Rumień zakaźny - objawy, leczenie, rumień zakaźny u ciężarnych

Rumień zakaźny to choroba występująca w wieku dziecięcym (zazwyczaj od 2-12 lat). Powstaje w wyniku zarażenia parwowirusem B19. Choroba zazwyczaj przenosi się poprzez drogę kropelkową lub krew. Rumień zakaźny najczęściej dotyka dzieci uczęszczające do żłobków i przedszkoli. Parowirusem można zarazić się od chorego dziecka lub nosiciela, który nie ma żadnych objawów choroby. Raz przebyty rumień daje odporność na całe życie.

Choroba wylęga się około 14 dni. Parwowirus oprócz rumienia wywołuje schorzenia takie jak:

• zapalenie stawów – dotyczy ono głównie osób dorosłych, najczęściej kobiet. Do głównych objawów choroby zalicza się ból i obrzęk stawów.;
• przełom hemolitycznyhttps://portal.abczdrowie.pl/niedokrwistosc-hemolityczna-przyczyny-objawy-badania-i-leczenie – są to dolegliwości spowodowane nagłym rozpadem czerwonych krwinek. Przełomowi hemolitycznemu towarzyszy niedokrwistość, zmiany w szpiku kostnym oraz powiększenie śledziony;
• niedokrwistość – powstaje u osób z upośledzoną odpornością.

Chorobę wywołuje parwowirus B19, który rozprzestrzenia się drogą kropelkową. Łatwo się nim zarazić. Bywa, że pustoszy całe przedszkola i szkoły. Niestety, nie ma szczepionki przeciwko rumieniowi zakaźnemu, ale z drugiej strony – nie ma takiej potrzeby. Rumień zakaźny przebiega na ogół łagodnie, zwłaszcza u najmłodszych. Przebycie choroby daje odporność na całe życie.

Najbardziej charakterystycznym objawem choroby jest wysypka. Pojawia się stopniowo, nie towarzyszy jej swędzenie ani ból. Najpierw widoczne są zmiany na twarzy. Różowe plamki szybko zlewają się w rumieniec, który nie obejmuje czoła ani okolicy między ustami a nosem – chory malec wygląda tak, jakby ktoś wymierzył mu dwa siarczyste policzki. Maluch ma na buzi symetryczne plamy, które wyglądają jak skrzydła motyla.

Z czasem wysypka pojawia się na ramionach, tułowiu, pośladkach, rękach i nogach. Potem blednie w części centralnej, przy czym zmiany skórne przypominają misterne siateczki i koronki. Mniej więcej po jedenastu dniach wysypka ustępuje bez złuszczania. Znika od dołu do góry - najpierw z nóg, potem z tułowia i rąk, a na końcu z twarzy - nie pozostawiając żadnych śladów.

Najczęściej wysypka jest jedynym objawem choroby, ale mogą również pojawiać się inne jej symptomy. Należą do nich:

• niewysoka gorączka (temperatura nie przekracza 38°C i trwa 1-2 dni),
• osłabienie,
• ból gardła,
• ból stawów.

Rumień zakaźny u dzieci przebiega zwykle łagodniej niż u osób dorosłych. Towarzyszy mu zazwyczaj tylko wysypka.

Natomiast rumień zakaźny u dorosłych, oprócz wysypki skutkuje również bólami głowy, nieżytem gardła i nosa, bólami mięśniowo-stawowymi, zapaleniem stawów (bolesne zaczerwienienie okolicy stawów) oraz zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi.

Wszelkie podejrzenia zachorowania na rumień wymagają konsultacji lekarskiej. Istotnej jest zróżnicowanie go z innymi chorobami. Podczas badania lekarz sprawdza lokalizację i wygląd zmian skórnych.

Przeprowadzenie badań serologicznych pomoże potwierdzić rumień. Wysoki poziom przeciwciał lgM może sugerować zakażenie. Jeśli natomiast pacjent posiada przeciwciała lgG, oznacza to, że miał już kontakt z tym wirusem.

U chorych, którzy mają dolegliwości zaburzające układ immunologiczny przeprowadza się oznaczanie materiału genetycznego. Inną metodą na potwierdzenie choroby jest morfologia krwi obwodowej.

Choć rumień zakaźny u dzieci przebiega na ogół łagodnie, malca powinien zbadać pediatra, aby wykluczyć inne choroby i postawić właściwą diagnozę. Dziecko powinno zostać w domu, by nie zarażać innych.

Leki nie są zazwyczaj potrzebne, ponieważ rumień zakaźny mija sam. Wystarczy podawać dziecku lekkostrawne posiłki z dużą ilością naturalnych witamin, które występują zwłaszcza w świeżych owocach, warzywach oraz sokach. Jeśli jest to konieczne, dziecku podaje się leki łagodzące świąd oraz lek obniżający gorączkę. Gdy wysypce towarzyszy zapalenie stawów, podaje się leki przeciwzapalne i przeciwbólowe.

Po skończonym leczeniu rekonwalescencja nie jest wymagana. Gdy choroba ustąpi można wrócić do swoich aktywności. Zachorowanie na rumień zakaźny odnotowywane jest w książeczce zdrowia pacjenta.

Zakażenie parwowirusem B19, zwłaszcza w dwóch pierwszych trymestrach ciąży, może powodować komplikacje ciążowe, takie jak: niedokrwistość, zapalenie mięśnia sercowego, obrzęk płodu lub jego obumarcie.

Ogromna część kobiet, która planuje zajść w ciążę, miała już jednak kontakt z wirusem, a więc jest uodporniona. 75% kobiet, które zaraziły się wirusem dopiero w ciąży, rodzi zdrowe dzieci. Jeśli jednak istnieje podejrzenie zarażenia wirusem rumienia zakaźnego w ciąży, należy niezwłocznie udać się do lekarza.

Niestety nie ma w pełni skutecznej metody pozwalającej ochronić nas przed zarażeniem. Nie istnieje żadna szczepionka zapobiegająca zachorowaniu na rumień zakaźny. Ryzyko zachorowania jest mniejsze w przypadku przestrzegania podstawowych zasad higieny.

Źródła

1. Kaszuba A. (red.), Dermatologia - diagnostyka różnicowa, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-039-9
2. Błaszczyk-Kostanecka M., Wolska H. Dermatologia w praktyce, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3715-9
3. Jabłońska S., Majewski S., Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010, ISBN 978-83-200-4154-5
4. Kaszuba A. (red.), Leczenie chorób skóry, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-027-6