zastawka aortalna

Przezskórna walwuloplastyka balonowa stanowi alternatywną metodę leczenia dla operacji kardiochirurgicznej u pacjentów z ciężkim zwężeniem zastawki aortalnej. Co warto wiedzieć o tym zabiegu? Jak przebiega ta procedura i czy charakteryzuje się wysoką skutecznością?

Sztuczna zastawka serca wykorzystywana jest w kardiochirurgii w przypadku ciężkich patologii własnej zastawki pacjenta. Protezy zastawkowe serca, w zależności od materiału wykonania, charakteryzują się różną trwałością i różnym ryzykiem zakrzepowo-zatorowym. Czym dokładnie charakteryzują się sztuczne zastawki serca? Jakie są ich rodzaje? Jak postępować po wszczepieniu zastawki?

Aorta jest główną tętnicą organizmu, dzięki której natleniona krew dociera do wszystkich tkanek i organów. Naczynie to rozpoczyna się w lewym przedsionku. Prawidłowy przepływ krwi jest możliwy dzięki zastawce aorty. Prawidłowa zastawka zbudowana jest z trzech płatków, zamykających szczelnie światło naczynia po skurczu przedsionków, zapobiegając cofaniu się krwi. Zdarzają się jednak jej odmiany, które mogą przyczynić się do upośledzenia tej funkcji.

Aorta brzuszna jest jedną z największych arterii przez, którą płynie krew w organizmie człowieka. Dzięki niej krew jest odprowadzana z serca do narządów i naczyń je otaczających. Biegnie przez klatkę piersiową po czym rozwidla się tworząc dwie tętnice biodrowe. Jako, że to naczynie jest ciągle narażone na działanie ciśnienia krwi to może przez to dochodzić do tworzenia się w jej obrębie tętniaków, które mogą zarażać zdrowiu a nawet życiu człowieka.

Operacja zastawki serca umożliwia osobom z wadami zastawek serca normalne funkcjonowanie. Do operacji zastawki serca kwalifikowane są osoby, które mają kliniczne objawy wady zastawki. Kwalifikacja do operacji zastawki serca polega na wykonaniu szeregu badań obrazowych, a także czynnościowych - takich jak EKG, badanie echokardiograficzne serca, koronarografia. O tym, czy dana osoba będzie operowana, decyduje kardiolog lub kardiochirurg.

Pacjenci, którzy przechodzą minimalnie inwazyjną operację wymiany zastawki serca, czasami doświadczają zaburzeń rytmu, które wymagają wszczepienia stałego rozrusznika. Jednak, gdy rozrusznik jest potrzebny zaraz po wymianie zastawki, pacjenci często mają gorsze wyniki niż ci, którzy nie potrzebują rozrusznika serca, wynika z badań opublikowanych w "JACC: Cardiovascular Interventions".

Niedomykalność zastawki mitralnej powoduje cofanie się krwi do lewego przedsionka serca w trakcie skurczu lewej komory. Przez to wzrasta ciśnienie w przedsionku, powoduje jego przerost i zaburzenia rytmu serca. Dochodzi również do wzrostu ciśnienia krwi w krążeniu płucnym. Wyróżniamy kilka typów niedomykalności zastawki mitralnej. Różne mogą być także jej przyczyny. Stosowane jest leczenie zachowawcze, ale czasami wymagane jest wstawienie sztucznej zastawki mitralnej.

Niedomykalność zastawki aortalnej powoduje przerost i uszkodzenie lewej komory serca. Sama zastawka zaś zapobiega cofaniu się krwi z aorty do lewej komory. Przyczyny niedomykalności zastawki aortalnej mogą być różne. Objawy z kolei mogą być ostre lub utrzymywać się przewlekle. Na niedomykalność zastawki aortalnej w badaniu osłuchowym serca może wskazywać pojawienie się szmerów serca.