Chorobowe zaburzenia nastroju

Nasze nastroje mają tendencję do zmian, ale zazwyczaj czujemy, że mamy nad nimi kontrolę. U osób, u których pojawiają się zaburzenia nastroju, ta kontrola nie istnieje, co wywołuje jeszcze większe uczucie smutku i nieszczęścia. Każdy, kto przeżył okres depresji lub manii wie, jaka jest różnica między tymi chorobami a normalnym odczuwaniem smutku czy radości. Zaburzenia afektywne dwubiegunowe to choroba, w której na przemian występują okresy depresji i euforii lub rozdrażnienia. Te nagłe zmiany nastroju często nie są związane z żadnym szczególnym wydarzeniem. Problem chorobowych zaburzeń nastroju dotyczy ok. 1% populacji, w równym stopniu kobiet i mężczyzn. Choroba pojawia się najczęściej pod koniec okresu dojrzewania i na początku dorosłego życia.

U osób dotkniętych zaburzeniami dwubiegunowymi występują znaczące zmiany nastroju, takie, jak mania i depresja. Oto objawy obu okresów.

Mania - objawy:

• Uczucie euforii, bardzo dużego optymizmu i przesadzonego mniemania o sobie;
• Szybkie wypowiadanie się i uciekające myśli;
• Mniejsza potrzeba snu;
• Duże rozdrażnienie;
• Zachowanie impulsywne i pobudzenie
• Tendencje do zachowań ryzykownych i nieprzemyślanych.

Depresja - objawy:

• Zaniepokojenie, smutek, uczucie pustki;
• Brak nadziei i pesymizm;
• Poczucie winy, uczucie niemocy i nicości;
• Brak zainteresowania codziennymi czynnościami, w tym seksem;
• Spadek energii, uczucie zmęczenia i spowolnienia;
• Nerwowość lub poirytowanie;
• Bezsenność;
• Utrata apetytu lub wagi, lub też przybranie na wadze;
• Chroniczne bóle lub objawy fizyczne bez przyczyn chorobowych;
• Myśli samobójcze, próby samobójcze;
• Nadmierne picie alkoholu lub zażywanie leków.

Przyczyny zaburzeń dwubiegunowych nie są znane. Według naukowców osoby cierpiące na tę chorobę są do tego predysponowane genetycznie. Poza tym zażywanie narkotyków lub stresujące i traumatyczne wydarzenia również mogą wywoływać chorobowe zaburzenia nastroju.

Leczenie depresji wymaga zastosowania leków – antydepresantów. Leki są o wiele skuteczniejsze, jeśli równocześnie pacjent chodzi na psychoterapię. Wiele osób jest przekonanych, że należy wybrać między psychoterapią a lekami. Nic bardziej mylnego - obie metody uzupełniają się i wspólnie prowadzą do wyleczenia. Leczenie depresji wymaga czasu. Specjaliści twierdzą, że kuracja powinna trwać co najmniej pół roku. Krótsze leczenie często prowadzi do nawrotów choroby. Leczenie zaburzeń nastroju również odbywa się farmakologicznie i za pomocą psychoterapii. Leki to głównie stabilizatory nastroju.

Psychoterapia - pacjent uczy się:

• rozpoznawać elementy wywołujące chorobę;
• rozpoznawać oznaki manii lub depresji;
• rozwijać strategie panowania nad stresem.

Połączenie tych dwóch metod ze zdrowym stylem życia (unikanie narkotyków i alkoholu, regularny tryb życia) pozwala osobie dotkniętej chorobą zapanować nad nią i nauczyć się z nią żyć.