tamowanie krwotoku

Krwiściąg lekarski jest rośliną należącą do rodziny różowatych, która posiada wiele właściwości leczniczych. W medycynie ludowej używa się jej do tamowania krwi i leczenia gruźlicy płuc. Wspomaga terapię schorzeń skórnych, ale i łagodzi dolegliwości w obrębie przewodu pokarmowego, radzi sobie również z gronkowcem złocistym. Jak stosować krwiściąg lekarski? Jakie są wskazania i przeciwwskazania? Co warto o nim wiedzieć?

Krwotoki i rany mogą przytrafić się w codziennych sytuacjach. Na ulicy, w pracy, w domu, w szkole, praktycznie wszędzie może dojść do wypadku. Krwotok może być bardzo niebezpieczny zarówno dla zdrowia, jak i życia poszkodowanego, dlatego warto wiedzieć, w jaki sposób można pomóc krwawiącej osobie. Taka wiedza jest bardzo prosta i może uratować zdrowie, a nawet życie ludzkie. Bardzo niebezpieczne może być nieustępujace krwawienie z nosa. Tamowanie krwotoków i opatrywanie ran to przydatne umiejętności w nagłych wypadkach i na co dzień.

Koagulacja naczyń krwionośnych nosa to prosty zabieg mający na celu zamknięcie naczynek krwionośnych w nosie. Lekarze stosują koagulację w leczeniu krwawień z nosa, gdy nie działają inne metody leczenia. Zanim lekarz podejmie decyzję o koagulacji naczyń krwionośnych nosa, zazwyczaj dopasowuje do pacjenta odpowiednie leczenie farmakologiczne.

Krwawienie z nosa, z łac. epistaxis, to wylew krwi do jam nosa. Może wynikać z przyczyn miejscowych, jak urazy czy choroby związane z błoną śluzową nosa, ale też jego przyczyną mogą być choroby ogólnoustrojowe, jak choroby zakaźne czy choroby układu krążenia. Niekiedy krwotoki z nosa, szczególnie u dzieci, pojawiają się bez konkretnej przyczyny. Nigdy nie należy bagatelizować krwotoków z nosa, bo chociaż w większości przypadków jego przyczyny są banalne, to czasami mogą zagrażać życiu człowieka. Krwawienie z nosa najczęściej dotyczy dzieci oraz osób starszych. Zazwyczaj krwawienia o najcięższym przebiegu zdarzają się u osób w wieku 15-25 lat.

Szycie ran to zabieg chirurgiczny polegający na zbliżaniu do siebie brzegów przeciętych tkanek w celu ułatwienia szybszego gojenia i ponownego zespolenia ich w jednolitą strukturę. Rana jest to uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu mechanicznego. Istnieją również rodzaje ran, które powstają w wyniku procesów chorobowych - są to na przykład owrzodzenia odleżynowe, owrzodzenie żylakowe czy też związane z zaburzeniami krążenia i niedotlenieniem tkanek albo zakażeniem. Nie wszystkie rany wymagają szycia chirurgicznego, jednak wszystkie powinny być odpowiednio zaopatrzone.

Tętniak aorty to poszerzenie światła głównego naczynia tętniczego, które wynika z osłabienia jego ścian. Tętniak aorty dotyczy tętnicy, przez którą krew przechodzi z serca do reszty ciała. Początek aorty znajduje się w klatce piersiowej, a następnie przechodzi ciągle w dół do brzucha, gdzie odcinek tam umieszczony nazywa się aortą brzuszną. Jest to stosunkowo częsta choroba, szczególnie u ludzi starszych. Większość przypadków jest bezobjawowa. Najczęściej tętniak aorty pojawia się u mężczyzn w wieku powyżej 60 roku życia. Proces poszerzania tętnicy postępuje jednak stopniowo, prowadząc w konsekwencji do pęknięcia tętniaka, co najczęściej kończy się zgonem pacjenta.

Rodzaje opatrunków mogą być różne, w zależności od typu rany, jej lokalizacji, głębokości, rozmiaru czy charakteru. Różne stosuje się opatrunki przy złamaniach otwartych i złamaniach zamkniętych. Opatrunki mogą być także wykonane z różnych materiałów. Chociaż znanych jest kilka rodzajów opatrunków, to wszystkie posiadają wspólną cechę – są to jałowe opatrunki. Wyróżniamy opatrunki uciskowe, osłaniające, obłożeniowe i procowe.

Złamanie otwarte to złamanie, w którym istnieje kontakt złamanej kości ze środowiskiem zewnętrznym. Złamanie otwarte pojawia się bezpośrednio przy zadziałaniu urazu lub w wyniku uszkodzenia przez odłamy kostne. Takie złamanie kości traktowane jest jako nagły przypadek i wykonywane jest leczenie operacyjne w jak najszybszym czasie. Taka interwencja ma na celu, aby nie pojawiło się zakażenie tkanki kostnej.

Krwawienie z pochwy po urodzeniu dziecka ma miejsce bez względu na to, czy poród był naturalny, czy kobieta jest po cesarskim cięciu Przyczyną krwawienia jest gojenie się macicy, zwłaszcza w miejscu, w którym łożysko było przyłączone do ściany macicy. W miarę jak macica powoli kurczy się do swojego właściwego rozmiaru, ciało kobiety wydala krew z rany. Krwawienie z dróg rodnych po porodzie może utrzymywać się przez dwa do trzech tygodni, ale zdarza się, że przez cały okres połogu występują plamienia. Jaka ilość krwi jest normalna? Kiedy należy szukać pomocy lekarza?