Wytyczne na 2025 rok. Takie są teraz normy poziomu cukru we krwi

Kontrolowanie poziomu glukozy we krwi odgrywa kluczową rolę zarówno u osób z cukrzycą, jak i u tych zagrożonych stanem przedcukrzycowym lub insulinoopornością. Pomiar można wykonać w laboratorium z krwi żylnej lub samodzielnie w domu przy użyciu glukometru.

W 2025 roku Polskie Towarzystwo Diabetologiczne definiuje normę glikemii na czczo jako 70-99 mg/dl (3,9-5,5 mmol/l). Wyniki mieszczące się między 100 a 125 mg/dl (5,6-6,9 mmol/l) sugerują stan przedcukrzycowy, natomiast pomiar powyżej 125 mg/dl (≥ 7 mmol/l) wskazuje na cukrzycę.

W diagnostyce używany jest także doustny test tolerancji glukozy, gdzie glukoza pobierana jest na czczo i 120 minut po spożyciu 75 g roztworu glukozy. Wynik poniżej 140 mg/dl (7,8 mmol/l) uznawany jest za prawidłowy, od 140 do 199 mg/dl niesie informację o nieprawidłowej tolerancji glukozy, a wartość równa lub przekraczająca 200 mg/dl (11,1 mmol/l) pozwala na rozpoznanie cukrzycy.

U kobiet w ciąży próg glikemii na czczo jest nieco niższy i wynosi maksymalnie 90 mg/dl (5,0 mmol/l) - wszelkie wyższe pomiary wymagają dalszej diagnostyki, np. OGTT.

Pomiar cukru we krwi można wykonywać zarówno w laboratorium, jak i w domu. W warunkach domowych glukometr wymaga nakłucia palca. Należy jednak pamiętać, że wartości uzyskane w ten sposób mogą różnić się nieco od wyników z krwi żylnej.

Wynik na czczo poniżej 100 mg/dl stanowi wartość referencyjną, natomiast przekroczenie wartości 126 mg/dl (w co najmniej dwóch badaniach) nasuwa podejrzenie cukrzycy - przy podejrzeniu hiperglikemii warto wykonać dodatkowe testy, takie jak OGTT czy badanie hemoglobiny glikowanej HbA1c.

Poziom HbA1c poniżej 5,7 proc. uznawany jest za prawidłowy, między 5,7-6,4 proc. sugeruje stan przedcukrzycowy, a wynik 6,5 proc. lub wyższy potwierdza cukrzycę.

Regularne pomiary glikemii są szczególnie rekomendowane osobom powyżej 45. roku życia - co trzy lata jeśli są ogólnie zdrowe, a co rok w przypadku obciążenia czynnikami ryzyka: nadwagi, otyłości, niewystarczającej aktywności fizycznej, nadciśnienia, zaburzeń lipidowych, chorób gospodarki węglowodanowej lub chorób sercowo naczyniowych.

Wczesna diagnostyka i świadoma interwencja - poprzez zmianę stylu życia, odpowiednią dietę, ruch oraz, w razie potrzeby, leczenie farmakologiczne - pozwalają zahamować progresję zaburzeń glikemii i znacząco zmniejszyć ryzyko rozwoju poważnych powikłań.

Marta Słupska, dziennikarka Wirtualnej Polski

Źródło: ptdiab.pl