Bazocyty (bazofile) - funkcje, normy, podwyższone i obniżone bazocyty

Bazocyty (bazofile, BASO, granulocyty zasadochłonne) to elementy składowe krwi, należące do grupy komórek odpornościowych (leukocytów). Pomimo występowania w niewielkiej ilości pełnią bardzo ważne funkcje dla organizmu.

Bazofile są produkowane w szpiku kostnym, posiadają jądro oraz ziarnistości z substancjami pomocnymi w trakcie stanu zapalnego. BASO uwalniają między innymi histaminę w przypadku reakcji alergicznej, wolne rodniki tlenowe oraz heparynę do rozrzedzania krwi. Bazocyty odkryto pod koniec XIX wieku przez Paula Ehrlicha.

Bazocyty stanowią 1% wszystkich krwinek, mimo to odgrywają istotną rolę. Przede wszystkim uczestniczą w stanach zapalnych organizmu - wrodzonych, jak i nabytych.

Wówczas uwalniają cząsteczki, które aktywują pozostałe komórki układu odpornościowego. Przyczyniają się również do niszczenia drobnoustrojów chorobotwórczych. Bazocyty w odpowiednim momencie uwalniają substancje, takie jak heparyna, histamina, serotonina i interleukina 4.

Poziom bazocytów można sprawdzić za pomocą morfologii lub morfologii krwi z rozmazem. Próbkę pobiera się z żyły łokciowej, pacjent powinien zgłosić się do placówki medycznej na czczo.

Prawidłowe stężenie bazofili wynosi 100-300 komórek na milimetr sześcienny krwi, w przeliczeniu na procenty norma to 0-1% wszystkich leukocytów. Warto mieć na uwadze, że zakres prawidłowych wartości może być nieco inny dla każdego laboratorium. Ponadto, normy są zależne od wieku, płci oraz metody oznaczenia.

Wyniki badania należy omówić z lekarzem, który weźmie pod uwagę również inne parametry morfologii i oceni ogólny stan zdrowia, bazując również na opisywanych dolegliwościach.

Podwyższony poziom bazofili (bazofilia) zwykle informuje o reakcji alergicznej organizmu, astmie lub alergii pokarmowej. U większości pacjentów nadmiar bazocytów nie jest groźny dla zdrowia czy życia, w przypadku braku innych nieprawidłowości czy objawów nie ma konieczności wykonywania dodatkowych badań.

Normy przekroczone kilkunasto- lub kilkudziesięciokrotnie obserwuje się w przypadku chorób, takich jak:

• przewlekła białaczka szpikowa,
• przewlekła białaczka mielomonocytowa,
• ostra białaczka bazofilowa (ABL),
• przewlekła białaczka bazofilowa (CBL),
• czerwienica prawdziwa.

Zgodnie z zakresem norm, poziom bazofili może być bliski zeru, mimo to istnieje pojęcie zbyt niskiego stężenia tych krwinek. Bardzo niski lub niemożliwy do oznaczenia poziom bazocytów nie jest groźny i zwykle występuje jedynie przez pewien czas.

Pojawia się w sytuacjach, takich jak:

• przewlekły stres,
• infekcje,
• pokrzywka,
• zapalenie płuc,
• nadczynność tarczyc i kory nadnerczy.

Na obniżenie stężenie bazocytów mogą mieć wpływ również:

• leki przeciwpadaczkowe,
• antybiotyki,
• antydepresanty,
• niesteroidowe leki przeciwzapalne,
• leki hormonalne,
• leki podawane przy chemioterapii i radioterapii.

Bazopenia zazwyczaj nie powoduje żadnych dolegliwości, jedynie u niektórych pacjentów skutkuje bólem gardła, gorączką, wystąpieniem dreszczy i powiększeniem węzłów chłonnych.