Najgorsze buty według podologa. Stąd ból, stany zapalne

Rozcięgno podeszwowe to gruba, włóknista tkanka łączna rozciągnięta od guza piętowego do nasady palców. Jak wyjaśnia w rozmowie z CNN znana podolożka dr Priya Parthasarathy, niewłaściwe obuwie zmusza stopy do wykonywania nienaturalnych ruchów, co skutkuje właśnie tym schorzeniem. 

– Elastyczne buty pozbawione odpowiedniego wsparcia sprawiają, że twoje stopy muszą pracować znacznie ciężej – wskazuje dr Priya Parthasarathy – Zwiększa to obciążenie rozcięgna podeszwowego, co prowadzi do powstawania mikrourazów w strukturze ścięgien, stanów zapalnych oraz ostrego, kłującego bólu, który po prostu nie ustępuje.

Lekarka ostrzega, że w przypadku wystąpienia objawów należy bezwzględnie zrezygnować z tanich klapków, cienkich sandałów i pozbawionych amortyzacji trampków na rzecz konstrukcji zapewniających odpowiednią opiekę biomechaniczną.

Aby skutecznie odciążyć podeszwę stopy i dać tkankom czas na regenerację, wybrane buty – niezależnie od tego, czy są przeznaczone do biegania, codziennego chodzenia czy pracy – powinny spełniać poniższe specyfikacje techniczne.

Podeszwa lub wkładka wewnątrz buta musi w stopniu umiarkowanym lub wysokim wypełniać naturalne zagłębienie stopy. Podczas każdego kroku nieosłonięty łuk spłaszcza się pod ciężarem ciała, wywołując gwałtowne rozciąganie rozcięgna. Sztywne wsparcie ogranicza ten ruch i przejmuje część ciężaru. Podeszwa środkowa zaś powinna być wykonana z zaawansowanych pianek (np. EVA lub poliuretanowych) ze specjalną strefą miękkiej amortyzacji bezpośrednio pod piętą.

Taka podeszwa absorbuje siłę uderzenia stopy o twarde podłoże (asfalt, beton) i równomiernie rozkłada nacisk na całą jej powierzchnię.

Z kolei tylna część cholewki obejmująca piętę musi być twarda i dobrze dopasowana (po ściśnięciu palcami nie powinna się łatwo odkształcać). W ten sposób stabilizuje się kość piętową, zapobiegając jej ruchom skrętnym. Zapobiega to podrażnienia przyczep rozcięgna przy pięcie.

Ponadto podolodzy zalecają obuwie, w którym pięta znajduje się wyżej niż palce o około 8 do 12 mm. Należy unikać całkowicie płaskich butów.

Podniesienie pięty zmniejsza napięcie spoczynkowe w ścięgnie Achillesa oraz mięśniach łydki, co bezpośrednio redukuje siłę pociągową wywieraną na rozcięgno podeszwowe.

Dla osób z płaskimi stopami lub ze skłonnością do zapadania się kostek do wewnątrz niezbędne są buty o konstrukcji stabilizującej (z twardszą pianką po wewnętrznej stronie podeszwy lub sztywnym mostkiem w śródstopiu). Nadmierna pronacja spłaszcza łuk i powoduje nienaturalne skręcenie rozcięgna, co jest jedną z głównych przyczyn przewlekłego stanu zapalnego.

Osoby z zapaleniem rozcięgna podeszwowego powinny wybierać buty, które nie mogą dawać się łatwo wygiąć w pół ani wykręcić "jak ścierka". Podeszwa powinna zginać się wyłącznie w miejscu, gdzie zginają się palce (w stawach śródstopno-paliczkowych). Sztywna podeszwa w strefie śródstopia działa jak rusztowanie, chroniąc uszkodzone tkanki przed stałym rozciąganiem podczas chodu.

Zanim kupimy buty, powinniśmy wykonać szybki test zalecany przez podologów.

Najpierw trzeba ścisnąć mocno tylną część buta nad podeszwą – nie powinna zapaść się do środka. Potem chwytamy but za piętę i czubek, a następnie próbujemy go wykręcić – podeszwa w środkowej części powinna stawiać wyraźny opór.

Potem należy zgiąć buty tak, jak przy robieniu kroku – podeszwa musi uginać się wyłącznie na wysokości palców, a nie na środku stopy.