Tarivid 200 – skład, działanie, wskazania i przeciwwskazania

Tarivid 200 to wydawany na podstawie recepty lekarskiej chemioterapeutyk, lek przeciwbakteryjny. Stosuje się go w leczeniu zakażeń bakteryjnych wrażliwych na antybiotyki z grupy fluorochinolonów, zwłaszcza zakażeń bakteriami Gram-ujemnymi.

Jego substancją czynną jest ofloksacyna, której mechanizm działania prowadzi do obumarcia komórki bakteryjnej.

Skład Tarivid 200 i zamienniki

Lek Tarivid 200 ma postać tabletek powlekanych Każda zawiera 200 mg ofloksacyny oraz substancje pomocnicze, takie jak skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, hydroksypropyloceluloza, karmeloza, stearynian magnezu, metylohydroksypropyloceluloza, makrogol 8000, talk i dwutlenek tytanu (E 171). W opakowaniu znajduje się 10 lub 20 tabletek.

W aptekach można kupić także inne leki zawierające ofloksacynę, takie jak:

• Floxal (krople do oczu), Floxal (maść do oczu),
• Oflodinex (krople do oczu, roztwór),
• Ofloxacin-POS (krople do oczu, roztwór),
• Ofloxamed (krople do oczu, roztwór).

Lek Tarivid jest wskazany w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na ofloksacynę dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich, jamy brzusznej (w tym miednicy) oraz nerek, dróg moczowych i narządów płciowych.

Tym samym Tarvid 200 znajduje zastosowanie w terapii takich jak chorób jak:

• ostre, przewlekłe i nawracające zakażenie dróg oddechowych, w tym zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zakażenia gardła, nosa i uszu,
• zakażenie nerek, dróg moczowych i narządów płciowych, rzeżączka,
• bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie jąder i najądrzy,
• ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek i powikłane zakażenie układu moczowego,
• zapalenie narządów miednicy mniejszej (w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi).

Tarivid 200 wykorzystuje się również w leczeniu zakażeń, w których terapia antybiotykiem pierwszego wyboru nie jest zasadna. Wskazanie stanowi zapalenie cewki moczowej, ostre bakteryjne zapalenie zatok, niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, ostre nasilenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, w tym pozaszpitalne zapalenie płuc.

Jakie są zalecane dawki Tarividu 200 i jak długo można go stosować? Czas trwania leczenia zależy od rodzaju zakażenia, a dawkowanie od wskazań. W ciężkich zakażeniach leczenie trwa zazwyczaj od 7 do 10 dni, choć nie powinno przekraczać 2 miesięcy. U dorosłych pacjentów zazwyczaj stosowana dawka wynosi od 200 do 400 mg na dobę, choć czasem konieczne jest przyjmowanie nawet 800 mg.

Dawka dobowa jest zwykle dzielona na dawkę poranną oraz wieczorną (trzeba zachować 12 godzin odstępu czasu między kolejnymi dawkami leku). Dawkę 400 mg można przyjmować jako pojedynczą dawkę poranną (większe dawki należy przyjmować jako dwie). Kluczowe jest, by lek przyjmować doustnie, w całości, popijając wodą.

Czy istnieją przeciwwskazania lub skutki uboczne związane z Tarividem 200? Okazuje się, że tak. Nie można go stosować zawsze, u wszystkich pacjentów, nawet jeśli istnieją wskazania.

Leku Tarivid nie powinno się stosować w przypadku:

• uczulenia na ofloksacynę lub substancje pomocnicze obecne w leku; preparat zawiera laktozę, oznacza to, że nie powinny go stosować osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy,
• ciąży, karmienia piersią,
• dzieci i młodzieży w okresie wzrostu, w wieku poniżej 18 lat,
• pacjentów, u których w przeszłości wystąpił obrzęk ścięgien,
• stwierdzenia skłonności do napadów drgawkowych, padaczka.

Ze stosowaniem leku Tarivid wiąże się ryzyko wystąpienia skutków ubocznych. Najczęściej pojawiają się takie działania niepożądane jak nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, bóle i zawroty głowy, podrażnienie i pieczenie oczu, kaszel i wydzielina z nosa, wysypka, świąd, zaburzenia snu, pobudzenie, zwiększona aktywność psychomotoryczna. Po dłuższym stosowaniu preparatu możliwe jest namnażanie się opornych bakterii i grzybów.

Preparat może powodować wystąpienie objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania urządzeń i maszyn.