Woda w uchu – przyczyny, objawy, leczenie

Woda w uchu to przypadłość, która polega na gromadzeniu się płynu w uchu środkowym. Schorzenie może przybrać trzy postaci: ostrą, podostrą, a także przewlekłą. Różnice między nimi polegają na czasie trwania choroby, a także na natężeniu objawów wody w uchu.

Do powstawania wody w uchu mogą się przyczynić różne inne schorzenia w organizmie. Przede wszystkim należy je powiązać z niedrożnością trąbki słuchowej. Ta z kolei jest powodowana: alergią, nieprawidłową budową twarzoczaszki, zapaleniem zatok, które ma charakter przewlekły, rozszczepem podniebienia, czy polipami nosa.

Do powstawania wody w uchu przyczyniają się także przebyte już zapalenia ucha środkowego, zwłaszcza te o ostrym przebiegu, refluks przełykowo-gardłowy, czy nawet częste infekcje w obrębie dróg oddechowych. Groźne mogą także okazać się te schorzenia, które utrudniają usuwanie śluzu lub przyczyniają się do jego nadmiernego wytwarzania.

Do powstawania wody w uchu mogą się przyczynić różne inne schorzenia w organizmie. Przede wszystkim należy je powiązać z niedrożnością trąbki słuchowej spowodowaną przerostem migdałka gardłowego u dzieci lub innymi stanami jak: alergia, nieprawidłowa budowa twarzoczaszki, zapalenie zatok, które ma charakter ostrz lub przewlekły, czy polipami nosa.

Chory, któremu zbiera się woda w uchu, może odczuwać także dyskomfort w postaci ucisku w uszach lub uczucia zbierającego się płynu. Niedosłuch, jako konsekwencja wszystkich tych objawów, pojawia się łagodnie i narasta powoli. Ostra infekcja może jednak mieć inny przebieg – objawy opisane wcześniej są bardziej nasilone, a dodatkowo pojawia się uciążliwy ból.

Wodę w uchu najtrudniej zdiagnozować u dzieci, bowiem u nich schorzenie to przebiega bezobjawowo. Wówczas rodziców powinno zastanowić takie zachowanie, jak: słuchanie zbyt głośno muzyki, prośby o powtórzenie komunikatu. Niezbędne jest wtedy wykonanie tympanometrii i badań słuchu.

Woda w uchu zwykle zanika samoistnie, jednak zajmuje to sporo czasu – zwykle około trzech miesięcy. Wykryta choroba może być poddana leczeniu – zwykle wystarczają leki mukolityczne. Działają one na płyn zgromadzony w uchu: rozrzedzają go, dzięki czemu organizmowi łatwiej się go pozbyć.

Dodatkowo warto wspomóc leczenie środkami przeciwzapalnymi, a także obkurczającymi. W ciężkich przypadkach specjalista może zalecić antybiotykoterapię.

Może się zdarzyć, że żadna z polecanych metod leczenia nie sprawdzi się, wówczas pacjent zostaje skierowany na paracentezę, czyli zabieg mający na celu odessanie zebranej wody w uchu po nacięciu błony bębenkowej. Po zabiegu laryngolog może założyć dren wentylacyjny, jeśli będzie to wskazane.