Egzotyczny owoc, który wspiera jelita. Bomba błonnika, potasu i antyoksydantów

Pitaja (smoczy owoc) pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej – to owoc pnącego kaktusa przypominający dużą opuncję, którego skórkę pokrywają charakterystyczne miękkie wypustki. To właśnie one przywodzą na myśl smocze łuski, którym roślina zawdzięcza swoją popularną nazwę.

Czerwona odmiana pitai ma intensywnie różową skórkę, natomiast odmiana żółta charakteryzuje się jaskrawożółtą barwą i nieco mniejszymi wypustkami. W środku kryje się soczysty miąższ w kolorze białym, intensywnie różowym lub ciemnofioletowym, usiany drobnymi, czarnymi pestkami, które zjada się wraz z owocem. W smaku pitaja przypomina delikatne połączenie gruszki i kiwi, a w pełni dojrzały miąższ ma miękką, lekko kremową konsystencję.

Choć w Polsce smoczy owoc wciąż traktowany jest jako kulinarna egzotyka, warto po niego sięgać, ponieważ dostarcza wielu cennych mikroskładników. Jest dobrym źródłem potasu (ok. 206 mg w 100 g) oraz magnezu (ok. 14 mg w 100 g), a 100 g świeżego owocu dostarcza około 82 kcal.

Istotnym atutem pitai jest błonnik pokarmowy – około 2 g w 100 g miąższu. Błonnik odgrywa kluczową rolę w prawidłowym funkcjonowaniu układu pokarmowego: usprawnia perystaltykę jelit, zapobiega zaparciom i stanowi naturalną pożywkę dla korzystnych bakterii tworzących mikrobiotę jelitową. Ponadto pęcznieje w żołądku, zwiększając uczucie sytości po posiłku, co ułatwia kontrolowanie apetytu.

Smoczy owoc dostarcza również przeciwutleniaczy, które chronią komórki organizmu przed działaniem wolnych rodników i stresem oksydacyjnym. Należą do nich witamina C oraz barwniki roślinne – antocyjany (w odmianach o czerwonym i fioletowym miąższu) i karotenoidy. Związki te wspierają kondycję naczyń krwionośnych oraz układ odpornościowy.

Badania wskazują, że codzienna dieta bogata w różnokolorowe owoce i warzywa dostarczające antyoksydantów wiąże się z niższym ryzykiem rozwoju chorób przewlekłych, w tym schorzeń sercowo-naczyniowych oraz cukrzycy typu 2.

Jak podkreśla Teresa Fung, dietetyczka i adiunktka w Harvard T.H. Chan School of Public Health, smoczy owoc nie jest uniwersalnym panaceum. Jego największą wartością jest to, że w atrakcyjny sposób urozmaica codzienne menu, zachęcając do sięgania po większą różnorodność świeżych produktów roślinnych.

Wybierając owoc, warto ocenić jego wagę – powinien być stosunkowo ciężki w dłoni w porównaniu do swojego rozmiaru. Skórka powinna mieć jednolity, nasycony kolor, bez pęknięć, wysuszonych plam i pleśni na końcach łusek.

Jeśli zakupiony owoc jest jeszcze twardy, najlepiej pozostawić go na 1–2 dni na kuchennym blacie w temperaturze pokojowej, gdzie samoistnie dojrzeje. Prawidłowo dojrzały smoczy owoc pozostaje jędrny, lecz lekko ugina się pod delikatnym naciskiem kciuka.

Warto sięgać również po mrożoną pitaję, dostępną w postaci kostek lub gładkiego purée. Jest wygodna w użyciu, ponieważ została już umyta i pozbawiona grubej skóry. Kupując mrożonkę, warto jedynie sprawdzić skład na opakowaniu, upewniając się, że producent nie dodał do niej cukru ani syropów słodzących.

Przygotowanie pitai nie jest skomplikowane. Wystarczy przekroić owoc na pół i wydobyć miąższ łyżką. Można zjeść go od razu lub pokroić w kostkę czy też plasterki, wcześniej ostrożnie usuwając grubą skórkę. Dzięki łagodnemu smakowi i atrakcyjnemu wyglądowi smoczy owoc świetnie sprawdza się w kuchni – na wiele sposobów. Pasuje do sałatek owocowych, a także kompozycji z zielonymi warzywami. Dobrze łączy się z mango, papają i innymi owocami tropikalnymi.

Pitaja to efektowny owoc, który łączy walory wizualne z solidną porcją błonnika, potasu i przeciwutleniaczy. Choć nie zastąpi zrównoważonej diety opartej na rodzimych owocach, stanowi wartościowe i smaczne urozmaicenie jadłospisu, wspierając mikroflorę jelitową i ułatwiając zachowanie sytości po posiłku.

Źródło:

1. Harvard Health Journal, https://www.health.harvard.edu/diet-and-nutrition/dragon-fruit-how-to-enjoy-this-antioxidant-rich-fruit