Interferon - charakterystyka, wskazania, przeciwwskazania, skutki uboczne

Interferon jest białkiem produkowanym przez organizm, Jego zadaniem jest pobudzanie układu odpornościowego do walki z negatywnymi czynnikami jakimi są wirusy, bakterie, pasożyty czy komórki nowotworowe.

Te właściwości interferonu zostały wykorzystane przez naukowców w opracowywaniu leku o tej samej nazwie. Podczas badań nad lekiem, jakim jest Interferon, naukowcy odkryli, że zatrzymuje on proces namnażania się komórek nowotworowych. Można wyróżnić kilka rodzajów Interferonu:

• Interferon alfa
• Interferon beta
• Interferon gamma

Największe zastosowanie znalazł Interferon alfa. Ma on największy współczynnik ochrony przed patogenami i nowotworami. Interferon ma postać białego proszku. Przygotowuje się z niego roztwór do wstrzykiwań.

Interferon alfa stosuje się w leczeniu WZW B i WZW C. Interferon stosuje się w leczeniu nowotworów krwi i układu chłonnego takiego jak szpiczaka plazmcytowego, niektórych rodzajów białaczki oraz niektórych chłoniaków. Wśród nowotworów, które można leczyć za pomocą Interferonu można znaleźć czerniaka, raka nerki oraz szpiczaka mnogiego.

Internefon beta jest podstawowym lekiem stosowanym w terapii stwardnienia rozsianego. Nie jest on jednak lekiem, który działa w 100 proc. Niestety ciągle trwają badania nad jego przydatnością w leczeniu stwardnienia rozsianego.

Interferon gamma jest stosowany w leczeniu wrodzonej choroby ziarniniakowej, która należy do wrodzonych niedoborów odporności.

Przeciwwskazania do stosowania leku Interferon to: ciąża, karmienie piersią, marskość wątroby, zapalenie wątroby, choroby tarczycy, choroby nerek, choroby psychiczne, w tym depresja oraz choroby serca.

Skutki uboczne stosowania Interferonu to: dreszcze, bóle głowy, bóle mięśni i stawów, osłabienie i nudności. Występują także zaburzenia smaku, wymioty, biegunka, zaparcia, jadłowstręt i ból brzucha

Działania niepożądane leku Interferon to także świąd, suchość skóry, wysypka, ból w klatce piersiowej, osłabienie czucia, zapalenie spojówek, ból oczu, zaburzenia widzenia, szumy w uszach, łysienie, zaburzenia miesiączkowania, brak miesiączki.

Interferon może powodować także rozwój depresji, zmianę nastrojów, bezsenność czy drażliwość, apatia i zaburzenia pamięci. Stosowanie Interferonu może przyczynić się do rozwoju innych chorób takich jak cukrzyca, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, zapalenie zatok, zapalenie oskrzeli, niedokrwistość aplastyczna, sarkoidoza, zapalenie błony śluzowej nosa. Zdarza się, że Interferon może powodować zapalenie płuc oraz sepsę. U osób zażywających Interferon mogą pojawić się myśli samobójcze.