Dick Van Dyke skończył 100 lat. Zdradza, czego od lat nie pije

Van Dyke otwarcie mówi, że stara się patrzeć na życie z jasnej strony i nie pielęgnować w sobie złości. - Ja mam tendencję do patrzenia na jasną stronę rzeczy - podkreślał w wywiadach.

Nauka potwierdza takie podejście jako sposób na długowieczność. W badaniach obserwacyjnych wielokrotnie wykazywano, że osoby o bardziej optymistycznym nastawieniu statystycznie częściej żyją dłużej niż pesymiści. Jednym z najsłynniejszych przykładów jest analiza autobiografii pisanych przez młode zakonnice na początku lat 30. XX wieku. Po kilkudziesięciu latach porównano emocjonalny ton tych tekstów z późniejszymi wynikami zdrowotnymi autorek. Okazało się, że kobiety, które częściej wyrażały pozytywne emocje (np. wdzięczność zamiast urazy), średnio żyły dłużej niż te, u których dominował bardziej negatywny przekaz.

Podobne wnioski pojawiały się w nowszych pracach: optymizm częściej idzie w parze z lepszym funkcjonowaniem psychicznym, większą odpornością na stres i – w konsekwencji – korzystniejszymi wynikami zdrowotnymi w długim czasie.

Zobacz także: Sekret długiego życia. Zaskakujące wnioski po ponad 85 latach badań

Silne emocje stresowe, w tym złość, uruchamiają reakcję hormonalną, rośnie wtedy poziom adrenaliny i kortyzolu. Nawet krótkie wybuchy mogą obciążać układ sercowo-naczyniowy, a przewlekłe napięcie sprzyja rozwojowi chorób serca, udarów czy cukrzycy typu 2. To nie jedyny powód tych schorzeń, ale istotny czynnik ryzyka.

Badacze zwracają też uwagę na procesy komórkowe. Stres wiąże się z szybszym skracaniem telomerów, czyli ochronnych zakończeń chromosomów. Gdy telomery szybciej się zużywają, komórkom trudniej się regenerować, a biologiczne starzenie może przyspieszać. Dlatego lepsze radzenie sobie ze stresem bywa traktowane jako jeden z elementów wspierających długowieczność.

Zobacz także: Jak owoce wspierają długie życie? Warto po nie sięgać regularnie

Van Dyke zawdzięcza dobrą formę również innym pozytywnym nawykom. W wywiadach podkreśla, że pozostaje w ruchu i regularnie ćwiczy (m.in. siłownia, rozciąganie, joga). Dużą wagę przywiązuje też do relacji i czasu spędzanego z bliskimi.

Ponadto zerwał z nałogami. Aktor nie pije od momentu, gdy w 1972 roku trafił do szpitala i - jak podkreśla - w ogóle nie brakuje mu alkoholu. - Teraz, kiedy jestem całkowicie od tego wolny, nie mam żadnej chęci, żeby kiedykolwiek znowu się napić - powiedział w rozmowie "Today".

Przyznaje, że znacznie większym wyzwaniem było dla niego rzucenie palenia. - To było dużo gorsze niż alkohol – stwierdził w podcaście "Really No Really". - Wciąż żuję gumę nikotynową. To już 15 lat, wydaje mi się - dodał Van Dyke.

Mimo aktywności i dobrego samopoczucia, nie ukrywa też typowych problemów zdrowotnych wieku podeszłego. Wspominał w mediach o dolegliwościach ze strony układu ruchu, w tym o zmianach zwyrodnieniowych, a także o pogorszeniu słuchu i wzroku oraz dokuczliwych bólach głowy.

- Jak moje dawne postacie, jestem teraz zgarbionym, szurającym nogami i chwiejącym się człowiekiem – zwierzył się Van Dyke w eseju opublikowanym przez "The Times".

- Ale te powierzchowne sprawy, fizyczny rozpad, to mniej więcej jedyne, co dzielę z tymi starymi gośćmi, których grałem dawno temu - uspokoił fanów. - Dzięki Bogu, w środku jestem od nich tak różny, jak tylko można.

Magdalena Pietras, dziennikarka Wirtualnej Polski

Źródła

1. The Converstaion
2. NY Post
3. CNBC