Syndrom Raynauda - choroba Raynauda, objawy, leczenie

Na wstępie konieczne jest odróżnienie choroby Raynauda od zespołu Raynauda. Otóż w pierwszym z wymienionych przypadków mamy do czynienia ze schorzeniem, którego przyczyn jak dotąd nie udało się wyjaśnić, a objawy pojawiają się bez konkretnej przyczyny. Zespół Raynauda może towarzyszyć innych chorobom, takim jak np. alergia czy choroby serca.

Syndrom Raynauda pojawia się zazwyczaj u osób w młodym wieku. Najczęściej dotyka on kobiet, a właściwie nastolatek – średnią wieku szacuje się na 14 lat. Jego występowanie można zaobserwować głównie na obszarach o chłodnym klimacie, chociaż niezależnie od tego czynnika może się pojawić u osób z niskim ciśnieniem.

Bodźcem prowokującym objawy, a więc napadowy skurcz tętnic palców dłoni i stóp, jest zazwyczaj niska temperatura, chociaż mogą się one pojawić także na skutek oddziaływania silnych emocji. Podczas napadu dochodzi do nagłego zblednięcia palcóworaz parestezji, czyli silnego uczucia mrowienia i drętwienia, któremu zwykle towarzyszy ból. Nieco rzadziej występują owrzodzenia, a nawet obumarcie opuszków palców.

Przypuszcza się, że dolegliwości mogą być związane z nadmiarem receptorów adrenergicznych, co skutkuje nadwrażliwością na noradrenalinę, która jest wydzielana wraz z adrenaliną, kiedy odczuwamy stres.

W przebiegu schorzenia możemy wyróżnić trzy fazy. Podczas pierwszej z nich dochodzi do zblednięcia wspomnianych części kończyn, co jest spowodowane skurczem tętniczek i wynikającym z tego niedokrwieniem tkanek.

W fazie drugiej pojawia się charakterystyczne sinienie, które z kolei stanowi konsekwencję gromadzenia się odtlenowanej krwi w splotach naczyń. Wtedy właśnie najczęściej pojawia się ból.

W ostatnim etapie mamy do czynienia z silnym przekrwieniem, któremu towarzyszy pieczenie i uczucie gorąca.

• Skurcz mięśni – choroby, tryb życia
• Skurcze łydek – przetrenowanie, dieta, stres, choroby
• Skurcze mięśni - rodzaje, sposoby na bolesne kurcze, chromanie przestankowe

Przede wszystkim zaleca się unikanie czynników wywołujących reakcję, a więc ekspozycji na niskie temperatury, silnych doznań emocjonalnych oraz takich używek, jak nikotyna, kofeina czy amfetamina, które nasilają dolegliwości.

Środki farmakologiczne dobiera się w zależności od indywidualnych potrzeb chorego. Pacjentowi podawane są substancje blokujące kanały wapniowe, a także azotany, np. nitrogliceryna.

W przypadku chorych, u których działanie leków nie jest zadowalające i pojawiają się niebezpieczne powikłania dotyczące układu krwionośnego, często jest wykonywany zabieg polegający na usunięciu odpowiednich zwojów nerwowych.