układ odpornościowy (strona 3 z 3)

W prawidłowym układzie odpornościowym u zdrowego człowieka wytwarzanych jest kilka typów immunoglobulin (przeciwciał). Przeciwciała wytwarzane są przez limfocyty B, czyli typ białych krwinek. Rolą przeciwciała jest obrona organizmu przed infekcjami. Prawidłowe immunoglobuliny składają się z czterech części - dwóch identycznych łańcuchów ciężkich (jeden z pięciu rodzajów) i dwóch identycznych łańcuchów lekkich (jeden z dwóch rodzajów). Tak więc łańcuch ciężki to składowa immunoglobuliny.

Układ dopełniacza to grupa białek we krwi, które są odpowiedzialne za odpowiedź zapalną w organizmie. Są one częścią układu odpornościowego i pomagają zniszczyć wrogie bakterie i wirusy. Najczęściej oznaczanymi składnikami układu dopełniacza są C-3 i C-4. W przypadku podejrzenia niedoboru białek dopełniacza, stosuje się badanie całkowitej aktywności dopełniacza. Oznaczenie białek pozwala na zdiagnozowanie takich chorób jak, np. kłębuszkowe zapalenie nerek, choroba posurowicza, toczeń rumieniowaty układowy oraz wykrycie toczącego się w organizmie stanu zapalnego.

Szczepionki chronią organizm przed chorobotwórczymi drobnoustrojami. Nasz układ odpornościowy, dzięki podaniu odpowiednio skomponowanej szczepionki, uczy się, jak wytwarzać odporność. Dzięki temu przy ponownym kontakcie z chorobotwórczymi zarazkami zdecydowanie lepiej się przed nimi broni. Odporność dzięki szczepionce zostaje wzmocniona, a w wielu przypadkach zastosowanie szczepionki pozwala uniknąć zażywania antybiotyków.

W każdym momencie na organizm człowieka działają czynniki zewnętrzne mogące go uszkodzić lub spowodować chorobę. Na szczęście natura wyposażyła go w mechanizmy pozwalające skutecznie się przed nimi bronić – w układ odpornościowy. To nasz obrońca, bez którego nie moglibyśmy normalnie funkcjonować.

Zakażenia szpitalne, zwane też nozokomialnymi, to takie do których doszło w związku z pobytem chorego w szpitalu i które ujawniło się po przynajmniej 48 godzinach przebywania na oddziale. Okres wylęgania zakażenia szpitalnego może być jednak również znacznie dłuższy, np. w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu C, może sięgać nawet 150 dni. Zakażenie szpitalne może być wywołane zarówno przez grzyby, wirusy jak i bakterie.