchodźców, by nie zaszkodzić ani im, ani sobie? Wyjaśnia psycholog Anna Ingarden.

Choć byli wówczas dziećmi, pamiętają II wojnę światową, czołgi przejeżdżające obok ich domów, paraliżujący strach i głód. "Jedliśmy trawę" - opowiada Lydia i modli się, by tym razem nie było podobnie. Trauma i wspomnienia powracają, ale kobieta nie ucieka, nie pozwala jej na to stan zdrowia. Jak rozmawiać z seniorami o lęku?

Fuga dysocjacyjna jest rodzajem dysocjacyjnego zaburzenia nerwicowego. Polega ono na nagłej ucieczce od dotychczasowego życia: z miejsca zamieszkania, pracy, od rodziny. Osoby w stanie fugi mają całkowitą amnezję wsteczną. Epizod trwa zazwyczaj od kilku godzin do nawet kilku tygodni. Co warto wiedzieć?

Tragiczne wydarzenia mające miejsce w listopadzie br. w Paryżu do końca życia pozostawią ślad na psychice osób zarówno tych, które przeżyły atak terrorystyczny, jak i rodzin tych, którzy wówczas zginęli. Wiele osób po tak traumatycznych przeżyciach doświadcza depresji, lęków, ciągłego poczucia niebezpieczeństwa – wszystkie te symptomy wskazują na groźny dla zdrowia psychicznego zespół stresu pourazowego – PTSD (od ang. posttraumatic stress disorder). Psycholog Katarzyna Sierpińska w rozmowie z portalem abcZdrowie.pl odkrywa o PTSD to, o czym nie mówi się zbyt często.

Deprywacja to nieustanne uczucie niezaspokojenia potrzeb. Jest źródłem stresu, potęguje poczucie zagrożenia i zmęczenia psychicznego. Wyróżniamy deprywację snu, emocjonalną i sensoryczną.

Mogłoby się wydawać, że wymazywanie wspomnień to jedynie element filmów science fiction. Jednak jak się okazuje, scenariusze z wielkiego ekranu mają już przełożenie na rzeczywistość. Dowodem jest najnowsze odkrycie naukowców z Kanady.

Wielu z nas, spoglądając wstecz na stare fotografie, uświadamia sobie, jak bardzo zmienił się nasz wygląd przez minione lata. Do tej pory można było debatować na temat tego, czy w tym czasie zmieniła się również osobowość.