Anhedonia – przyczyny, objawy, leczenie, zapobieganie

Na anhedonię cierpią zazwyczaj ludzie przepracowani, zestresowani i przemęczeni. Utrzymujący się dłuższy czas smutek wielu niestety lekceważy. A waga problemu braku odczuwania radości, czyli anhedonia, nie powinna być umniejszana. To problem, z którym trzeba zgłosić się do lekarza, ponieważ trzeba z nim walczyć. Należy zlikwidować też przyczynę, która do takiego stanu doprowadza. Anhedonia wiąże się ściśle z depresją, stanowi jej ważny objaw.

Przyczyną anhedonii mogą być też jednak zaburzenia psychiczne, jak chociażby schizofrenia i uzależnienia – często anhedonia pojawia się u osób, które przechodzą etap odstawienny. Anhedonię mogą powodować też niektóre leki. Ogólnie za przyczynę uznaje się uszkodzenia w mózgu, przez które zablokowane jest wytwarzanie dopaminy.

Anhedonia jest trudna do zdiagnozowania, zauważenia, bywa bagatelizowana zarówno przez cierpiącego, jak i jego otoczenie. Jest jednak szereg objawów, które powinny wywołać reakcję. Podstawowy objaw anhedoni to brak emocji, smutek, gniew, a radość przestaje się pojawiać lub jej wyraz jest bardzo nikły. Chory nie odczuwa przyjemności z rzeczy, które dotychczas taką reakcję wywoływały. Cierpiący na anhedonię traci zainteresowanie dotychczasowym hobby, ma obniżony nastrój.

Innym ważnym objawem anhedonii jest izolacja społeczna, która nie polega na chwilowym odmawianiu spotkań przyjacielskich czy koleżeńskich. Anhedonia sprawia, że osoba zaczyna mieć problemy z funkcjonowaniem w społeczeństwie, unika ludzi, bywa że do tego stopnia, że w końcu zostaje sam, bez bliskich. Jeżeli takie objawy pojawiają się u nas lub kogoś bliskiego, należy sobie uświadomić, że nie miną same z siebie, że oznaczają chorobę, anhednonię, z którą trzeba walczyć.

Anhedonia, jako że jest związana z psychiką, jest trudna do wyleczenia, nie ma na to konkretnych metod. Jeśli anhedonia zostanie już stwierdzona, zazwyczaj podaje się środki farmakologiczne. Ważne jest też wyeliminowanie czynnika, który wpłynął na wystąpienie anhedoni. Chory może też podjąć psychoterapię. W leczeniu anhedoni ważne jest też wsparcie i pomoc bliskich. W ten sposób choremu łatwiej będzie sobie poradzić z problemem i szybciej wróci do „formy”.

• Depresja – jak jej zapobiec
• Zioła na depresję
• Czy smutek to depresja?
• Co na smutek?

W dużej mierze to, czy dotknie nas anhedonia zależy… od nas samych. To, jaki styl życia prowadzimy, jakie mamy priorytety, jak pojmujemy świat wpływa na to, jak się czujemy. Jeśli więc udało się wygrać z anhedonią i chcemy uniknąć jej nawrotu, warto dokonać pewnych przewartościowań – znaleźć czas na odpoczynek, hobby, na zwykłe codzienne przyjemności. Anhedonia wtedy nie dopadnie nas tak łatwo.