Remisja choroby – co to jest? Rodzaje i objawy remisji

Remisja (łac. remissio) to okres w przebiegu choroby, który charakteryzuje się znacznym osłabieniem lub całkowitym ustąpieniem objawów. W praktyce klinicznej termin stosuje się w odniesieniu do chorób przewlekłych o nawracającym przebiegu. Definicję stosuje się też w przypadku schorzeń, w których brak objawów chorobowych nie można określić jako "wyleczenie".

Remisja może dotyczyć m.in. chorób zapalnych jelit, nowotworów, schorzeń o podłożu psychicznym, czy dermatologicznym.

Czy remisja jest czasowa, czy może być trwała?

Remisja może być przejściowa lub trwała. W pierwszym przypadku, w zależności od schorzenia, może trwać kilka dni, miesięcy, a nawet lat. Z kolei remisja trwała utrzymuje się do końca życia.

Remisję można podzielić na:

• remisję samoistną (np. spontaniczna regresja nowotworu),
• remisję pod wpływem leczenia.

Inny podział remisji obejmuje:

• remisję całkowitą – całkowite ustąpienie choroby, wszystkie objawy znikają,
• remisję częściową – poprawa stanu zdrowia, częściowe ustąpienie objawów choroby (większości, ale nie wszystkich).

Objawy i wskaźniki sugerujące remisję zależą od rodzaju remisji oraz choroby, jakiej dotyczą.

Całkowita remisja charakteryzuje się najczęściej zupełnym ustąpieniem objawów choroby. W takim przypadku wyniki badań nie wskazują na obecność aktywnej choroby, a pacjent czuje się lepiej, jakość jego życia się poprawia.

W chorobie nowotworowej całkowita remisja to stan, kiedy nie obserwuje się żadnych oznak i objawów choroby. U takiego pacjenta nie ma śladów raka w organizmie.

Z kolei o częściowej remisji nowotworu mówi się wtedy, gdy pozbyto się większości nowotworowych komórek. Wówczas oznaki nowotworu nie nasilają się, ale też nie ulegają zupełnemu cofnięciu. Rak zmniejsza się, jego objawy są zredukowane, jednak choroba nie znika całkowicie.

W przypadku niektórych chorób remisja objawia się też jako okres, w którym objawy tylko czasowo wycofują się. Dla przykładu w stwardnieniu rozsianym (postać rzutowo-remisyjna) obserwuje się naprzemienne okresy rzutów (nawroty, ataki, zaostrzenia) i remisji.

W psychiatrii objawem remisji jest natomiast całkowity lub niemal zupełny brak objawów psychopatologicznych u pacjenta.

Co wpływa na wystąpienie remisji? Czy leki lub terapie są stosowane w celu osiągnięcia remisji? Tak jak już zostało wspomniane, wyróżnia się remisję samoistną (bez udziału terapii lub niezależną od niej) oraz remisję pod wpływem leczenia.

W większości przypadków do osiągnięcia remisji konieczne jest zastosowanie odpowiednich leków i metod terapii. Co więcej, w pewnych chorobach, np. wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG), leczenie konieczne jest także w okresie samej remisji, w celu jej podtrzymania.

Na możliwość uzyskania remisji mogą mieć wpływ także inne czynniki, np. stopień zaawansowania choroby, ogólny stan zdrowia pacjenta, schorzenia towarzyszące, tryb życia, czy odpowiedź organizmu na zastosowane leczenie.

Choroby, które nie wykazują remisji

Warto wspomnieć o tym, że uzyskanie remisji nie jest możliwe we wszystkich chorobach. Natomiast to, jakie są perspektywy rozwoju leczenia dla osób z chorobami, które nie wykazują remisji, zależy już od rodzaju schorzenia i stanu zdrowia pacjenta.

Remisja to nie to samo, co wyleczenie. Dlatego też wyzwaniem jest nie tylko samo jej osiągnięcie, ale także podtrzymanie tego stanu jak najdłużej. Jakie są strategie utrzymania remisji w przypadku chorób przewlekłych?

Pacjenci najczęściej zobowiązani są pozostać pod stałą kontrolą lekarza. Są poddawani okresowym badaniom kontrolnym. Leczenie farmakologiczne często konieczne jest nawet w bezobjawowym okresie choroby. Co istotne, remisja nie zawsze jest możliwa do utrzymania, nawet po zastosowaniu leczenia.

W wielu przypadkach bardzo istotny jest także styl życia pacjenta. W okresach remisji często konieczne jest wspieranie ogólnego stanu zdrowia poprzez nawadnianie organizmu, dobrą dietę, zdrowy sen i aktywność fizyczną.