Usuwanie nadżerki - metody, czas gojenia, powikłania

Nadżerka szyjki macicy, znana również jako erozja szyjki macicy, to nieregularny, zaczerwieniony obszar zlokalizowany na szyjce macicy. Jest spowodowany sytuacją, gdy nabłonek wielowarstwowy płaski z części pochwowej zastępuje nabłonek gruczołowy (walcowaty), znajdujący się w kanale szyjki macicy. Nadżerka jest powszechnie diagnozowana, dotyka nawet co trzecią lub co czwartą kobietę.

Usuwanie nadżerki w szpitalu staje się konieczne, gdy inne metody leczenia nie przynoszą oczekiwanych rezultatów lub objawy ulegają nasileniu.

Wśród wskazań do usunięcia nadżerki wymienia się:

• obfite miesiączki,
• krwawienia z pochwy,
• ból po stosunku seksualnym,
• niepokojące wyniki badań związane z wysokim ryzykiem raka szyjki macicy,
• nawracające infekcje lub stany zapalne,
• ból miednicy,
• problemy z oddawaniem moczu.

Objawy nadżerki szyjki macicy mogą być różnorodne, u niektórych kobiet stan ten nie powoduje żadnych dolegliwości, natomiast u innych symptomy utrudniają normalne funkcjonowanie. Objawy, które mogą wystąpić w przypadku nadżerki szyjki macicy to:

• upławy (białe, bezbarwne lub zabarwione krwią),
• krwawienia międzymiesiączkowe,
• krwawienia po stosunku płciowym,
• ból podczas stosunku seksualnego,
• dyskomfort lub ból w okolicy miednicy lub podbrzusza,
• obfite miesiączki,
• nieregularne miesiączki lub zmiany w długości cyklu,
• objawy infekcji intymnych (pieczenie, swędzenie, obrzęk, nieprzyjemny zapach),
• wrażenie obecności ciała obcego w pochwie.

Istnieje kilka różnych metod usuwania nadżerki szyjki macicy, a wybór odpowiedniej zależy od indywidualnej sytuacji pacjentki oraz zaleceń lekarza.

Elektrokoagulacja (wypalanie nadżerki) - pozbywanie się zmienionej tkanki za pomocą iskry elektrycznej, zabieg jest bezbolesny, ale wiąże się z ryzykiem trwałych blizn wpływających negatywnie na przebieg porodu (wypalanie nadżerki skutki uboczne). W trakcie wypalania pojawia się również nieprzyjemny zapach, który u wielu kobiet wywołuje duży dyskomfort. Proces gojenia zajmuje zwykle 4 tygodnie, w trakcie tego okresu naturalne są wodniste upławy oraz plamienia.

Kriokoagulacja (wymrażanie nadżerki) - zabieg polega na wymrożeniu nabłonka za pomocą ciekłego azotu, jest to szybka i bezbolesna procedura, ale zdarza się, że konieczne jest jej powtórzenie. Gojenie zajmuje 30-40 dni i wymaga powstrzymania się od stosunków seksualnych oraz prowadzenia oszczędnego trybu życia.

Fotokoagulacja nadżerki - najskuteczniejsza metoda określana mianem laseroterapii, wymaga użycia specjalnego urządzenia, które za pomocą impulsów powoduje obumarcie nabłonka nadżerki. Proces gojenia zajmuje jedynie 2 tygodnie, dodatkowo laserowe usuwanie nadżerki nie pozostawia blizn i można wykonać ją w dowolnym momencie cyklu poza menstruacją.

Koagulacja chemiczna wykorzystywana jest w przypadku niewielkich zmian, specjalny preparat chemiczny umożliwia pozbycie się nieprawidłowego nabłonka i prowokuje organizm do regeneracji tego obszaru. Niestety zabieg bywa nieskuteczny, a proces gojenia zajmuje kilka tygodni.

Konizacja to procedura stosowana w przypadku zaawansowanych zmian, jest to zabieg przeprowadzany w warunkach szpitalnych, który polega na usunięciu nieprawidłowej tkanki w obrębie szyjki macicy z marginesem zdrowego nabłonka.

