Desloratadyna - działanie, wskazania, przeciwwskazania, dawkowanie, skutki uboczne, interakcje

Desloratadyna to aktywny metabolit loratadyny, lek przeciwhistaminowy II generacji, który nie oddziałuje na ośrodkowy układ nerwowy i nie wywiera negatywnego wpływu na wątrobę.

Desloratadyna to substancja czynna preparatów dostępnych w formie syropu, tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej i tych przeznaczonych do stosowania doustnego.

Desloratadyna hamuje uwalnianie histaminy z komórek w organizmie. Histamina to substancja chemiczna, która stanowi mediator odczynu zapalnego i reakcji alergicznej.

Przeciwdziałanie produkcji tego związku stanowi przełom w leczeniu różnego rodzaju uczuleń. Desloratadyna jest lekiem na alergię II generacji, co oznacza, że wiąże się z mniejszym ryzykiem wystąpienia skutków ubocznych i jest dobrze tolerowana przez większość pacjentów.

Desloratadyna nie jest sterydem, mimo że wykazuje działanie przeciwzapalne. Nie wywołuje jednak działań niepożądanych typowych dla leków sterydowych.

Wskazania do zażywania desloratadyny to objawy związane z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa:

• katar sienny,
• kichanie,
• wodnista wydzielina,
• swędzenie nosa,
• swędzenie podniebienia,
• zaczerwienie oczu,
• łzawienie oczu,
• kaszel alergiczny,
• świąd skóry,
• pokrzywka alergiczna.

Przeciwwskazania do stosowania desloratadyny to nadwrażliwość na substancję czynną lub jakikolwiek składnik preparatu, okres ciąży oraz karmienia piersią.

Desloratadynę należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarskimi lub informacjami umieszczonymi na ulotce dołączonej do opakowania. Standardowe dawkowanie desloratadyny to:

• dzieci 1-5 lat - 1,25 mg syropu,
• dzieci 6-11 lat - 2,5 mg syropu,
• dzieci 6-11 lat - 1 tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej 2,5 mg raz na dobę,
• młodzież powyżej 12. roku życia - 1 tabletka 5 mg raz na dobę,

Nie należy przekraczać zalecanych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności preparatu. Lek działa po około 30 minutach od podania, maksymalne stężenie uzyskuje po 4-6 godzinach i utrzymuje się w organizmie do 24 godzin.

Długość leczenia desloratadyną zależy od decyzji lekarza, który bierze pod uwagę historię choroby. Lek jest przeznaczony zarówno do terapii krótko-, jak i długoterminowej.

Desloratadyna, jak każdy lek, może spowodować wystąpienie skutków ubocznych, ale nie pojawiają się one u każdej osoby zażywającej preparat. Możliwe skutki uboczne to:

• nudności i wymioty,
• biegunki,
• ból brzucha,
• wzdęcia,
• ból i zawroty głowy,
• suchość w ustach,
• zmęczenie,
• senność,
• ból mięśni,
• pobudzenie,
• drgawki,
• kołatanie serca,
• nadwrażliwość na światło.

Łagodne działania niepożądane zwykle ustępują w ciągu kilku dni, bardziej dotkliwe dolegliwości są wskazaniem do konsultacji lekarskiej. Warto mieć na uwadze, że u niektórych osób nawet niewielka ekspozycja na słońce po zastosowaniu leku może wywołać reakcje skórne.

Lek przeciwalergiczny desloratadyna może wchodzić w reakcje z alkoholem, stosowanymi lekami lub ziołami. Ketokonazol, erytromycyna i azytromycyna mogą zwiększać stężenie substancji czynnej w organizmie i tym samym spowodować nasilenie ewentualnych skutków ubocznych.

Podobny efekt może wywołać jednoczesne zażywanie leków obniżających poziom cholesterolu lub oddziałujących na rytm serca. W interakcję z desloratadyną nie wchodzą natomiast doustne tabletki antykoncepcyjne.