Nie tylko beta-amyloid. MIT wskazuje źródło choroby Alzheimera
Choroba Alzheimera, kojarzona najczęściej z utratą pamięci i gromadzeniem w mózgu złogów beta-amyloidu, ma znacznie głębsze podłoże. Jak donosi pismo "Cell", naukowcy z Massachusetts Institute of Technology odkryli, że kluczowe znaczenie w rozwoju schorzenia ma zaburzenie kontroli ekspresji genów w komórkach mózgowych.
W tym artykule:
Alzheimer a ekspresja genów w mózgu
Zespół badaczy stworzył pierwszy tak szczegółowy atlas epigenomiczny choroby, analizując ponad 3,5 miliona komórek z sześciu rejonów mózgu, pochodzących od 111 dawców. Wyniki pokazują dwa główne procesy towarzyszące postępowi choroby: rozpad "przedziałów" jądrowych, które zwykle porządkują aktywność genomu, oraz utratę tak zwanej informacji epigenomicznej. To właśnie ona nadaje komórkom ich unikalną tożsamość i pozwala im prawidłowo funkcjonować. Kiedy system ten się załamuje, dochodzi do chaosu w regulacji genów, co skutkuje pogorszeniem zdolności poznawczych.
Badacze podkreślają, że tam, gdzie udało się utrzymać stabilność epigenomiczną, pacjenci zachowywali funkcje poznawcze. Odkrycie to może okazać się przełomowe. – Kluczem do opracowania nowych i skuteczniejszych metod leczenia choroby Alzheimera jest pogłębienie wiedzy na temat mechanizmów przyczyniających się do zaburzeń funkcji komórkowych i sieciowych w mózgu – stwiedził profesor Li-Huei Tsai z MIT. – Te nowe dane pogłębiają naszą wiedzę na temat tego, jak czynniki epigenomiczne napędzają chorobę
Objawy alzheimera
Choroba Alzheimera rozwija się powoli, a jej pierwsze objawy bywają niezauważalne. Na początkowym etapie pojawiają się zaburzenia pamięci krótkotrwałej – chory ma trudności z zapamiętywaniem nowych informacji, często powtarza pytania i czynności, gubi przedmioty czy zapomina nazwiska. Pojawiają się także problemy z koncentracją, podejmowaniem decyzji i prowadzeniem rozmowy, co stopniowo odbija się na życiu zawodowym i towarzyskim.
DLA WP KOBIETA
W miarę postępu choroby nasilają się zaburzenia poznawcze. Pacjent ma coraz większe kłopoty z wykonywaniem codziennych zadań, traci orientację w przestrzeni i czasie, nie rozpoznaje znajomych twarzy. Objawy te prowadzą do wycofania społecznego, nasilają się również zmiany zachowania – apatia, drażliwość, napady złości czy podejrzliwość wobec bliskich.
W zaawansowanych stadiach choroby Alzheimera chory całkowicie traci samodzielność. Nie potrafi przypomnieć sobie podstawowych faktów ze swojego życia, nie jest w stanie się komunikować, a także traci kontrolę nad podstawowymi czynnościami fizjologicznymi. Występują poważne zaburzenia neurologiczne – sztywność mięśni, spowolnienie ruchowe, utrata zdolności sprawnego chodzenia. Na tym etapie pacjent wymaga stałej opieki, a kontakt z otoczeniem staje się bardzo ograniczony.
Źródło: PAP, WP abcZdrowie
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
