Otyłość skutkiem problemów emocjonalnych

Otyłość w Polsce
Otyłość w Polsce

Każdego roku przybywa coraz więcej osób z nadwagą i otyłością, również dzieci i młodzież. WHO uznała...

zobacz galerię

Otyłość jest często nie tylko następstwem nadmiernej konsumpcji żywności i niewielkiej aktywności fizycznej, lecz także problemów z wyrażaniem emocji. Jemy, gdy brakuje nam kogoś bliskiego, nagradzamy się słodyczami za duże i małe sukcesy, czekoladą zajadamy strach i smutek.

Zdarza się, iż objadamy się, nie mogąc poradzić sobie ze zmianami, jakie mają miejsce w naszym życiu. Zmieniamy miejsce zamieszkania, powiększamy rodzinę, stresujemy się nową pracą, opłakujemy stratę kogoś bliskiego – to wszystko sprawia, iż rozładowanie napięcia znajdujemy w opróżnianiu lodówki z jej zawartości. Warto zatrzymać się na chwilę i zastanowić nad swoim obżarstwem, zadać sobie pytanie: „czemu jem, kiedy nie jestem głodny/głodna?”, „co mogę zrobić, aby zmniejszyć poziom lęku i jednocześnie się nie objadać?”.

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Dlaczego warto robić screening?"

1. Radzenie sobie z problemami

Duże znaczenie mają wzorce radzenia sobie z problemami wyniesione z domu. Jeśli dziecko widzi, iż mama lub tata pochłaniają kilogramy słodyczy, zajadając smutki, prawdopodobnie przejmie podobny schemat ucieczki przed problemami i zamiast je rozwiązywać, będzie je zajadać, tworząc kolejny problem – problem nadwagi.

2. Otyłość jako pancerz ochronny

Dodatkowe kilogramy bywają także formą ochrony, szczególnie w przypadku dzieci, które padły ofiarami przemocy, nadużyć seksualnych. Otyłość ma w ten sposób uchronić je przed uwodzeniem, sprawić, iż będą mniej atrakcyjne dla oprawcy. Nadmiar masy ciała jest formą agresji wobec samego siebie, ukarania się, szczególnie jeśli dziecko obwinia się za zaistniałą sytuację.

3. Zwracanie na siebie uwagi

Nadwaga jest charakterystyczna także dla rodzin, których członkowie nie mają dla siebie czasu. Rodzice całymi dniami przesiadują w pracy, w domu zamiast odpocząć i spędzić czas ze swoją pociechą, starają się podołać obowiązkom domowym. Dzieci połowę dnia spędzają w szkole, po powrocie uczęszczają na zajęcia dodatkowe. Obżarstwo jest w tym wypadku działaniem mającym wypełnić uczuciową pustkę, jaką czują członkowie rodziny. Brak bliskości zajadają jedzeniem. Dzieci objadają się, aby powiedzieć rodzicom „zobaczcie, jest mi przykro, bo nie macie dla mnie czasu”. Jedzenie jest w tym wypadku formą zwrócenia na siebie uwagi. Przede wszystkim istotne jest uświadomienie sobie przyczyn nadmiernej konsumpcji jedzenia. Warto zadać sobie następujące pytania: - jakie emocje towarzyszą nam w czasie jedzenia? – jem, kiedy jestem zły/a, smutny/a, boję się, czeka mnie stresujące wydarzenie, - czy jedzenie poprawia mój nastrój, czy wypełnia pustkę, którą czuję? Jeśli pragniemy zmienić stan rzeczy, warto zapytać siebie, „czy naprawdę chcę schudnąć?” (jaka jest moja motywacja do zrzucenia nadmiaru kilogramów, czy są to jedynie względy estetyczne, czy chcę schudnąć, bo inni mówią, iż powinnam/powinienem, czy boję się o swoje zdrowie?). Istotne jest, aby potrzeba pozbycia się nadmiaru kilogramów płynęła z naszego wnętrza, naszej potrzeby zmian. Cel osiągniemy tylko wtedy, kiedy będziemy przekonani, iż musimy i chcemy go osiągnąć. Warto skorzystać z pomocy psychologa lub grup wsparcia. W Polsce działa wiele klubów jednoczących osoby z problemem nadwagi. Wspólny problem zbliża.

spis treści
rozwiń
Następny artykuł: Preferencje żywnościowe zapisane w mózgu

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy