Migrena oczna – przyczyny, objawy, diagnostyka i leczenie

Migrena oczna, nazywana również migreną siatkówkową, to jeden z najrzadziej spotykanych typów migreny. Dolegliwości z nią związane dotykają wyłącznie jednego oka.

Często pojęcie migrena oczna używane jest jako synonim klasycznej migreny z aurą. Ma to związek z tym, że objawy obydwóch rodzajów przypadłości są do siebie bardzo podobne - wiążą się z zaburzeniami widzenia. Jaka jest między nimi różnica? W przebiegu aury migrenowej pojawiają się różnego typu zaburzenia widzenia, jednak problemy ze wzrokiem dotyczą obu oczu. W przypadku migreny ocznej zaburzenia występują wyłącznie w jednym oku.

Dokładne przyczyny wystąpienia migreny ocznej, podobnie jak migreny klasycznej, nie są do końca poznane. Specjaliści są zdania, że odpowiadają za nią zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe. Najczęściej atak migreny siatkówkowej prowokuje spożycie określonych potraw, stres, brak snu, pominięcie posiłku czy prowadzenie niektórych forsujących aktywności.

Przyczyną migreny ocznej może być także niedokrwienie struktur gałki ocznej, wywołane przez pojawienie się skurczu naczyń doprowadzających do nich krew. Być może za jej manifestację odpowiadają również zaburzenia przesyłania impulsów w obrębie włókien nerwowych, które zaopatrują siatkówkę oka.

Podstawowym objawem migreny ocznej są zaburzenia widzenia. Typowe jest, że dotyczą one wyłącznie jednej gałki ocznej. To najczęściej ubytki w polu widzenia, częściowa ślepota jednego oka, ale i całkowite zaniewidzenie.

Objawy migreny ocznej utrzymują się od kilku do kilkudziesięciu minut. Są w pełni odwracalne. Jest to symptom tymczasowy, trwający zwykle nie dłużej niż godzinę. Oznacza to, że po ataku funkcjonowanie narządu wzroku wraca do normy.

Migrena oczna związana jest nie tylko z problemami z widzeniem. Towarzyszyć jej także może:

• migrenowy ból głowy, zwykle w okolicach oczodołu. Tępy ból zaczyna dokuczać najpierw za oczami, najczęściej po tej samej stronie, po której pojawiły się zaburzenia widzenia, a następnie rozprzestrzenia się na całą głowę. Nie pojawia się zawsze,
• nadwrażliwość na światło, migotanie obrazu i mroczki,
• nadwrażliwość na dźwięki,
• nudności, wymioty.

Diagnostyka migreny ocznej rozpoczyna się od wywiadu lekarskiego i badania okulistycznego. Czasem konieczne jest badanie neurologiczne czy badania obrazowe (np. tomografia komputerowa głowy). Podejrzenie rozpoznania zostaje potwierdzone, gdy w oku nie stwierdza się zmian organicznych oraz gdy zostało wykluczone inne schorzenie czy stan odpowiedzialne za zaburzenia widzenia i ból głowy.

Pierwszy epizod migreny siatkówkowej zwykle wzbudza silny niepokój. Ponieważ sytuacja może być rzeczywiście niepokojąca, konieczne jest wykluczenie innych przyczyn pojawienia się jednostronnych zaburzeń widzenia. To na przykład:

• udar mózgu,
• odwarstwienie siatkówki,
• zaburzenia naczyniowe związane z chorobą autoimmunologiczną,
• zakrzep w obrębie naczyń doprowadzających krew do oka,
• guzy ośrodkowego układu nerwowego.

W leczeniu migreny ocznej stosuje się różne leki. Można je zażywać doraźnie (niesteroidowe leki przeciwzapalne), jak profilaktycznie. W celu zapobiegania kolejnym napadom migreny ocznej skuteczne okazują się niektóre leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpadaczkowe czy leki z grupy beta-blokerów.

Choć za najskuteczniejszą metodę walki z klasyczną migreną z aurą uważa się tryptany, w przypadku stwierdzenie migreny siatkówkowej lekarze zalecają zastosowanie innych leków na migrenę.

Osoby, które zmagają się z migreną oczną, powinny starać się również unikać czynników, które mogą stymulować nieprawidłowe reakcje neurobiologiczne i sprzyjają epizodom migrenowym. Bardzo ważna jest dieta, z której należy wykluczyć produkty mogące wywoływać atak.

Czasem, aby sytuacja uległa poprawie, wystarczy prowadzenie higienicznego trybu życia: unikanie stresu i nadmiernego wysiłku czy wysypianie się. Wśród czynników prowokujących ataki migreny siatkówkowej wymienia się także alergie pokarmowe, zaburzenia hormonalne, gwałtowne zmiany ciśnienia czy silne bodźce zewnętrzne. Warto o tym pamiętać.