wypadanie włosów na czubku głowy

Łysienie (łac. alopecia) jest to „przejściowe lub trwałe wypadnięcie włosów na ograniczonej powierzchni lub obejmujące całą owłosioną skórę głowy”. Obecnie dotyka coraz młodsze osoby. Zaburzenie to jest wstydliwe (głównie dla kobiet), które powoduje gorszą samoocenę, problemy z odnajdywaniem się w społeczeństwie, depresję, stwarza trudności w życiu osobistym i zawodowym. Może ono być spowodowane przez takie czynniki jak: stres, choroby, zaburzenia metaboliczne i hormonalne, ciążę, niewłaściwą pielęgnację włosów.

Większość z nas chorowała na choroby wieku dziecięcego, w tym na ospę wietrzną, niestety nie wszyscy zdają sobie sprawę z faktu, że wirus ospy często „czeka” w naszym organizmie, by zaatakować ponownie powodując chorobę zwaną półpaścem. Choroba ta przebiega ze znacznymi dolegliwościami bólowymi i zmianami skórnymi. W nielicznych przypadkach w jej przebiegu może również dojść do trwałego wyłysienia.

Łysienie, czyli wypadanie włosów, jest coraz częściej obserwowaną dolegliwością, z którą borykają się zarówno dorośli, jak i dzieci, mężczyźni i kobiety. Jest to stan o charakterze okresowym, długoterminowym bądź trwałym, mogącym doprowadzić do nieodwracalnej utraty włosów na ograniczonej powierzchni lub obejmującej całą owłosioną skórę głowy.

Łysienie, czyli wypadanie włosów, może mieć charakter przejściowy, odwracalny bądź trwały – bliznowaciejący, nieodwracalny. Ponadto może być rozlane, uogólnione lub ograniczone do różnej wielkości ognisk. Objawy towarzyszące wypadaniu włosów zależą w dużej mierze od przyczyny, która je wywołuje.

Hiperplazja przysadki prowadzi najczęściej do wzmożonego wydzielania hormonów. Wśród licznych objawów zaburzeń funkcji przysadki mózgowej występuje łysienie. Osoby cierpiące na tę przypadłość zmagają się z łysieniem androgenowym oraz bliznowaciejącym. Skuteczne leczenie przyczyny pierwotnej oraz znane sposoby ograniczania postępu łysienia mogą znacznie ograniczyć skutki działania tego przykrego procesu. Więcej na temat wpływu hiperplazji przysadki na łysienie przeczytasz w naszym artykule.

Utrata włosów może mieć różne przyczyny. Warto na tym miejscu wspomnieć o wpływie chorób na łysienie, a szczególnie na związki łysienia i sarkoidozy. Jest to ogólnoukładowa choroba ziarniniakowa, której etiologia i przyczyny nie zostały do końca zbadane. Powoduje ona groźne w skutkach łysienie bliznowaciejące. Na szczęście jednak dzisiejsza medycyna znalazła sposoby na bliznowaciejące maskowanie skutków tego bardzo dotkliwego pod względem estetycznym problemu. Leczeniem tego rodzaju łysienia jest leczenie chirurgiczne.

Łysienie androgenowe to najczęstsza przyczyna utraty włosów - zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet. Ten typ łysienia jest znany również jako łysienie typu męskiego. U panów objawem łysienia androgenowego jest stopniowa utrata włosów, zaczynająca się od skroni. W dalszej kolejności łysienie zaczyna obejmować czubek głowy. Z czasem może pozostać jedynie pas włosów po bokach i z tyłu głowy. Rzadko dochodzi do całkowitego wyłysienia. Natomiast u kobiet dochodzi do poszerzenia się przedziałka, a linia włosów nie cofa się. Ten typ łysienia jest określany mianem łysienia typu kobiecego, ale pojawia się także u mężczyzn. Sprawdź, jakie są przyczyny łysienia androgenowego i na czym polega jego leczenie.

Łysienie a hiperplazja jajników - wtedy mówimy o łysieniu androgenowym u kobiet. Łysienie jest wstydliwą chorobą, która, szczególnie u kobiet, może doprowadzić do problemów w życiu osobistym i społecznym, w tym również do ciężkiej depresji. U kobiet podłoże tej choroby może być różne, różny też jest typ wypadania włosów. Czynnikami wywołującymi są: stres, ciąża, metale ciężkie, niedobory żywieniowe, anemia, czynniki genetyczne, nieprawidłowa pielęgnacja włosów. Czynnikiem owówionym w artykule jest hiperplazja jajników, która wywołuje łysienie u kobiet.

Torbiele jajnika są coraz powszechniejszym problemem wśród coraz młodszych kobiet. Zmianom torbielowatym jajników towarzyszy wiele uciążliwych objawów. Na szczęście duże możliwości diagnostyczne oraz lecznicze dają ogromne szanse na rozwiązanie problemu. Torbielowatym jajnikom bardzo często towarzyszą różne typy łysienia. Najczęściej jest to łysienie bliznowaciejące i łysienie androgenowe.

Łysienie bliznowaciejące występuje jako objaw wielu chorób. Jedną z nich jest liszaj płaski, czyli jednostka chorobowa o nieznanej etiologii, atakująca głównie skórę oraz błony śluzowe organizmu człowieka. Łysienie i liszaj płaski są ze sobą ściśle powiązane. Liszaj płaski w odmianie mieszkowej prowadzi do łysienia przebiegającego na skutek bliznowacenia. Niestety nie istnieje leczenie przyczynowe tego schorzenia, można jednak ograniczać bądź maskować wstydliwe skutki wypadania włosów.

Zespół nerczycowy jest wieloobjawowym schorzeniem, który niesie za sobą groźne powikłania. Jednym z negatywnych skutków zespołu nerczycowego jest występowanie łysienia, spowodowanego głównie utratą białka z organizmu. Opanowanie przyczyny choroby nerek daje szanse na zażegnanie problemu nadmiernego wypadania włosów. W leczeniu łysienia potrzebna jest jednak cierpliwość oraz stosowanie skojarzonej terapii. Więcej na temat zależności zespołu nerczycowego i łysienia przeczytasz w naszym artykule.

Testosteron jest hormonem odpowiedzialnym za rozwój łysienia androgenowego, które z kolei jest najczęstszą przyczyną łysienia zarówno u mężczyzn jak i kobiet. Testosteron to męski hormon płciowy produkowany przez komórki Leydiga znajdujące się w jądrach. Wpływa on przez swoje receptory na proces rozwoju włosów, stymulując ich rozwój na twarzy i okolicach płciowych a hamując ich wzrost na głowie.

BBC donosi o poważnych efektach ubocznych stosowania popularnego leku na łysienie typu męskiego. Okazuje się bowiem, że przyjmowanie leku na bazie finasterydu może prowadzić do zaburzeń erekcji.