Tauryna – rola, działanie, źródła i suplementacja

Tauryna, czyli kwas 2-aminoetanosulfonowy, to siarkowy aminokwas biogenny, który występuje przede wszystkim w tkankach zwierzęcych. Jej nazwa pochodzi od łacińskiego słowa byk, czyli taurus. Zbudowana jest z dwóch aminokwasów: cysteiny i metioniny.

Aminokwas ten wyizolowano po raz pierwszy w 1827 roku. To dokonanie Friedricha Tiedemanna i Leopolda Gmelina. Swoją sławę tauryna zyskała dopiero w latach 70. XX wieku. Miało to związek z odkryciem roli, jaką pełni w organizmie zwierząt i ludzi.

Tauryna występuje w stanie wolnym w tkankach i krwioobiegu. W ciele człowieka jest obecna w mięśniu sercowym, układzie mięśniowym i w siatkówce oka. Jej wysokie stężenie występuje w rozwijającym się mózgu, następnie spada po zakończeniu tego procesu.

Dość duże ilości tauryny zawiera kobiecy pokarm. W mniejszej ilości tauryna znajduje się w jelicie cienkim, krwi, nadnerczach, płucach, siatkówce oka i w wątrobie.

Tauryna jest związkiem niezbędnym dla organizmu, ponieważ ma duży wpływ na funkcjonowanie wielu ważnych narządów. Bierze udział w licznych procesach fizjologicznych.

Dzięki działaniu anabolicznemu oraz hamowaniu procesów katabolicznych tauryna umożliwia szybszą regenerację mięśni po wysiłku fizycznym, wzmacnia procesy anaboliczne. Chroni także przed katabolizmem mięśniowym w dni bez treningów oraz w nocy.

Warto wiedzieć, że tauryna stymuluję trzustkę do wytwarzania insuliny, a że wzmacnia skurcz mięśnia sercowego, ma pozytywny wpływ na układ krążenia. Ponieważ pełni funkcję neuroprzekaźnika, wpływa również na ośrodkowy układ nerwowy.

Ponadto tauryna poprawia metabolizm, zapobiega utracie potasu i magnezu, wspiera utratę tkanki tłuszczowej. Wpływa na rozluźnienie mięśni, stabilizację błony komórkowej czy poprawę funkcji poznawczych. Działa pobudzająco na ośrodek w mózgu odpowiedzialny za czuwanie.

Chroni siatkówkę przez skutkami stresu oksydacyjnego, a organizm przed rozwojem cukrzycy. Nie sposób jej przecenić.

Warto pamiętać, że niedobór tauryny może prowadzić do:

• zaburzeń rozwojowych,
• dysfunkcji nerek,
• uszkodzeń tkanek oka,
• kardiomiopatii.

Choć ludzki organizm potrafi taurynę wytworzyć samodzielnie, nie jest w stanie zaspokoić dziennego zapotrzebowania na nią. To dlatego należy dostarczać ją razem z pokarmem. Taurynę można znaleźć w wielu produktach spożywczych. Gdzie tauryna występuje naturalnie?

Produkty z największą zawartością tauryny to:

• małże, ostrygi, skorupiaki, wodorosty morskie,
• drób, wieprzowina, jagnięcina, wołowina,
• ryby,
• mleko pasteryzowane krowie i kozie,
• groch, soczewica, ciecierzyca,
• gryka,
• owoce opuncji figowej.

Taurynę można również suplementować, choć nie u każdego jest to konieczne (najczęściej wystarczy przyjmowanie jej wraz z pożywieniem, bez konieczności dodatkowej suplementacji).

Aminokwas najczęściej jest dostępny w formie kapsułek, odżywek z kreatyną lub preparatów multiwitaminowych. Tauryna jest także często dodawana do napojów energetycznych.Dodatkowa suplementacja tauryny jest wskazana u osób, które regularnie uprawiają sport.

Aktywność fizyczna i wysiłek sprawiają, że organizm ma na nią zwiększone zapotrzebowania. Suplementacja jest również wskazana w przypadku nadmiernego wypadania włosów, diety wegańskiej i wegetariańskiej.

Warto pamiętać, że tauryna ułatwia utratę zbędnych kilogramów w przypadku nadwagi, wpływa na obniżenie poziomu złego cholesterolu oraz pozytywnie wpływa na stan zdrowia u osób chorych na cukrzycę, choroby układu krążenia i mających problemy z wątrobą.

Choć zażywanie suplementów diety z tauryną przynosi wiele korzyści, istnieją przeciwwskazania do ich stosowania. To:

• uczulenie na białka pokarmowe,
• ciąża,
• karmienie piersią,
• choroba afektywna dwubiegunowa,
• stosowanie leków psychotropowych.

Szczególna ostrożność jest wymagana w przypadku stałego stosowania leków lub suplementów diety. Substancja jest dobrze tolerowana przez organizm, a jej ewentualny nadmiar jest wydalany razem z moczem.

A skutki uboczne? Nie ma na ten temat zbyt wielu informacji. Bardzo ważne jest, by ni przekraczać zalecanych dawek, ponieważ wiąże się to z ryzykiem doświadczenia bólu brzucha, biegunki, wymiotów i odwodnienia.