Badanie endoskopowe tchawicy i oskrzeli (bronchoskopia) - przebieg, wskazania, zalety i komplikacje
Badanie endoskopowe tchawicy i oskrzeli nazywane jest inaczej wziernikowaniem tchawicy i oskrzeli, bronchoskopią lub bronchofiberoskopią. Polega na wprowadzeniu do tchawicy, przez usta lub nos, urządzenia optycznego, dzięki któremu możliwy będzie dokładny ogląd dróg oddechowych. Urządzenie to może być sztywną metalową rurą, zakończoną soczewkami (bronchoskop) lub giętką rurką (bronchofiberoskop). Oba rodzaje wzierników są oświetlane za pomocą szklanych włókien (tzw. zimnego oświetlenia).
W tym artykule:
Przebieg bronchoskopii
Dzień przed badaniem, po północy pacjent nie powinien niczego przyjmować do ust. Nie powinien również przyjmować leków zwiększających ryzyko krwawienia (kwasu acetylosalicylowego, leków rozrzedzających krew, ibuprofenu). Pacjent powinien również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ mogą one mieć wpływ na przebieg bronchoskopii.
Badanie najczęściej wykonuje się, gdy pacjent jest przytomny. Rzadko stosuje się znieczulenie ogólne. Po wprowadzeniu endoskopu, badający, za pomocą szczypczyków, szczoteczki lub ssaka pobiera wycinki tkanek, śluz oraz popłuczyny z drzewa oskrzelowego potrzebne do badania mikroskopowego (badanie cytologiczne, badanie histopatologiczne) i bakteriologicznego. Materiał pobrany w czasie badania endoskopowego wysyłany jest do laboratorium i tam podlega dokładnemu badaniu.
Wskazania do badań endoskopowych tchawicy i oskrzeli
Bronchoskopię wykonuje się zawsze na zlecenie lekarza, by dokładniej zdiagnozować niepokojące objawy chorobowe. Badanie to uzupełnia obraz badania radiologicznego klatki piersiowej. Wskazaniami do wykonania endoskopii tchawicy i oskrzeli są zmiany w płucach i śródpiersiu, do których zalicza się:
- nawracające choroby płuc oraz szczególnie częste zapalenia;
- przewlekłe stany zapalne oskrzeli;
- „plucie” krwią i kaszel występujący dłużej niż 3 miesiące;
- niedodmę płuc (płata lub segmentu);
- obecność płynu w jamie opłucnej;
- guz płuca.
Zalety bronchofiberoskopii i bronchoskopii
Za pomocą badania endoskopowego wykonuje się nie tylko diagnozę chorób dróg oddechowych, ale także szereg czynności o charakterze leczniczym. Wśród nich znajdują się:
- odessanie krwi podczas krwotoku;
- odessanie wydzieliny (czopów śluzowych), które pojawiają się po operacji i powodują u pacjenta trudności w połykaniu;
- odessanie treści żołądkowej (szczególnie w przypadku zachłyśnięcia się);
- odessanie wydzieliny ropnej;
- przepłukanie oskrzeli;
- podanie leku;
- usunięcie ciała obcego.
Komplikacje po bronchoskopii zdarzają się stosunkowo rzadko i są zwykle niegroźne. Należą do nich:
- krwawienie z nosa,
- uszkodzenie strun głosowych,
- nieregularna praca serca,
- niedotlenienie niektórych tkanek,
- uszkodzenie serca przez podane środki lub niedotlenienie,
- krwawienie z miejsca biopsji,
- perforacja płuca,
- uszkodzenie zębów przez sztywny bronchoskop,
- komplikacje wynikające ze znieczulenia.
Źródła
- Ciała obce w dolnych drogach oddechowych u dzieci jako bezwzględne wskazania do bronchoskopii
- Rowińska - Zakrzewska A., Kuś J., Choroby układu oddechowego, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004, ISBN 83-200-2884-1
- Antczak A. Wielka interna - pulmonologia, Medical Tribune Polska, Warszawa 2010, ISBN 978-83-60135-76-1
- Szczeklik A. (red.), Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna, Kraków 2011, ISBN 978-83-7430-289-0
- Droszcz W. (red.), Choroby płuc. Diagnostyka i terapia, Urban & Partner, Wrocław 1999, ISBN 83-85842-04-7
- Czech A., Tatoń J. Diagnostyka internistyczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3156-7
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
