powiększone węzły chłonne (strona 2 z 2)

Ostre zapalenie węzłów chłonnych jest częstą komplikacją niektórych infekcji bakteryjnych, dotykających węzłów chłonnych. Choroba ta jest więc konsekwencją innych chorób. Objawy zapalenia węzłów chłonnych obejmują głównie wygląd tych struktur i dotykające ich dolegliwości. Podstawą leczenia tej choroby jest wyeliminowanie infekcji będącej jej podłożem.

Toczeń rumieniowaty układowy jest chorobą autoimmunologiczną, z którą zmaga się więcej kobiet niż mężczyzn. Liczba chorujących w Polsce nie jest znana, ponieważ nikt do tej pory nie zajął się rejestrem pacjentów cierpiących na to schorzenie. Szacuje się jednak, że na tocznia choruje ok. 20 tys. osób. Jakie są charakterystyczne objawy tego zaburzenia?

Tularemia (inaczej gorączka zajęcza) to odzwierzęca choroba bakteryjna, którą najczęściej zarażają gryzonie, jej nosicielami są również psy, koty i ptaki. Choroba występuje w Europie, Ameryce Północnej i Chinach, głównie na obszarach zalesionych, dlatego zalicza się ją do chorób zawodowych leśników. Bakterie Francisella tularensis, które wywołują tularemię, przenikają do organizmu przez ranę kąsaną, a czasami również spojówki. Zarazić można się też przez ugryzienie kleszcza, pchły czy komara, które przenoszą chorobę, a także drogą wziewną (wdychanie zakażonego bakterią kurzu), pokarmową czy kontaktową. Nie występują zarażenia między ludźmi.

Zarówno białaczka jak i chłoniak są chorobami nowotworowymi, które dotyczą zmian w układzie białych krwinek. Różnią się jednak miejscem powstawania i specyfiką objawów, które jednak czasem bywają dość podobne.

Chłoniaki nieziarnicze (NHL non Hodgkin’s lmphoma) to grupa chorób nowotworowych wywodząca się z różnych stadiów powstawania limfocytów, czyli krwinek białych. Stanowią liczną grupę różniącą się między sobą pod względem budowy, przebiegu klinicznego i stosowanego leczenia. Mimo wielu typów chłoniaków niektóre objawy mogą wystąpić w przebiegu większości z nich i gdy się pojawią, powinny budzić pewien niepokój i zmusić do konsultacji z lekarzem.

Choroba Chagasa to tropikalna choroba zakaźna powodowana przez pasożyta świdrowca Trypanosoma cruzi. Pasożytnicza choroba człowieka jest przenoszona przez ugryzienie owada lub transfuzję krwi. Choroba Chagasa jest najbardziej rozpowszechniona w Ameryce Środkowej i Południowej, dlatego też inna jej nazwa to trypanosomatoza amerykańska.

Agranulocytoza to brak granulocytów obojętnochłonnych we krwi obwodowej. Ta groźna choroba pojawia się, gdy szpik kostny nie jest w stanie wytwarzać tych elementów lub też dochodzi do rozpadu granulocytów zaraz po ich wytworzeniu lub nawet już w procesie dojrzewania. Konsekwencją tego jest zanik odporności komórkowej, wzmożona skłonność do zakażeń, szybszy rozwój choroby. O agranulocytozie mówi się, gdy koncentracja granulocytów spada poniżej 100 komórek na mm³ krwi.

Febra to dawna nazwa malarii, zwanej również zimnicą, przewlekłej tropikalnej choroby pasożytniczej. Wywołuje ją jednokomórkowy pasożyt – zarodziec (Plasmodium) – który zagnieżdża się w komórkach wątroby, szpiku kostnego, śledziony, węzłów chłonnych i czerwonych krwinkach krwi. Głównym objawem u osób, u których występuje zimnica, jest pojawiająca się napadowo co jakiś czas gorączka. W przebiegu choroby pojawia się niedokrwistość hemolityczna, anemia, wyniszczenie organizmu. Malaria diagnozowana jest na podstawie pojawiających się objawów oraz obecności zarodźca w krwinkach czerwonych.