Usuwanie torbieli
Torbielami (cystami) nazywamy patologiczne przestrzenie w obrębie organizmu wypełnione treścią płynną lub galaretowatą. Mogą one tworzyć się w różnych narządach i w zależności od lokalizacji wyróżniamy torbiele nerek, pajęczynówki, torbiele Bakera, torbiele jajników i wiele innych. Duże lub podejrzane o charakter nowotworowy torbiele kwalifikuje się do zabiegowego usunięcia.
Zabieg taki może być wykonany metodą klasyczną poprzez rozcięcie powłok brzusznych (laparotomia) albo laparoskopowo, czyli za pomocą specjalnego instrumentarium umożliwiającego operowanie poprzez jedynie niewielkie nacięcia powłok. Laparoskopię w miarę możliwości stosuje się częściej, gdyż jest ona mniej inwazyjna niż klasyczna laparotomia. Przebiega ona w kilku etapach, począwszy od przedostania się przez powłoki brzucha, wtłoczenia do wnętrza odpowiedniej ilości gazu celem wytworzenia przestrzeni wystarczającej do przeprowadzenia zabiegu (tzw. odmy), następnie wprowadzenia do jamy brzusznej odpowiednich narzędzi, a na koniec wycięcia i usunięcia torbieli na zewnątrz.
Z kolei klasyczną laparotomię wykonuje się w sytuacji, kiedy torbiel jest bardzo duża albo istnieje podejrzenie torbieli nowotworowej. Ta metoda zabiegowa jest bardziej inwazyjna ze względu na rozcinanie powłok brzucha, a przez to jest dla pacjenta dużo bardziej obciążająca i obarczona większym ryzykiem różnego rodzaju powikłań. Po usunięciu torbiel jest zawsze poddawana ocenie histopatologicznej, wynik otrzymuje się po około 3 tygodniach. Przed operacją pacjent ma wykonywane podstawowe badania laboratoryjne i jest poddawany wnikliwej ocenie anestezjologicznej – anestezjolog ocenia, czy pacjent może zostać poddany zabiegowi. Operacja wymaga kilkudniowej hospitalizacji i po tym czasie, jeśli nie wystąpią żadne komplikacje, pacjent jest wypisywany do domu.
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
