Niedrożność smółkowa - charakterystyka, przyczyny, objawy, leczenie

Niedrożność smółkowa (łac. meconium ileus) spowodowana niedoborem enzymów trzustkowych jest jednym z pierwszych i najbardziej charakterystycznych objawów mukowiscydozy.

Smółka, będąca pierwszym stolcem noworodka, charakteryzuje się ciemnym zabarwieniem oraz gęstą i lepką konsystencją. Składa się ona z następujących elementów:

• wód płodowych
• mazi płodowej
• enzymów trawiennych
• lanugo
• cholesterolu
• bilirubiny
• biliwerdyny
• złuszczonego nabłonka przewodu pokarmowego.

U zdrowych dzieci smółka zostaje wydalona w przeciągu 48 godzin od momentu narodzin. U maluchów z niedrożnością smółkową jest zupełnie inaczej. Ze względu na niewystarczającą ilość trawiennych enzymów w trzustce zawartość jelit płodu, tzn. smółka nie może się rozpuścić. Dochodzi wówczas do zatkania światła jelit, a także powstania czopów.

U znacznej części noworodków niedrożność smółkowa jest jednym z pierwszych i najpoważniejszych objawów mukowiscydozy. Mukowiscydoza, jako schorzenie ogólnoustrojowe, skutkuje przewlekłą chorobą oskrzelowo-płucną, napadowym lub przewlekłym kaszlem, dusznościami, nawracającymi zapaleniami zatok obocznych nosa.

Ta dziedziczona autosomalnie choroba związana jest z zaburzeniem transportu elektrolitów. U chorych na mukowiscydozę dochodzi o wytwarzania się gęstego, lepkiego śluzu, blokującego drogi oddechowe. Śluz nie tylko powoduje pogorszenie się jakości życia chorego, ale również doprowadza do zaburzeń trawienia, zaburzeń we wchłanianiu białek oraz tłuszczów.

• Lek na mukowiscydozę
• Choroby płuc – zapalenie płuc, astma, mukowiscydoza, POChP, rak płuc
• Badania genetyczne w ciąży

Wśród typowych objawów niedrożności smółkowej warto wyróżnić:

• brak smółki
• wymioty treścią żołądkową podbarwione żółcią
• wzdęty brzuch.

Pęknięcie jelita, zwane również perforacją stanowi jedną z najcięższych form tego problemu zdrowotnego. Skutkiem takiego stanu może być smółkowe zapalenie otrzewnej, zakażenie bakteryjne, pogorszenie się stanu zdrowia dziecka, a w najgorszym wypadku śmierć malucha.

U dzieci z niedrożnością smółkową stosuje się zarówno leczenie zachowawcze, z wykorzystaniem środków farmakologicznych, jak i leczenie operacyjne. U dzieci z łagodną postacią niedrożności stosuje się doodbytniczo specjalny wlew z wykorzystaniem gastrografiny.

Taka metoda terapeutyczna pozwala na usunięcie czopa smółkowego. Zabieg chirurgiczny konieczny jest wówczas, gdy u maluszka doszło do perforacji jelita bądź martwicy tego narządu.