Ewakuacja krwiaka poporodowego

Lekarz położnik udziela rad, co robić, by poród przebiegał sprawnie i by ciało kobiety jak najmniej ucierpiało. Mimo tych starań, poród siłami natury bardzo nadwyręża krocze kobiety. Po porodzie lekarz założy szwy, które samoistnie się rozpuszczą w ciele i będzie obserwował krocze kobiety, aby się upewnić, że nie tworzy się stan zapalny lub krwiak, czyli miejsce, gdzie pod skórą gromadzi się krew, która spłynęła z rozerwanych naczyń krwionośnych.

Na wytworzenie się krwiaka poporodowego w kroczu najbardziej narażone są kobiety, które:

• cierpią na żylaki występujące na pochwie lub sromie;
• mają delikatne naczynia krwionośne;
• mają problemy z krzepliwością krwi (choroby hematologiczne);
• przyjmują leki wpływające na krzepliwość krwi.

Wszystkie kobiety z dodatnim wywiadem w kierunku powyżej wymienionych stanów powinny zwrócić szczególną uwagę na możliwość pojawienia się krwiaka. Ponadto predysponującym czynnikiem jest duża masa dziecka, wówczas opór główki na krocze w trakcie porodu drogami natury jest zdecydowanie większy niż u dzieci z niską masą urodzeniową.

Krwiak zostaje wykryty podczas badania ginekologicznego. Najczęściej kobieta odczuwa nieprzyjemny ból, który potęguje się przy chodzeniu. Krwiaki krocza zazwyczaj ulegają wchłonięciu w ciągu paru dni po porodzie. Czasami jednak tak się nie dzieje i dochodzi, do np. zropienia krwiaka.

Lekarz na podstawie obserwacji krocza, dokonuje decyzji, w jaki sposób krwiak będzie leczony. Jeśli krwiak nie ulega wchłonięciu mimo upływu czasu, lekarz zaleca zabieg ewakuacji.

Najczęściej krwiak poporodowy pojawia się w pierwszych dobach po naturalnym porodzie i wówczas zostaje on zauważony w badaniu ginekologicznym przez lekarza bądź położną. W przypadku, gdy krwiak pojawi się później, warto zwrócić uwagę na bolesność krocza, trudności w chodzeniu oraz ciężko gojące się krocze. Jeżeli pojawi się silny ból w okolicy krocza, obrzęk tej okolicy oraz podwyższona temperatura, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza lub na ginekologiczną izbę przyjęć. Może to świadczyć o zakażeniu zgromadzonej w krwiaku krwi oraz prowadzić do zakażenia ogólnoustrojowego.

Często w celu uniknięcia powstania krwiaka krocza wykonuje się nacięcie krocza. Obecnie jednak dąży się do zmniejszenia ilości wykonywanych rutynowo nacięć krocza, ponieważ konsekwencje tego mogą być odczuwalne przez wiele lat po porodzie. Mogą to być problemy we współżyciu seksualnym, bolesne blizny i zgrubienia w pochwie, powodujące dolegliwości bólowe. W większości przypadków w Polsce zabieg nacięcia krocza jest wykonywany bez uprzedzenia i pytania o zgodę.

Jeśli chodzi o urazy krocza w czasie porodów zabiegowych, to urazy zwieracza odbytu zdarzają się częściej w czasie porodu kleszczowego niż w czasie porodu zabiegowego z użyciem próżnociągu położniczego.

Źródła

1. Stany zagrożenia życia w położnictwie
2. Drews K., Słomko Z., Krwotoki położnicze, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010, ISBN 978-83-200-3621-3
3. Bręborowicz G. Ginekologia i położnictwo, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3082-X
4. Kaleta M. (red.), Podstawy położnictwa. Najważniejsze zagadnienia, Urban & Partner, Wrocław 2011, ISBN 978-83-7609-254-6