Tak obliczysz wskaźnik cholesterolu. "Może pokazać, czy dana osoba jest zagrożona"

Po otrzymaniu wyniku lipidogramu wiele osób sprawdza przede wszystkim poziom cholesterolu całkowitego. Jeżeli mieści się on w zakresie referencyjnym, uznają, że nie mają powodów do niepokoju. Tymczasem pojedyncza wartość nie pokazuje całego obrazu. Znaczenie ma również wzajemna proporcja poszczególnych frakcji cholesterolu.

Jednym z parametrów, na które może zwrócić uwagę lekarz, jest wskaźnik cholesterolu całkowitego do HDL. HDL bywa nazywany "dobrym cholesterolem", ponieważ uczestniczy w transportowaniu cholesterolu z krwi do wątroby, gdzie może zostać przetworzony i usunięty z organizmu.

Jak wyjaśnia dr Deepak Krishnamurthy, dyrektor i główny konsultant kardiologii w KIMS Hospitals w Bengaluru, wielu pacjentów zna wartość swojego cholesterolu całkowitego, ale nie analizuje relacji między poszczególnymi frakcjami.

– Wiele osób zna poziom cholesterolu całkowitego, ale znacznie mniej wie, że wskaźnik cholesterolu może dostarczyć jeszcze więcej informacji o stanie serca. Chociaż poszczególne wartości mają znaczenie, to proporcja między różnymi rodzajami cholesterolu może pokazać, czy dana osoba jest zagrożona chorobami układu krążenia – tłumaczy lekarz.

Najczęściej stosowany wskaźnik oblicza się, dzieląc cholesterol całkowity przez stężenie HDL. Jeśli cholesterol całkowity wynosi 200 mg/dl, a HDL 50 mg/dl, otrzymany wynik to 4:1.

Im niższa wartość, tym korzystniejsza jest zwykle relacja między cholesterolem całkowitym a frakcją HDL. Według informacji przytoczonych przez "The Times of India" wskaźnik powinien być niższy niż 5:1, natomiast wartość 3,5:1 lub mniejsza jest uznawana za korzystną dla większości dorosłych. Parametru nie należy jednak interpretować samodzielnie ani w oderwaniu od pozostałych wyników.

Lekarz bierze pod uwagę także poziom LDL i triglicerydów, wiek pacjenta, ciśnienie tętnicze, obecność cukrzycy, palenie papierosów, masę ciała oraz rodzinne występowanie chorób sercowo-naczyniowych.

Cholesterol całkowity mieszczący się w normie nie wyklucza podwyższonego ryzyka. Jeżeli pacjent ma niski poziom HDL, jego wskaźnik może być niekorzystny mimo pozornie dobrego wyniku. Możliwa jest również odwrotna sytuacja: nieco podwyższony cholesterol całkowity przy wysokiej frakcji HDL może dawać korzystniejszą proporcję.

Szczególne znaczenie w profilaktyce ma jednak LDL, określany potocznie jako "zły cholesterol". Jego nadmiar może sprzyjać odkładaniu się blaszek miażdżycowych w ścianach tętnic, prowadząc do zwężenia naczyń i zwiększenia ryzyka zawału serca lub udaru mózgu.

Podstawą jest dieta zawierająca warzywa, owoce, produkty pełnoziarniste, rośliny strączkowe, orzechy i źródła nienasyconych kwasów tłuszczowych. Warto jednocześnie ograniczać tłuszcze nasycone i tłuszcze typu trans.

Znaczenie mają również regularna aktywność fizyczna, utrzymywanie prawidłowej masy ciała, rezygnacja z palenia, ograniczenie alkoholu oraz właściwe leczenie cukrzycy i nadciśnienia. U części pacjentów zmiana stylu życia może nie wystarczyć. Wówczas lekarz, po ocenie całkowitego ryzyka sercowo-naczyniowego, może zalecić leki obniżające poziom cholesterolu.

Źródło: timesofindia.indiatimes.com