Zabieg usuwania nadżerki szyjki macicy przebiega w różny sposób w zależności od wybranej metody oraz zaawansowania zmian. Pacjentka powinna być poinformowana o szczegółach procedury, jej celu oraz potencjalnym ryzyku. Omawiany jest również sposób znieczulenia, jeżeli zabieg może spowodować wystąpienie dyskomfortu.

Procedura wymaga użycia specjalnych narzędzi, które wprowadzane są do pochwy po uprzednim założeniu wziernika w celu lepszego uwidocznienia zmian. Po zakończeniu zabiegu lekarz udziela wskazówek dotyczących okresu rekonwalescencji i wyznacza termin wizyty kontrolnej.

Część metod leczenia nadżerki szyjki macicy nie wywołuje bólu, pozostałe są wykonywane w znieczuleniu miejscowym. Podczas usuwania nadżerki, pacjentka może odczuwać różny stopień dyskomfortu, który może obejmować uczucie mrowienia, ucisku, skurczu lub lekkiego bólu, choć jest to reakcja indywidualna.

Czas gojenia po zabiegu usuwania nadżerki szyjki macicy może się różnić w zależności od metody zabiegu, indywidualnej reakcji organizmu oraz innych czynników. Proces ten może zająć od 2 tygodni do nawet kilku miesięcy.

Pacjentka w tym czasie może odczuwać niewielki dyskomfort, mogą pojawić się również upławy czy plamienia. Ważne jest to, by przestrzegać wytycznych dotyczących rekonwalescencji.

Usuwanie nadżerki szyjki macicy może mieć pewien wpływ na zdolność zajścia w ciążę i jej donoszenie. Kauteryzacja i konizacja mogą być przyczyną poronień, ze względu na usunięcie znacznego obszaru tkanek i osłabienie szyjki macicy. Część metod może mieć też negatywny wpływ na przebieg porodu z uwagi na problem z uzyskaniem pełnego rozwarcia.

Po usunięciu nadżerki szyjki macicy konieczne jest wdrożenie pewnych zmian, które wspomagają proces gojenia i minimalizują ryzyko powikłań. W pierwszych dniach po zabiegu niewskazane są kąpiele w wannie, a przez kilka tygodni należy unikać intensywnej aktywności fizycznej, zwłaszcza podnoszenia ciężkich przedmiotów.

W zależności od zaleceń lekarza, może być konieczne również zrezygnowanie przez pewien czas ze stosunków seksualnych. W trakcie rekonwalescencji ważne jest także stosowanie specjalnych opatrunków i regularne wizyty kontrolne.

W przypadku pojawienia się niepokojących objawów, takich jak silny ból, gorączka, obfite krwawienia lub wydzielina o nieprzyjemnym zapachu, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Niestety istnieje możliwość, że nadżerka pojawi się ponownie pomimo poprawnie wykonanego zabiegu. Zwykle dzieje się tak, gdy metoda leczenia nie jest zbyt skuteczna, zmiany były rozległe lub przyczyna powstania schorzenia nie została wyeliminowana.

Metody leczenia nadżerki wiążą się z pewnym ryzykiem komplikacji pozabiegowych, choć nie występują one u każdej pacjentki. Możliwe powikłania po usunięciu nadżerki to:

• reakcja alergiczna na znieczulenie,
• silny ból,
• infekcja intymna,
• zakażenie układu moczowo-płciowego,
• upławy o nieprzyjemnym zapachu,
• krwiak,
• nadmierna utrata krwi,
• niedrożność dróg rodnych,
• zwężenie ujścia zewnętrznego szyjki macicy,
• zwiększone ryzyko poronienia,
• osłabienie szyjki macicy,
• nawrót nadżerki.

Należy pamiętać, że wszystkich niezbędnych informacji udzieli lekarz po przeprowadzonym zabiegu usunięcia nadżerki. Zalecenia mogą się różnić w zależności od metody leczenia oraz indywidualnej sytuacji pacjentki, choć zwykle dotyczą one unikania aktywności fizycznej, stosunków seksualnych, kąpieli w wannie i dźwigania.

Usuwanie nadżerki szyjki macicy jest regularnie wykonywaną procedurą w dziedzinie ginekologii, którą uznaje się za rutynową i bezpieczną. W większości przypadków pacjentka może wrócić do domu jeszcze tego samego dnia.