Ebola znów się rozprzestrzenia. Gwałtowny wzrost liczby zakażeń w DRK

Epidemia eboli w Demokratycznej Republice Konga nadal się rozwija. Jak wynika z najnowszych danych rządowych, liczba potwierdzonych zakażeń wzrosła do 782. W ciągu zaledwie 24 godzin potwierdzono aż 72 nowe przypadki, co jest jednym z największych jednorazowych wzrostów od początku obecnego ogniska choroby.

Według raportu opublikowanego przez władze kraju, wśród zakażonych odnotowano już 181 zgonów. To siedemnasta epidemia eboli w historii Demokratycznej Republiki Konga.

Choć ognisko choroby nadal ogranicza się do trzech wschodnich prowincji kraju – Ituri, Kiwu Północnego i Kiwu Południowego – eksperci odnotowali niepokojące rozszerzenie zasięgu epidemii. Po raz pierwszy przypadki zakażenia potwierdzono w strefie zdrowotnej Nia-Nia w prowincji Ituri oraz w strefie Mabalako w prowincji Kiwu Północne.

Obecnie zakażenia wykryto już w 20 z 36 stref zdrowotnych prowincji Ituri oraz w 10 z 34 stref zdrowotnych Kiwu Północnego. Kolejne przypadki odnotowano także w jednej strefie zdrowotnej prowincji Kiwu Południowe.

Ebola to ciężka, często śmiertelna choroba zakaźna wywoływana przez wirusy z rodzaju Ebolavirus. Patogen przenosi się na ludzi ze zwierząt, a następnie może szerzyć się między ludźmi poprzez bezpośredni kontakt z krwią, wydzielinami lub innymi płynami ustrojowymi osoby zakażonej.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) podkreśla, że śmiertelność podczas epidemii eboli może sięgać nawet kilkudziesięciu procent, choć zależy od wariantu wirusa, szybkości rozpoznania choroby i dostępności opieki medycznej.

Obecna epidemia związana jest ze szczepem Bundibugyo, który po raz pierwszy wykryto w Ugandzie w 2007 roku.

Pierwsze symptomy choroby pojawiają się zwykle od dwóch do 21 dni po zakażeniu. Początkowo przypominają wiele innych chorób zakaźnych, co utrudnia szybkie rozpoznanie.

Do najczęstszych objawów należą:

• wysoka gorączka,
• silne osłabienie, 
• bóle mięśni i stawów,
• ból głowy,
• ból gardła.

W późniejszym etapie mogą pojawić się:

• wymioty, 
• biegunka,
• bóle brzucha,
• wysypka,
• zaburzenia pracy nerek i wątroby,
• krwawienia wewnętrzne i zewnętrzne.

Leczenie eboli polega przede wszystkim na intensywnej terapii wspomagającej. Pacjenci wymagają odpowiedniego nawodnienia, wyrównywania zaburzeń elektrolitowych oraz leczenia powikłań narządowych.

W ostatnich latach opracowano również nowoczesne terapie oparte na przeciwciałach monoklonalnych, które mogą zwiększać szanse przeżycia chorych. Kluczowe znaczenie ma jednak jak najwcześniejsze wykrycie zakażenia i szybkie wdrożenie leczenia.

Eksperci podkreślają również rolę działań profilaktycznych, takich jak izolacja chorych, monitorowanie osób mających kontakt z zakażonymi oraz szczepienia ochronne stosowane podczas niektórych epidemii.

Organizacje humanitarne i służby medyczne intensyfikują działania w regionach dotkniętych epidemią. Szczególne obawy budzi pojawienie się przypadków zakażeń w obozach dla osób przesiedlonych, gdzie panują trudne warunki sanitarne, a utrzymanie skutecznej kontroli epidemiologicznej jest znacznie utrudnione.

Władze Konga oraz międzynarodowe organizacje zdrowotne monitorują sytuację i starają się ograniczyć dalsze rozprzestrzenianie się wirusa. Dynamiczny wzrost liczby przypadków pokazuje jednak, że walka z obecną epidemią pozostaje ogromnym wyzwaniem.

Źródło: reuters.com, who.int, apnews.com