Ebivol – skład, wskazania, dawkowanie i przeciwwskazania

Ebivol to preparat wykorzystywany w terapii niewydolności serca oraz nadciśnienia tętniczego. Lek należy do grupy beta-blokerów, ponieważ powoduje zmniejszenie częstotliwości rytmu serca i siły jego skurczu oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. Jest wydawany na receptę.

Substancją czynną preparatu jest nebiwolol. Jego działanie polega na blokowaniu receptorów adrenergicznych typu beta. W rezultacie wywołuje zwolnienie czynności serca i zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi w spoczynku i podczas wysiłku fizycznego, zarówno u osób z nadciśnieniem tętniczym, jak i ciśnieniem prawidłowym.

Każda tabletka zawiera 5 mg nebiwololu (Nebivololum), co odpowiada 5,45 mg nebiwololu chlorowodorku oraz substancję pomocniczą 192,4 mg laktozy jednowodnej.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające nebiwolol to: Daneb, Ivineb, Nebicard, Nebilenin, Nebilet, Nebinad, Nebispes, NebivoLek, Nebivolol Aurovitas, Nebivolol, Genoptim, Nebivolol Krka, Nebivor i Nedal.

Ebivol jest wskazany w leczeniu:

• samoistnego nadciśnienia tętniczego,
• przewlekłej stabilnej, łagodnej lub umiarkowanej niewydolności serca, jako uzupełnienie standardowego leczenia u chorych w podeszłym wieku (po 70. roku życia).Preparat może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.

Ebivol jest przeznaczony do stosowania doustnego. Ma postać tabletek, które można przyjmować niezależnie od posiłku. Należy je popijać wystarczającą ilością płynu. Zaleca się przyjmowanie preparatu zawsze o tej samej porze dnia. Nie należy przekraczać zalecanych dawek, ponieważ może to szkodzić zdrowiu.

W leczeniu nadciśnienia tętniczego dawka dobowa wynosi 5 mg (należy dobrać indywidualną dawkę w zależności od choroby oraz stanu klinicznego pacjenta). Co istotne, działanie przeciwnadciśnieniowe jest odczuwalne nie natychmiast, a zwykle po 1–2 tygodniach leczenia. Optymalny rozwój działania przeciwnadciśnieniowego można dostrzec dopiero po miesiącu stosowania preparatu.

U pacjentów w wieku powyżej 65 lat zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę dobową można zwiększyć do 5 mg. Jednocześnie, ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne u pacjentów w wieku powyżej 75 lat, należy zachować ostrożność i ściśle obserwować pacjentów.

Jeśli przerwanie leczenia Ebivolem jest konieczne, dawkę należy zmniejszać stopniowo, o połowę co tydzień. Nie zaleca się nagłego przerywania terapii, ponieważ może to prowadzić do przejściowego nasilenia niewydolności serca.

Nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania leku, nie zawsze można go zażywać.

Przeciwwskazaniem jest zarówno nadwrażliwość na składnik preparatu, jak i określone okoliczności medyczne, takie jak:

• zespół chorej zatoki,
• blok zatokowo-przedsionkowy,
• niewydolność wątroby lub zaburzenia czynności wątroby,
• ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, a także w okresach nasilenia niewydolności serca wymagających dożylnego stosowania leków inotropowych,
• blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (u chorych bez stymulatora),
• bradykardia (częstotliwość rytmu serca mniejsza niż 60 uderzeń na minutę przed rozpoczęciem leczenia),
• niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mmHg),
• skurcz oskrzeli i astma oskrzelowa,
• ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego,
• kwasica metaboliczna,
• nieleczony guz chromochłonny nadnerczy.

Preparatu nie należy stosować w ciąży, o ile w opinii lekarza nie jest to bezwzględnie konieczne. Lek jest także przeciwwskazany w okresie karmienia piersią. Ponieważ nie prowadzono badań u dzieci i młodzieży, stosowanie leku w tej grupie nie jest zalecane.

Ebivol, jak każdy lek, może wywołać działania niepożądane. Z reguły jednak korzyści z jego stosowania są większe niż skutki uboczne. Ponadto nie pojawiają się one u wszystkich.

Często w przebiegu leczenia niewydolności serca obserwuje się:

• zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia),
• duszność,
• nasilenie niewydolności serca w przebiegu leczenia niewydolności serca,
• bóle i zawroty głowy,
• zaburzenia czucia (parestezje),
• nudności, biegunka, zaparcia,
• obrzęki,
• zmęczenie.