porady psychologiczne (strona 2 z 2)

Psychoterapia Gestalt to forma psychoterapii oparta na dążeniu do tzw. życia „tu i teraz” i do utworzenia satysfakcjonujących związków ze sobą, innymi i ze światem. Celem terapii Gestalt jest udzielenie pomocy osobie w osiągnięciu większej niezależności (rozumianej jako wolność i odpowiedzialność) w jej codziennym życiu oraz w pokonaniu wszystkich blokad, które ograniczają naturalny rozwój jednostki. Twórcą terapii Gestalt jest Fritz Perls. Terapia Gestalt mieści się w nurcie psychoterapii humanistyczno-egzystencjalnej.

Autopsychoterapia albo inaczej metoda autopsychoterapeutyczna została opracowana przez amerykańskiego psychologa i psychoterapeutę – Alberta Ellisa – twórcę terapii racjonalno-emotywnej. W swojej pracy psychoterapeutycznej odkrył on, że wszyscy neurotycy odznaczają się irracjonalnym i sztywnym myśleniem oraz że są świadomi tych myśli. Uznał, iż negatywne emocje, np. strach albo zazdrość, biorą się z błędnej oceny świata zewnętrznego, zatem neurotyczność nie wynika z samej rzeczywistości, ale z jej interpretacji.

Psychoterapię indywidualną można określić najprościej jako bezpośredni kontakt pacjenta z psychoterapeutą. Psychoterapia indywidualna to forma pracy przeciwstawna terapii grupowej. Kontakt „face to face” polega na szczerej i swobodnej rozmowie terapeutycznej bez udziału osób trzecich. Istnieje wiele kontrowersji wokół psychoterapii, a szczególnie wokół jej skuteczności jako metody leczenia. Przeciwnicy pytają zwykle, jak rozmowa z obcą osobą, na kształt rozmowy z przyjacielem czy partnerem, może przyczynić się do ustąpienia objawów chorobowych. W psychoterapii indywidualnej podkreśla się, że sam psychoterapeuta jest narzędziem pracy, a możliwość wyleczenia wynika z relacji terapeutycznej, a więc swoistej więzi, jaka powstaje między terapeutą a pacjentem podczas systematycznych spotkań.

Psychoterapia grupowa jest alternatywą dla psychoterapii indywidualnej. Polega ona na systematycznym uczestnictwie w spotkaniach grupy pacjentów (klientów), której przewodzi jeden lub dwóch psychoterapeutów. Czym różni się terapia w grupie od terapii indywidualnej, oprócz ilości uczestników podczas sesji psychoterapeutycznej? Odpowiedź jest niejednoznaczna – różnice tkwią zarówno w doborze nurtu psychoterapii grupowej, w regułach pracy z grupą, w dynamice procesu grupowego, w funkcjach psychoterapeuty grupowego, jak i w czynnikach leczących w grupie psychoterapeutycznej. Nie istnieje jeden określony styl pracy psychoterapeutów grupowych. Psychoterapię grupową poleca się szczególnie osobom, których problemy mają charakter społeczny, np. osoba cierpi na fobię społeczną albo ma po prostu trudności w komunikacji międzyludzkiej i porozumiewaniu się z innymi.

Pomoc w sytuacjach kryzysowych może mieć charakter doraźny, by od razu zmniejszyć nasilenie stresu odczuwanego przez ludzi doświadczonych kryzysem albo przybrać formę psychoterapii krótkoterminowej. Nie ma jednoznacznej definicji sytuacji trudnej bądź kryzysu. Istnieją jednak uniwersalne stresory, pociągające za sobą ryzyko destabilizacji równowagi psychicznej jednostki, do których daje się zaliczyć, np. śmierć bliskiej osoby, gwałt, zdradę, akty terroru, katastrofy komunikacyjne, klęski żywiołowe, wojny, poważne choroby, inwalidztwo, przemoc domową. Co to jest sytuacja kryzysowa, jakie niesie konsekwencje i w jaki sposób sobie z nią radzić?

Psychoterapia egzystencjalna może przynieść psychiczne ukojenie osobom zagubionym, borykającym się z problemem śmierci i sensu życia. Terapia pomaga wielu ludziom w odnalezieniu swojego miejsca na ziemi, osiągnięciu samoakceptacji i samorealizacji. Rollo May uważany jest za ojca tego rodzaju psychoterapii. Jej źródeł upatruje się bardziej w filozofii niż psychologii. Psychoterapii egzystencjalnej bardzo blisko do podejścia humanistycznego i terapii skoncentrowanej na osobie Carla Rogersa.

Jedną z gałęzi psychoterapii jest psychoterapia długoterminowa. Opiera się ona zasadzie regularności – sesje z pacjentami prowadzone są systematycznie nawet przez kilka lat. Jej celem jest zrozumienia siebie, swoich uczuć, lęków, frustracji, wyborów. Umożliwia zdemaskowanie swojej indywidualnej historii życia i zgłębienia wpływu nieświadomych impulsów na dokonywane wybory. Ponadto, ten rodzaj psychoterapii daje szansę przepracowania urazów psychicznych, poczynienia refleksji nad własnym życiem i usprawnienia funkcjonowania jednostki w relacjach międzyludzkich.