23-latka zemdlała w pracy. Badania pokazały zerową wartość tej witaminy

Saskia Reeves-Priestley z Wielkiej Brytanii prowadziła aktywny tryb życia. Pracowała jako nauczycielka dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, a w wolnym czasie cztery razy w tygodniu grała w piłkę nożną. Jako bramkarka dbała o kondycję i czuła się zdrowa. Do czasu, gdy podczas pracy nagle zrobiło jej się słabo.

– Poczułam silne zawroty głowy, mdłości, kołatanie serca i zrobiło mi się bardzo gorąco – relacjonowała w rozmowie z BBC.

23-latka postanowiła sprawdzić, co dzieje się z jej organizmem. Badania krwi wykazały, że ma skrajnie niski poziom witaminy D. Jak sama przyznała, był on "praktycznie zerowy".

Przypadek studentki nie jest wyjątkiem na wyspach. Według danych National Diet and Nutrition Survey, cytowanych przez BBC, niedobór witaminy D stwierdzono u niemal jednej czwartej osób w wieku 11–18 lat. Szczególnie niepokojąca jest sytuacja dziewcząt i młodych kobiet.

Witamina D jest niezbędna do prawidłowego wchłaniania wapnia i utrzymania zdrowych kości. Jej długotrwały niedobór może prowadzić do krzywicy u dzieci, a u dorosłych do osteomalacji, czyli rozmiękania kości. Jednak pierwsze objawy niedoboru bywają trudne do rozpoznania.

Dr Suma Uday, endokrynolożka dziecięca, podkreśla, że niedobór witaminy D często rozwija się bez charakterystycznych dolegliwości. Mogą pojawiać się zmęczenie, osłabienie mięśni czy bóle kości i stawów, które łatwo przypisać przemęczeniu lub innym problemom zdrowotnym. – Nazywa się to cichą chorobą – wskazuje ekspertka.

O tym, jak łatwo przeoczyć problem, przekonała się również 21-letnia Amaka Osu z Liverpoolu. Studentka trafiła na szpitalny oddział ratunkowy po tym, jak podczas przygotowywania kolacji zaczęła się trząść i miała zaburzenia widzenia. Badania ujawniły niedobór witaminy D.

Wcześniej jedyną dolegliwością, na którą zwracała uwagę, było zmęczenie. – Jestem 21-letnią studentką. Pracuję i studiuję, więc ciągle czuję się zmęczona – przyznała. Po rozpoczęciu suplementacji jej samopoczucie się poprawiło, jednak kobieta nadal obawia się nawrotu problemów.

Zdaniem dr Uday szczególnie istotne jest zapobieganie niedoborom witaminy D u kobiet. Zbyt niski poziom tej witaminy w okresie dojrzewania i podczas ciąży może mieć konsekwencje zarówno dla matki, jak i rozwijającego się dziecka. – Jeśli nie skorygujemy niedoboru od samego początku, problem będzie dotyczył wielu kolejnych pokoleń – ostrzega.

Prof. Martin Hewison z Uniwersytetu w Birmingham przypomina z kolei, że mimo upływu stu lat od odkrycia witaminy D krzywica nadal występuje. – Jeśli w społeczeństwie nadal występują przypadki krzywicy, oznacza to, że znacznie więcej osób może mieć niedobór witaminy D – podkreśla.

Głównym źródłem witaminy D jest synteza skórna zachodząca pod wpływem promieniowania słonecznego. Jesienią i zimą, szczególnie w krajach położonych na północy Europy, jej wytwarzanie jest jednak ograniczone. Pewne ilości witaminy D dostarczają również produkty spożywcze, przede wszystkim tłuste ryby.

Eksperci wskazują na znaczenie suplementacji, zwłaszcza w okresach ograniczonego nasłonecznienia. W Polsce zaleca się ją w miesiącach jesienno-zimowych, a w określonych sytuacjach również przez cały rok. Dawka powinna być dostosowana m.in. do wieku, masy ciała i stanu zdrowia.

Polskie zalecenia przewidują, że zdrowe osoby dorosłe w wieku 19–65 lat, które nie mają wystarczającej ekspozycji na słońce, powinny przyjmować od 1000 do 2000 IU witaminy D dziennie, zależnie od masy ciała i diety. U osób powyżej 75. roku życia rekomendowana dawka profilaktyczna wynosi od 2000 do 4000 IU na dobę. W przypadku stwierdzonego niedoboru dawkowanie powinno być ustalane indywidualnie.

Saskia Reeves-Priestley obecnie regularnie przyjmuje witaminę D. Wróciła też do aktywności fizycznej i ponownie gra w piłkę nożną.