Sylimaryna – działanie, wskazania i środki ostrożności

Sylimaryna to kompleks związków pochodzenia roślinnego, który jest pozyskiwany z łupin nasiennych ostropestu plamistego (Silybum marianum). Składa się głównie z flawonoliganów: sylibiny, izosylibiny, sylikrystyny i sylidianiny oraz flawonoidu – taksyfoliny. Wykorzystuje się ją w lecznictwie w przebiegu chorób i niedyspozycji ze strony wątroby, ponieważ poprzez stabilizację błon komórkowych wykazuje działanie ochronne wobec jej miąższu.

Wątroba jest największym gruczołem wydzielania zewnętrznego u człowieka. Jest również najbardziej zróżnicowana pod względem wykonywanych istotnych dla życia funkcji. Niestety nieustanie jest narażana na działanie czynników uszkadzających, które prowadzą do trwałych uszkodzeń. To na przykład:

• nadużywanie alkoholu,
• leki,
• wirusowe zapalenia wątroby, szczególnie typu B i C,
• substancje toksyczne,
• zastój żółci.

Uszkodzenia wątroby manifestują się jako przewlekłe zapalenie, stłuszczenie, zwłóknienie, marskość lub rak wątrobowokomórkowy. To dlatego trzeba ją chronić przed czynnikami toksycznymi. I tu może pomóc sylimaryna. Efektem jej działania jest ochrona wątroby przed czynnikami toksycznymi oraz wspomaganie procesów regeneracji w uszkodzonym narządzie.

Sylimaryna jest wykorzystywana w lecznictwie, ponieważ działa żółciotwórczo, żółciopędnie, przeciwzapalnie i silnie odtruwająco, a także stabilizująco na strukturę błon komórkowych, regenerująco i ochronnie na błony komórek wątroby. Wykazuje słabe działanie rozkurczające na mięśnie gładkie. Ponadto wykazuje działanie antyoksydacyjne, detoksykujące, przeciwzapalne. Stabilizuje i obniża stężenie cholesterolu we krwi, hamuje wytrącanie się blaszek miażdżycowych.

Jej działanie na wątrobę jest nie do przecenienia. Chroni ją przed szkodliwym działaniem trucizn, zapobiega marskości wątroby i wytrącaniu się złogów i kamieni żółciowych, a także hamuje podziały komórek nowotworowych.

Z uwag na swoje właściwości sylimaryna wspiera leczenie ostrych i przewlekłych chorób wątroby, w tym między innymi w niealkoholowej chorobie stłuszczeniowej wątroby (NAFLD) czy marskość wątroby.

Pomaga również leczyć stany po uszkodzeniach wątroby, spowodowane działaniem leków, alkoholu lub substancji toksycznych. Pomocniczo sprawdza się w leczeniu przewlekłych chorób zapalnych wątroby. Sprawdza się w okresie rekonwalescencji po ostrych zapaleniach wątroby. To ważne, ponieważ prawidłowa praca wątroby ma istotny wpływ na organizm człowieka. Warto pamiętać, że bierze ona udział w wielu procesach warunkujących jego funkcjonowanie.

Sylimaryna, aby przynieść efekty zdrowotne, musi być zażywana przez długi czas (minimum miesiąc, najlepiej przez pół roku). Należy ją spożywać doustnie, w dawce 150–200 mg dziennie. Według WHO (Światowa Organizacja Zdrowia), aby uzyskać optymalne wyniki terapii, należy przyjmować od 200 do 400 mg sylimaryny dziennie w 2-3 dawkach.

Zalecana porcja do spożycia w ciągu dnia, niezbędna do uzyskania korzystnego działania produktu, to 0,5 -2 tabletki po jedzeniu, popijana wodą (w zależności od postaci leku). W aptekach można kupić wiele preparatów zawierających sylimarynę. Przeciętna dawka w jednej tabletce to 70 mg sylimaryny.

Co istotne, farmaceutyki zawierające sylimarynę, nawet przy dużych dawkach charakteryzują się dobrą tolerancją. Nie pojawiają się poważne działania niepożądane. Substancja może niekiedy sprowokować biegunkę. Efekt przeczyszczający może wywołać zażywanie dużych dawek sylimaryny.

Co interesujące sylimaryna wywiera pozytywny wpływ na nerki, dzięki czemu może zmniejszyć niekorzystny wpływ paracetamolu. To dlatego, dzięki swoim właściwościom, może być stosowana wspomagająco w trakcie przyjmowania leków obciążających wątrobę i nerki.

Nie ma danych dotyczących stosowania substancji w ciąży i okresie karmienia piersią. Z tego samego powodu, w uwagi na brak odpowiednich badań, nie zaleca się podawania jej u dzieci do 12. roku życia. Nie należy stosować jej w leczeniu ostrych zatruć oraz w przypadku stwierdzenia nadwrażliwości na substancję czynną bądź którąś z substancji pomocniczych leków z sylimaryną.