przyczyny łzawienia oczu

Bilastyna to substancja zaliczana do leków przeciwhistaminowych II generacji. Jest stosowana w leczeniu objawowym sezonowego oraz całorocznego nieżytu nosa i zapalenia spojówek oraz pokrzywki. Czy istnieją jakieś przeciwwskazania do jej zażywania?

Płaczemy z wielu powodów. Czasem łzy są efektem naszej radości, złości lub smutku, a czasem pojawiają się na skutek działania czynników zewnętrznych - mocnego słońca, silnego wiatru, czy np. krojenia cebuli. Do tej pory nikt nie zastanawiał się nad tym, czy ludzkie łzy czymś się od siebie różnią. Zmienił to projekt "Topografia łez".

Ślepota śnieżna jest znana przede wszystkim himalaistom, którzy spędzają czas na ośnieżonych szczytach górskich. To właśnie wtedy promieniowanie ultrafioletowe odbijające się od śniegu może poparzyć oczy i wywołać wiele przykrych dolegliwości. Schorzenie może mieć charakter trwały lub tymczasowy. Czym jest ślepota śnieżna, jakie są jej przyczyny i objawy? W jaki sposób można zapobiec ślepocie śnieżnej, czy da się ją wyleczyć?

Łzy produkowane są przez gruczoł łzowy, który znajduje się w przednio-górnym kąciku oczodołu i dzieli się na dwie części: górną – oczodołową i dolną – powiekową, a jego praca dodatkowo wspierana jest przez gruczoły łzowe Wolfringa i Krausego oraz gruczoły Meioboma. Co ciekawe, produkcja łez to proces fizjologiczny, który występuje właściwie u wszystkich żywych organizmów. Wśród ludzi łzy są nie tylko narzędziem do ukazywania emocji, ale także nieustannie produkowane pozytywnie oddziałują i chronią stan oczu oraz jakość wzroku.

Substancją czynną leku Clatra jest bilastyna, która jest antagonistą obwodowych receptorów H1. Dzięki czemu preparat Clatra wykazuje działanie przeciwhistaminowe. Wskazaniami do zastosowania leku Clatra są zazwyczaj wszelkiego rodzaju reakcje alergiczne na przykład: kichanie, katar, świąt skóry oraz zaczerwienienie i łzawienie oczu. Clatra wykorzystywana jest również w celu złagodzenia dolegliwości skórnych między innymi swędzącej wysypki.

W liście do czasopisma "New England Journal of Medicine" lekarze omawiają rzadki przypadek śmierci pacjenta, zakażonego wirusem Zika. Piszą też o tym, jak inny pacjent mógł zarazić się wirusem poprzez zetknięcie się z potem lub łzami pierwszego pacjenta.