Usunięcie języka
Usunięcie języka wykonywane jest w leczeniu raka języka, rozległego raka krtani z naciekami oraz procesów nowotworowych toczących się w obrębie jamy ustnej. Zabieg jest wskazany, jeśli pacjent cierpi na nowotwór jamy ustnej i nie reaguje na inne formy leczenia. W większości przypadków usuwana jest tylko część języka. Rak języka jest bardzo niebezpieczny ze względu na fakt, że może się bardzo łatwo rozprzestrzeniać i umiejscawiać w pobliżu węzłów chłonnych. Do najważniejszych czynników ryzyka raka języka zalicza się spożywanie alkoholu i palenie papierosów. Ryzyko jest znacząco wyższe u pacjentów, którzy nadużywają alkoholu i tytoniu jednocześnie.
Usunięcie języka
Usunięcie języka - opis zabiegu
Wycięcie języka wykonywane jest zawsze w znieczuleniu ogólnym. Częściowe usunięcie języka jest stosunkowo prostą operacją. Jeśli ubytek po wycięciu nowotworu jest niewielki, zostaje on skorygowany przez zszycie języka lub za pomocą małego przeszczepu skóry.
Diagnoza i przygotowanie
Jeśli w jamie ustnej została znaleziona zmieniona chorobowo tkanka przez pacjenta bądź przez lekarza stomatologa, biopsja jest jedynym sposobem, aby potwierdzić rozpoznanie raka. Patolog bada próbkę tkanki pod mikroskopem, aby sprawdzić obecność komórek nowotworowych. Jeśli biopsja wskazuje, że nowotwór jest obecny, wykonywane są kompleksowe badania fizykalne głowy i szyi.
Jakie są czynniki predysponujące do rozwoju choroby nowotworowej w obrębie jamy ustnej?
Istotnymi czynnikami zwiększającymi ryzyko wystąpienia nowotworu w obrębie jamy ustnej jest palenie papierosów oraz spożywanie w dużych ilościach wysokoprocentowego alkoholu. Częściej choroby nowotworowe jamy ustnej rozwijają się u mężczyzn.
Jakie objawy powinny nas skłonić do diagnostyki?
Nowotwory jamy ustnej w początkowych swoich stadiach zazwyczaj nie są bolesne. Warto zatem regularnie badać jamę ustną u dentysty lub lekarza rodzinnego. Niepokojące powinny być dla nas zmiany, które krwawią i nie chcą się wyleczyć, utrata czucia oraz drętwienie, zgrubienia wyczuwalne językiem, leukoplakia- czyli białawe naloty na błonie śluzowej wywołane np. drażnieniem przez protezę. Ponadto trudności w połykaniu pokarmów stałych i płynnych oraz zmiana głosu powinny być sygnałami alarmującymi i wymagającymi dalszej poszerzonej diagnostyki.
Opieka po operacji
Pacjenci zazwyczaj pozostają w szpitalu przez siedem do dziesięciu dni po operacji. Często wymagane jest podawanie tlenu w pierwszych dwóch dobach po operacji. Jest on podawany przez maskę lub przez dwie małe rurki umieszczone w nozdrzach. Pacjent otrzymuje płyny przez sondę, która przebiega od nosa do żołądka do czasu, gdy będzie on w stanie samodzielnie spożyć pokarm (przez jamę ustną). Często po operacji zaplanowana jest radioterapia, wykonywana w celu zniszczenia pozostałych komórek nowotworowych. Pacjenci po zabiegu odzyskują zdolność do jedzenia i przełykania, ale muszą rozpocząć terapię mowy.
Zagrożenia związane z zabiegiem
Ryzyko związane z usunięciem języka obejmuje:
- krwawienie z języka;
- trudności w mówieniu i połykaniu - powikłanie to zależy od tego, jak duży fragment języka jest usuwany;
- przetokę - niepełne leczenie może spowodować powstanie przejścia pomiędzy skórą i jamą ustną w ciągu pierwszych dwóch tygodni po zabiegu.
Pacjenci, którzy byli poddani radioterapii są narażeni na większe ryzyko wystąpienia przetoki.
Źródła
- Jeziorski A., Szawłowski A., Towpik E., Chirurgia onkologiczna - tom 1-4, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3719-7
- Kułakowski A., Skowrońska-Gardas A. Onkologia. Podręcznik dla studentów medycyny, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2737-3
- Latkowski B. Otorynolaryngologia - kompendium, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, ISBN 978-83-200-3628-2
- Durko M., Godycki-Ćwirko M., Kosiek K., Latkowski B. Choroby uszu, nosa, jamy ustnej, gardła i krtani, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3705-0
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
